Είναι η έξοδος για φαγητό το νέο clubbing για το Βερολίνο;
Οι πίστες παραμερίζουν για να μπουν στη θέση τους τραπέζια και μαχαιροπήρουνα, τα street food parties αντικαθιστούν τα raves και μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, η επανάσταση των foodies άρχισε να μεταλλάσσει την club σκηνή.
Στα τέλη Σεπτέμβρη, η πολυβραβευμένη Claire Dannes, πρωταγωνίστρια της διάσημης τηλεοπτικής σειράς Homeland, εμφανίστηκε στο “The Ellen DeGeneres Show”, όπου μεταξύ άλλων, έπλεξε ένα εγκώμιο για το Βερολίνο και ειδικότερα για το club Berghain. Εκατομμύρια Αμερικανοί έμαθαν για την club σκηνή της Γερμανικής πρωτεύουσας καθώς και για τη λάθος εικόνα που έχουν για τον όρο Techno.
Η Danes βρέθηκε για αρκετούς μήνες στο Βερολίνο για τα γυρίσματα της πέμπτης σεζόν του Homeland και παρά την δηλωμένη αγάπη της για την club σκηνή της πόλης, πουθενά στη σειρά δεν θα δεις κάποιο πλάνο από τα γνωστά μεγάλα venues όπου χτυπάει η καρδιά της διασκέδασης. Και την ώρα που παρακολουθώντας τα επεισόδια θα αναρωτιέσαι αν η παραγωγή κατάλαβε ποτέ τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή την πόλη, μια πιο προσεκτική ματιά στο δεύτερο από αυτά θα σου επιβεβαιώσει πως και ξέρει, και ίσως καλύτερα από πολλούς.
Μια συνάντηση στο εστιατόριο bar Crackers σε πρώτη φάση δεν λέει και κάτι. Αν σκεφτείς όμως πως ο ιδιοκτήτης του Crockers, στην πραγματική ζωή περάσαμε πλέον, Heinz “Cookie” Gindullis, είναι από τις εμβληματικές μορφές της Βερολινέζικης νύχτας, τότε το πράγμα αρχίζει να αλλάζει. Το Cookie που φιγουράρει στη μέση του ονόματός του, ήταν και το όνομα του κινητού club που από το 1996 μέχρι και το 2014 λειτουργούσε ο ίδιος. Και στο χώρο που το Cookie λειτούργησε τελευταία φορά σαν club, ο Heinz έφτιαξε το Crockers. Οι «τρελαμένοι» clubbers μεταμορφώθηκαν σε «καθώς πρέπει» vegetarians που κατά καιρούς θυμούνται το παρελθόν τους χορεύοντας την ώρα του γλυκού…
Δεν είναι όμως το Crackers η πρώτη απόπειρα του Heinz στο χώρο του φαγητού. Το 2007 άνοιξε το Cookies Cream, ένα από τα πρώτα εστιατόρια / club της πόλης μαζί με το θρυλικό Bar25. Εκεί ο chef Stephan Hentschel καθιερώθηκε με τα ιδιαίτερα χορτοφαγικά menu του και την επιλογή πρώτων υλών από μικρούς παραγωγούς. Εκεί, συνεχίζει να πειραματίζεται, βάζοντας «νερό» στο κρασί του και εισάγοντας στο menu κρέατα και ψάρια.
