Πατουσάκια, αγάπη μου: Η G.A.D. προσφέρει υπηρεσίες λύτρωσης
Στο σύμπαν της φετιχοποίησης των ποδιών, η GrabADildo είναι το άτομο στο οποίο θα απευθυνθούν και θα εμπιστευτούν όλοι όσοι θέλουν να λατρέψουν τα πέλματά της.
Περιεχόμενα
Δουλειά
Πώς θες να σε αποκαλούν;
Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη προτίμηση, το nickname μου είναι GrabADildo, συχνά με αποκαλούν «κυρία» και κάποιες φορές Μπάρμπαρα.
Αν έπρεπε να περιγράψεις απλά και σύντομα τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα για αυτήν, τι θα έλεγες;
Ασχολούμαι με πρακτικές οι οποίες βοηθούν τους ανθρώπους να αισθανθούν σεξουαλικά απελευθερωμένοι απ’ τα στερεότυπα και τα κοινωνικά ταμπού.
Ποιο είναι το niche σου;
Είμαι πολυφετιχίστρια με εστίαση στην ποδολαγνεία ως πρακτική απελευθέρωσης.
Τι συμβαίνει σε ένα session ποδολαγνείας;
Είναι πολλά αυτά που μπορεί να συμβούν, τις περισσότερες φορές υπάρχει η έντονη επιθυμία του ατόμου να έρθει σε επαφή με το πέλμα. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, κάποια άτομα επιθυμούν να τα νιώσουν στο κορμί τους, άλλοι θέλουν να τους πατήσεις, με παπούτσια, χωρίς, με συγκεκριμένα παπούτσια, πολλοί θέλουν να τα χαϊδέψουν και να τα ανακουφίσουν, συχνά θέλουν να τα φιλήσουν, γλείψουν, πιπιλίσουν.
Εκφράζεται με πολλούς τρόπους το συγκεκριμένο φετίχ, για κάποιους είναι πάρα πολύ συγκεκριμένος ο τρόπος έκφρασης του ενώ για άλλους πιο ελεύθερος, πειραματικός.
Πόσο καιρό το κάνεις και πώς προέκυψε;
Διανύω το 3ο έτος ενασχόλησης με εργασία που έχει να κάνει με το σεξ.
Από αρκετά νεαρή ηλικία είχα ενδιαφέρον για το παράξενο. Αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε να μην επεκταθεί και στην σεξουαλική μου ζωή, έχοντας μια αρκετών ετών, διακριτική παρουσία στον χώρο του BDSM. Μετά από κάποια, αρκετά, requests ανθρώπων αποφάσισα να φτιάξω την πρώτη μου σελίδα ερωτικού περιεχομένου. Ήθελα εξ αρχής να ασχοληθώ με τα ερωτικά βοηθήματα όπως και με τα φετίχ.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο στερεότυπο που έχει ο κόσμος για μια επαγγελματία Mistress και πόσο απέχει από την πραγματικότητα;
Πως ο κυριαρχικός της αλληλεπίδρασης έχει το πάνω χέρι…
Υπάρχει γενικά η εντύπωση πως ένα άτομο που δρα σε κυριαρχικούς ρόλους είναι σκληρό, ασκεί βία και δεν έχει συναισθήματα. Κατά τη γνώμη μου, όμως, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία, δεν γίνεται να είσαι σκληρό χωρίς να είσαι τρυφερό. Οι άνθρωποι που επιλέγουν να αφεθούν στα χέρια μου δεν είναι λιγότερο ανθρώπινοι επειδή η αλληλεπίδραση μας είναι εστιασμένη σε μια συγκεκριμένη σεξουαλική εκπλήρωση.
Το υποτακτικό άτομο είναι αυτό που ορίζει τα όρια. Και τα δύο άτομα εκφράζουν επιθυμίες ή προθέσεις για πειραματισμό αλλά αυτό που στ’ αλήθεια θέτει τα όρια είναι το «ευάλωτο» και το «ισχυρό» βαδίζει πάνω στις συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές.
