Κτήμα Πατεριανάκη, μια από τις πιο σύγχρονες μονάδες βιολογικής καλλιέργειας, παραδοσιακών Κρητικών και ξένων ποικιλιών
Το Κτήμα Πατεριανάκη βρίσκεται μόλις 18 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη του Ηρακλείου Κρήτης, στην έξοδο του χωριού Μελέσσες, σε υψόμετρο 650. Η πρώτη λέξη που πέρασε απ` το μυαλό μου μόλις έφτασα στο κτήμα ήταν "φιλοξενία". Από τον Στέφανο Κόγια
Κτήμα Πατεριανάκη, μια από τις πιο σύγχρονες μονάδες βιολογικής καλλιέργειας, παραδοσιακών Κρητικών και ξένων ποικιλιών
Η πρώτη λέξη που πέρασε απ` το μυαλό μου μόλις έφτασα στο κτήμα ήταν “φιλοξενία”. Η εικόνα, τα πρόσωπα, η χαρά, και η προσδοκία να σε κάνουν να νοιώσεις σαν δικός τους άνθρωπος, θύμιζαν τηλεοπτικό σποτ που διαφημίζει την μνημειώδη φιλοξενία των Κρητικών.
Το Κτήμα Πατεριανάκη βρίσκεται μόλις 18 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη του Ηρακλείου Κρήτης, στην έξοδο του χωριού Μελέσσες, σε υψόμετρο 650 μέτρων και αποτελεί μια από τις πιο σύγχρονες μονάδες βιολογικής καλλιέργειας, παραδοσιακών Κρητικών και ξένων ποικιλιών.
Η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη ως βιολογικά ευαίσθητη και τα αμπέλια πληρούν όλους τους κανόνες της βιολογικής γεωργίας, διασφαλίζοντας έτσι την ποιότητα και την μοναδικότητα των κρασιών που παράγονται στο Κτήμα.
Όπως μου εκμυστηρεύτηκε η Εμμανουέλα Πατεριανάκη, «ήταν το πρώτο κτήμα που υιοθέτησε την βιολογική καλλιέργεια στην Κρήτη και ένα από τα πρώτα σε όλη την Ελληνική επικράτεια και το γεγονός ότι οι αμπελώνες είναι ιδιόκτητοι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή την απόφαση. Σ` αυτό συνέβαλε τόσο η αγάπη όσο και ο σεβασμός στο περιβάλλον όπου όλη η οικογένεια εργάζεται και αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της».
Η Εμμανουέλα, η Νίκη και η Γεωργία Πατεριανάκη, σηκώνουν πλέον το μεγαλύτερο βάρος στην διαχείριση του οινοποιείου, είναι η τρίτη γενιά. Η πρώτη εμφιάλωση έγινε το 1997 και ουσιαστικά ήταν η σπίθα για τον πολιτικό μηχανικό στο επάγγελμα, Γιώργο Πατεριανάκη, να δημιουργήσει το σύγχρονο οινοποιείο που αντικρίζει ο επισκέπτης σήμερα, συνεχίζοντας ουσιαστικά την οινοποιητική παράδοση του παππού του Aριστείδη Βασιλείου Νικολουδάκη.
Οι ρόλοι για κάθε μέλος της οικογένειας Πατεριανάκη είναι διαφορετικοί και ξεκάθαροι. Ο αμπελώνας αποτελεί την καθημερινή και αποκλειστική φροντίδα και διαχείριση του πατέρα Πατεριανάκη. Σε ότι έχει να κάνει με το οινοποιείο και την διαδικασία της παραγωγής, η ευθύνη είναι της Εμμανουέλας. Η Νίκη έχει αναλάβει το κομμάτι του marketing και των πωλήσεων, ενώ η μικρότερη αδελφή, η Γεωργία που ζει στην Αθήνα, έχει αναλάβει την ανάπτυξη των κρασιών του κτήματος στην εκεί αγορά. Η μαμά Πόπη όμως, ίσως να έχει τον σπουδαιότερο ρόλο από όλους τους και δεν έχει να κάνει μόνο με την δικηγορική της ιδιότητα και τα νομικά θέματα του κτήματος. Είναι η δύναμη που κρατά τα πάντα σε ηρεμία και λειτουργεί ως κρίκος συνοχής. Είναι η εστία, το καταφύγιο όλων σε κάθε δυσκολία.
