Διπλή εκδρομή για προσυνεδριακές γαστρονομικές ανακαλύψεις στην Κορινθία
Ο Ρεμί ανακάλυψε δύο εστιατόρια-αφορμές για να πας εκδρομή στην Κορινθία.
Σοσιαλιστική Γιαφκα Εκδρομική 1: Αλμυρίκι
Η Κορινθία κρύβει θησαυρούς και αν τις ψάξεις και τις βρεις, τότε θα ψάχνεις κάθε τόσο μια δικαιολογία να πηγαίνεις εκδρομές το Σαββατοκύριακο. Αν δεν την είχαν παραμορφώσει οι ορδές των αναπτύξεων, είναι ένα μαγικό μέρος. Στα Λουτρά Ωραίας Ελένης, που όταν τα διασχίζεις μόνο Ωραία δεν είναι, μέσα από τον δρόμο για να πας Επίδαυρο, υπάρχει ένας μυστικός παραλιακός δρόμος που, ενώ έχω περάσει άπειρες φορές, δεν έχω πάει ποτέ από εκεί.
Όταν τον διασχίσεις, καταλαβαίνεις γιατί πήρε την ονομασία Ωραία Ελένη. Εκεί, λοιπόν, σε μια μοναδική παραλία, ένας Οδυσσέας ερωτικός βρήκε την Ιθάκη του και μεταμόρφωσε ένα από τα πολλά παραλιακά εστιατόρια σε προορισμό πεντανόστιμου και απλού φαγητού.
Κλέψε 4 ώρες από την καθημερινότητα, δημιούργησε μια απαγωγή στο αμόρε σου. Είναι μαγικές οι εκδρομές με θέα τη θάλασσα. Είναι μαγικό όταν στέκεσαι αμίλητος μπροστά σε αυτήν τη γαλήνη! Είναι το απέραντο γαλάζιο, η απόλυτη ψυχανάλυση, ακόμα και όταν είναι γκρεμισμένα, εκεί διορθώνονται ξανά. Θέλει και μια βοήθεια εσωτερική για να φτιαχτούν όλα ξανά, εμένα πάντως αυτή η παρακολούθηση του νερού με έχει σώσει από κακοτοπιές.
Όποιος θέλει, λοιπόν, μπορούμε να μαζευτούμε 20 άτομα, να κλείσουμε 20 καθίσματα στην παραλία της Αλμυρής, ακριβώς από κάτω από το εστιατόριο, και να κοιτάζουμε τη θάλασσα αμίλητοι και μετά να μας σερβίρουν από το εστιατόριο την πραγματική έννοια της απλότητας: χόρτα, μακαρονάδα σαβόρο και ένα λευκό ποτήρι κρασί.
Πιστεύω μετά από αυτήν τη διαδικασία θα αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλο, θα κλάψουμε χωρίς λόγο στον ώμο του άλλου και μετά θα πιούμε ένα τσίπουρο ή ένα ούζο και γλυκά μανιτάρια τουρσί και θα βιώσουμε αυτό που λένε ευτυχία και μάλλον θα το κάνουμε κάθε εβδομάδα με την πρόφαση της άμεσης ιατρικής βοήθειας, αλλά θα είναι ένα ψέμα για να τρώμε και να κάνουμε τα παραπάνω.
Τα πράγματα είναι απλά! Μια εκδρομή, μια ματιά και στο τέλος παρακολούθηση υδάτων με συνοδεία από τις νοστιμιές «από το Αλμυρίκι».
Σοσιαλιστική Γιαφκα Εκδρομική 2: Το Ταβερνάκι
Πριν ακριβώς 15 χρόνια με είχαν πιάσει αυτό που λένε κρίσεις πανικού. Μια σκοτεινή περίοδος που την αντιμετώπισα με ένα απλό πράγμα: κοιτώντας τη θάλασσα, κάνοντας το απόλυτο τίποτα.
Από τότε αγάπησα αυτό το χόμπι της Παρακολούθησης των Υδάτων, είναι το μοναδικό πράγμα που μου αγαλλιάζει την ψυχούλα και, βέβαια, το να υπάρχει και συνοδεία καλού φαγητού με κάνει ακόμα απόλυτα χαρούμενο.
Το «Ταβερνάκι» βρίσκεται στο Κάτω Διμηνιό και έχεις θέα όλον τον Κορινθιακό κόλπο, αν ζεστάνει και λίγο ο καιρός, ρίχνεις και τη βουτιά σου.
Είναι σημαντικό να φεύγουμε λίγο από την Αθήνα και να μεταφερόμαστε σε άλλα μέρη. Χωρίς να γίνομαι μάντης, πιστεύω ότι η κατάσταση στην Αθήνα θα γίνει αφόρητη στο μέλλον με την αφόρητη ανάπτυξη που έρχεται και σε λίγο η πρόσβαση στα Νότια Προάστια θα απαιτεί visa. Η λύση υπάρχει και είναι η Κορινθία, αυτός ο ευλογημένος τόπος που αφήσαμε στη μοναξιά και στη μισοτελειωμένη ανάπτυξη. Αλλά το όμορφο δεν πεθαίνει εύκολα.
Το εστιατόριο, λοιπόν, στο Διμηνιό δεν είναι εστιατόριο αυτό που λέμε δημιουργικής κουζίνας, αλλά υπηρετεί πιστά και με ταπεινότητα αυτό που λέμε «Τίμια και νόστιμη Ελληνική ψαροταβέρνα». Καταρχάς παίζει με την πρώτη ύλη και σου προσφέρει απλόχερα φανταστικές φρέσκες γαρίδες σε οποιαδήποτε μορφή, αν θες τηγανητές ή με βούτυρο (εξαιρετικό) ή και γαριδομακαρονάδες που μάλλον ήταν 2-3 μερίδες σε 1, την ήθελα λίγο πιο ελαφριά την μπρουτάλ γαριδομακαρονάδα. Ο Γαύρος τους ξεχωριστός και φανταστικά το φιλετάκι το τηγανητό ήταν όνειρο, αλλά και ο γάβρος σε μορφή αλίπαστου πρόσφερε πολλές βούτες για το ωραίο ψωμάκι. Θυμήθηκα ξανά πόσο ωραίοι είναι οι Κολοκυθοκεφτέδες, ενώ ήταν νόστιμη και το φιλέτο τσιπούρας σε στυλ πάλι αλίπαστου. Μνεία θα κάνω και στο χταπόδι που ήταν ωραία ψημένο στα κάρβουνα και για το ωραίο τηγανητό καλαμαράκι. Οι μερίδες γενικά αγγίζουν τα όρια της υπερβολής και παίρνεις και για το σπίτι για τις βραδινές λιγούρες.
Θα ξαναπάω στο Κάτω Διμηνιό και στο ταβερνάκι για να ρίξω μια βουτιά και να φάω ένα γαύρο, μια πατάτες τηγανίτες, ένα καλαμαράκι και μια χόρτα και μετά να καθίσω να βλέπω τα νερά με συνοδεία ούζου και να σκέφτομαι ταξίδια μαγικά ως την Τζαμάικα με πλοίο, γιατί φοβάμαι τα αεροπλάνα!