Όταν κάποιο σου εμπιστεύεται το κορμί και την ακεραιότητά του, οφείλεις να ανταπεξέλθεις στην ευθύνη αυτή.
Η δυναμική αυτή μπορεί να αλλάξει μέσω της γνωριμίας, όταν υπάρχει εξοικείωση με τα όρια του άλλου.
Αν έπρεπε να διαλέξεις μία λέξη για να περιγράψεις αυτό που πραγματικά προσφέρεις στους ανθρώπους, ποια θα ήταν;
Εκτόνωση, ψυχική και σωματική.
Συναλλαγή
Πώς κοστολογείς ένα προϊόν ή μια υπηρεσία;
Με τον βαθμό δυσκολίας και τον χρόνο που θα μου πάρει τόσο η προετοιμασία όσο και η εκτέλεση. Κρατάω έναν κατάλογο τιμών με πράγματα που μου έχουν ζητηθεί και προσπαθώ να είμαι δίκαιη απέναντι σε όλους.
Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε συνεδρία; Πώς τους ορίζεις / ορίζει το έτερο μέλος;
Είναι το Α και το Ω, τα πράγματα στα οποία συναινούν αμφότεροι. Όλα γίνονται μέσω διαλόγου. Προτρέπω πάντα τους ανθρώπους που με συναντούν να είναι σαφείς με τα όρια και το τι περιμένουν απ’ την συναναστροφή μας. Πολλές φορές φροντίζω να υπάρχουν και γραπτά ώστε να μη μπορεί να αμφισβητηθεί κάτι απ’ τα συμφωνηθέντα.
Ποια όρια δεν διαπραγματεύεσαι;
Το μοναδικό πραγματικό μου hard limit είναι η συμμετοχή ατόμων των οποίων η συναίνεση δεν είναι σαφής, εφικτή ή δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψιν για κάποιον ανώτερο λόγο (π.χ. πολύ νεαρή ηλικία).
Από εκεί και πέρα, ενδιαφέρομαι πραγματικά για την απελευθέρωση μέσω της εκπλήρωσης φετιχιστικών ιδεών, και γενικά δεν προκύπτει διεισδυτική συνεύρεση σε αυτά που προσφέρω.
Μου έχει τύχει να κλείσουμε ραντεβού με άτομο για feet worship και να περιμένει πως θα κάνουμε σεξ…
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα έκαναν ποτέ δια ζώσης συνεδρία αλλά νιώθουν ασφαλείς να εκφραστούν online;
Η τεχνολογία βρίσκεται παντού γύρω μας, μεγάλη μερίδα ανθρώπων βιοπορίζεται μέσω του internet και των social media, η απρόσωπη αλληλεπίδραση χάραξε πολλούς νέους ορίζοντες. Πίσω απ’ την οθόνη οι άνθρωποι δεν αισθάνονται τις ευθύνες που φέρουν για αυτά που πράττουν κι έτσι είναι πολύ απλό για μεγάλη μερίδα του κόσμου να χρησιμοποιήσει πλατφόρμες και social media ώστε να εκφραστεί και να πειραματιστεί.
Διαβάστε επίσης
Ψυχολογία των πελατών
Μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας, πιστεύεις ότι υπάρχει κάποιο κοινό χαρακτηριστικό στους ανθρώπους που σε προσεγγίζουν; Τι ζητούν περισσότερο; Κυριαρχία, αποδοχή, εκτόνωση, προσοχή ή κάτι άλλο;
Με προσεγγίζουν άνθρωποι από κάθε κοινωνικό και οικονομικό background. Tο κοινό τους χαρακτηριστικό; Η ντροπή, ντρέπονται γι’ αυτά που θέλουν, γι’ αυτά που σκέφτονται, είναι τόσοι πολλοί οι άνθρωποι που βρίσκονται φυλακισμένοι σε μια πραγματικότητα που δεν είναι δική τους.