Και γιατί αυτή η στροφή στην εστίαση θα ρωτήσει εύλογα κάποιος; Είναι απλά θέμα παρατήρησης των αλλαγών που συντελούνται σε παγκόσμιο επίπεδο. Το clubbing μπορεί να μην έχει πεθάνει, έχει όμως χάσει την παλιά του αν όχι αίγλη, σίγουρα ένταση. Οι αριθμοί των πρόθυμων για 48ωρα ασταμάτητου χορού είδαν τεράστια πτώση. Οι πρώτοι «επαναστάτες» των late ‘80s και των 90s, αφού έλιωσαν δεκάδες σόλες αποφάσισαν να στραφούν σε πιο ήπιες μορφές διασκέδασης. Το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον!!! Για όλους αυτούς ένα καλό φαγητό σε ένα περιβάλλον που θα κρατάει στοιχεία από τις παλιές ένδοξες μέρες, είναι η καλύτερη εξέλιξη. Και σε μια πόλη που κάθε «αδυναμία» μπορεί με μεγάλη άνεση να παρουσιαστεί σαν trend, δεν είναι παράξενο που το Crackers έγινε παράδειγμα προς μίμηση.
Εκεί όμως που γίνεται η πραγματική επανάσταση στον τρόπο που αντιμετωπίζεται πλέον το φαγητό στο Βερολίνο και που έχει εμπλέξει όχι μόνο πιο προχωρημένες ηλικιακές ομάδες αλλά και τη νεολαία, είναι το street food. Σημείο σταθμός, οι αρχές του 2013. Η Βρετανίδα Kavita Meelu διοργανώνει στο Markthalle Neun του Kreuzberg το πρώτο Street Food Thursday, όπου μια τεράστια αγορά γεμίζει με επίδοξους ή και καταξιωμένους σεφ που παρουσιάζουν τις δικές τους απόψεις για το street food παρέα με τις μουσικές επιλογές γνωστών καλλιτεχνών. Η ανταπόκριση ήταν τεράστια και εκείνη η Πέμπτη επηρέασε όσο λίγα πράγματα την εξέλιξη της νύχτας στο Βερολίνο.
Συνταγή που πετυχαίνει δεν την αλλάζεις, την αντιγράφεις ίσως. Αυτό έγινε και με το concept του Markthalle Neun που έδωσε το ερέθισμα για τη δημιουργία του Bite Club. Δίπλα στον ποταμό Spree, μπροστά από την παιδική χαρά των clubber, Arena, το Bite Club εμφανίζεται κάθε δεύτερη Παρασκευή τους καλοκαιρινούς μήνες συγκεντρώνοντας μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες καντίνες της πόλης που προσφέρουν στους πεινασμένους «χορευταράδες» γεύσεις παρόμοιες με αυτές που θα εύρισκαν στην αγορά του Markthalle. Η διαφορά; Εδώ οι διοργανωτές δεν άφησαν τη μουσική να συνοδεύει στο βάθος, εδώ στήνεται κάθε φορά ένα μεγάλο party, με διάσημους Djs να αναλαμβάνουν κάθε φορά τα deck και να συναγωνίζονται τους συναδέλφους τους στο διπλανό Arena.
Και αυτά είναι μόνο η αρχή σε μια τάση που φαντάζει χωρίς επιστροφή. Από τα Burgers & Hip Hop στο Prince Charles και τα Pojangmancha στο Platoon Kunsthalle, όπου οι γεύσεις της Κορέας συνοδεύονται με K-Pop καραόκε και δυνατά beat, μέχρι το Vinyl & Breakfast Market που διοργανώνει ο εκδότης του περιοδικού Groove (!) κάθε 3η Κυριακή του μήνα, το Βερολίνο έχει πέσει με τα μούτρα στο κυνήγι της απόλυτης γεύσης με συνοδεία μουσικής.
Εκεί που 10 χρόνια πριν, από το βράδυ της Πέμπτης μέχρι το βράδυ της Κυριακής στο Βερολίνο έβγαινες για χορό με στάσεις στο δρόμο για φαγητό και γέμισμα μπαταριών, η σημερινή εικόνα έχει αντιστραφεί. Τώρα το line up σε κάθε party έρχεται σε δεύτερη μοίρα, όσο μικρό ή μεγάλο και αν είναι. Τώρα ο star της βραδιάς είναι το menu και χορεύεις για να καταφέρεις να δοκιμάσεις και το επόμενο…
