Μια ωδή στο παγωτό παστουρμάς και το ζαχαροπλαστείο Μέλισσα
Οι φραουλένιες αγάπες του Ρεμί πάνε στον παράδεισο.
Προέρχομαι από μια οικογένεια που γενικά δεν έτρωγε γλυκά. Ο μπαμπάς μου γενικά, εδώ και 46 χρόνια που πορευόμαστε μαζί σε αυτό το σταυροδρόμι που λέγεται ζωή, νομίζει ότι κάτι έχει. Βασικά είναι ένα κινούμενο θαύμα της Ιατρικής, γιατί έχει ξεπεράσει με επιτυχία τόσους θανατηφόρους ιούς και ασθένειες που τον έχουν καταβάλει με απερίγραπτη φαντασία όλα αυτά τα χρόνια. Γενικά προσέχει σε τρομακτικό βαθμό με τη ζάχαρη, γιατί νομίζει ότι έχει και ζάχαρο, αλλά δεν το λένε… του το κρύβουν. Δεν είναι ψεκασμένος, αλλά μια αρρωστομανία την έχει. Μην του πεις ότι πονάς εκεί, σε nanosecond θα πονάει και αυτός στο ίδιο σημείο. Γενικά συμπάσχει μαζί σου στον πόνο και το περνάει και αυτός.
Ο μπαμπάς μου χάνει τον έλεγχο στο γαλακτομπούρεκο – ψάχνει να βρει τη χαμένη γεύση του γαλακτομπούρεκου της μαμάς του (δεν έχει καταλήξει ακόμα ποιο του κάνει)- με τα γλυκά της Μέλισσας και τέλος με το παγωτό.
Διαβάστε επίσης
Παγωτό όχι αυτό που νομίζετε. Το παγωτό του μπαμπά μου είναι παγωμένος παστουρμάς από την κατάψυξη ή παγωμένο σαλάμι αέρος από την κατάψυξη. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, δεν τον έχω δει ποτέ να τα τρώει φρέσκα!
Ουσιαστικά το μοναδικό γλυκό που έμπαινε στο σπίτι ήταν Μέλισσα ή γαλακτομπούρεκο. Νομίζω ότι έχουμε υπογράψει αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας. Αν μου πεις όμως ποιο γλυκό θυμάμαι με νοσταλγία, θα σου πω η τάρτα φράουλα της. Ήταν ονειρική, με τάρτα αμυγδαλωτή· ακόμα μυρίζω τη φράουλά της, με οδηγούσε σε φραουλένιους παραδείσους. Το άλλο γλυκό της με το οποίο παθαίνω πλάκα είναι η τούρτα καραμέλα: σοκαριστική, πανδαισία.
Σαν δεύτερη βάζω την τούρτα γάλακτος και μετά το μιλφέιγ και το βιεννέζικό της, τα οποία είναι για σεμινάρια!
Διαβάστε επίσης
Στη Μέλισσα πηγαίνω από παιδί και μετά και σαν επαγγελματίας και είχα αναπτύξει και σχέση με τη γιαγιά, είχαμε μια σχέση μοναδική. Στενοχωριέμαι όταν έμαθα ότι έφυγε ταξίδι στον φραουλένιο παράδεισο.
Δεν ξέρω αν την αγαπάω επειδή είναι μοναδική ή πρώτη γλύκα της νιότης μου, πάντως δεν την αλλάζω.