Η εμπειρία του Γιώργου Πατεριανάκη ως πολιτικός μηχανικός, ήταν καταλυτική στον σχεδιασμό ενός λειτουργικού οινοποιείου, όπου η σύγχρονη τεχνολογία συναντά την γνώση της μηχανικής. Είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να χρησιμοποιεί την βαρύτητα ως δύναμη για την ακαταπόνητη μεταφορά των σταφυλιών, του μούστου και του κρασιού με φυσική ροή, από την υποδοχή μέχρι και την εμφιάλωση.
Το οινοποιείο 2,000 τετραγωνικών μέτρων, βρίσκεται μέσα στον αμπελώνα και εκτός από τους χώρους οινοποίησης, ωρίμασης, παλαίωσης και εμφιάλωσης, διαθέτει έναν άψογο χώρο φιλοξενίας και γευσιγνωσίας. Το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται επίσης από τέσσερις πετρόκτιστες σουίτες παραδοσιακής Κρητικής αισθητικής, που βρίσκονται σε ένα παράπλευρο κτίσμα και είναι έτοιμες να υποδεχτούν όποιον επιθυμεί να ζήσει μια πιο ολοκληρωμένη οινική εμπειρία.
Η έκταση του αμπελώνα που περιβάλει το οινοποιείο, ξεπερνά τα 160 στρέμματα και οι ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι κυρίως γηγενείς. Το Κοτσιφάλι και το Μαντηλάρι κυριαρχούν στις ερυθρές οινοποιήσεις, ενώ από τις λευκές ποικιλίες ξεχωρίζουν το Μοσχάτο Σπίνας, το Βιδιανό, το Θραψαθήρι και το νεοφώτιστο Ασύρικο που οινοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2014.
Από την σειρά των κρασιών του κτήματος ξεχώρισα:
Βιδιανό 2014 Τα σταφύλια προέρχονται από τον αμπελώνα Μελισσόκηπος. Μέτριας έντασης αρώματα λευκών λουλουδιών, λευκόσαρκου ροδάκινου, αχλαδιού και νότες χλωρών αρωματικών φυτών. Δροσιστική οξύτητα, με έντονα φρέσκα πράσινα και πυρηνόκαρπα φρούτα στην παλέτα. Μακριά και ευχάριστη διάρκεια με νεύρο ζωντάνια και δύναμη.
Μοσχάτο Σπίνας 2014 Έντονα αρώματα λευκών άνθεων, τριαντάφυλλων και λευκόσαρκου ροδάκινου. Τραγανή οξύτητα με έντονα ανθικά αρώματα και νότες τροπικών φρούτων στην παλέτα. Ισορροπημένο με βελούδινη υφή και μακριά σαγηνευτική διάρκεια.
Κτήμα Πατεριανάκη 2012, (ΠΟΠ Πεζά) Μανδηλάρι & Κοτσιφάλι. Βαθύ ρουμπινί με έντονα αρώματα μικρών ώριμων μαύρων φρούτων, μελάνι, βανίλια, δέρμα και νότες γλυκών μπαχαρικών. Καλή οξύτητα, μαλακές τανίνες και ωραία αίσθηση ώριμων φρούτων στην παλέτα. Ισορροπημένο, νόστιμο και στρογγυλό με ευχάριστο τελείωμα. Έτοιμο για κατανάλωση μέχρι το 2020.
Στέφανος Κόγιας