Θέλω να νιώθουν ασφάλεια να είναι οποίοι επιθυμούν να είναι κοντά μου και όχι αυτά που η πρωινή τους δουλειά, η οικογένεια και η κοινωνία απαιτεί απ’ αυτούς.
Ζητούν αναγνώριση, επιβεβαίωση και εκτόνωση κι αυτά επιτυγχάνονται με πολύ διαφορετικό τρόπο για το καθένα.
Όταν κάποιος έρχεται σε σένα για foot worship, τι ζητάει πραγματικά;
Συνήθως είναι ένα σύνολο απο πράγματα αλλά στο τέλος της ημέρας, όταν ένας πατουσάκιας έρχεται σ’ εμένα το κάνει γιατί βρίσκει πολύ ελκυστικό και ερεθιστικό το πέλμα μου όπως και την ενέργεια που φέρνω στην συναναστροφή.
Πολλοί συνδέουν την ποδολαγνεία με την ταπείνωση. Είναι όντως τόσο κεντρικό στοιχείο ή πρόκειται για μια απλουστευμένη εικόνα που έχουν δημιουργήσει τα μίντια;
Η ποδολαγνεία δεν σημαίνει ταπείνωση, εξευτελισμός και υποτίμηση… Γενικά η εκπλήρωση κάποιου φετίχ δεν έχει προδιαγεγραμμένη δυναμική… Εδώ στην Ελλάδα υπάρχει μια λογική «τον τρως, είσαι υπό». Όμως είναι κάτι πολύ διαφορετικό το να τον τρως και κάτι εντελώς άλλο το να είσαι υποτακτικός. Ο μεγαλύτερος αριθμός ποδολάγνων που έχω συναντήσει δεν είναι καν υποτακτικά άτομα.
Τι σε έχει εκπλήξει περισσότερο για τους ανθρώπους που λατρεύουν τα πόδια;
Είμαι ένας άνθρωπος που διψά για πληροφορία, σπάνια κάτι μπορεί να με εκπλήξει. Μπορώ να πω όμως ότι μου έχει κάνει μια εντύπωση το ότι κάποιοι άνθρωποι αψηφούν την υγεία τους και επιδίδονται σε πολύ επικίνδυνες πρακτικές στην προσπάθεια να ικανοποιήσουν τις φαντασιώσεις τους.
Μετά από εκατοντάδες ανθρώπους που έχουν περάσει από τη ζωή σου επαγγελματικά, τι πιστεύεις ότι λένε τα φετίχ για έναν άνθρωπο; Αποκαλύπτουν αυτό που είναι ή αυτό που του λείπει;
Είναι πολλά αυτά που μπορεί να «διαβάσει» κανείς μέσα απ’ τα φετίχ ενός ανθρώπου. Για παράδειγμα, έχω παρατηρήσει ότι πολλοί πατουσάκιδες ανέπτυξαν το συγκεκριμένο φετίχ μέσα από συναναστροφές με μεγαλύτερες γυναίκες, μαμάδες ή και φίλες τους που για κάποιον λόγο είχαν πόδια ή υποδήματα που έκλεβαν την προσοχή. Με κάποιον τρόπο προσέφεραν ένα αξιομνημόνευτο συναίσθημα που σε πολλές περιστάσεις είχε τρυφερό υπόβαθρο, ένιωθαν δηλαδή ασφάλεια ή πρόκληση κοντά σ’ αυτά τα πόδια. Έχω δει πολλούς απ’ αυτούς τους ανθρώπους να έχουν σχηματιστεί μέσα απ’ τα βιώματά τους και άλλους τόσους να έχουν τραυματιστεί…
Τα όρια
Πώς φροντίζεις τον εαυτό σου; Υπάρχει κάποιο τελετουργικό αποφόρτισης;
Δεν ακολουθώ κάτι συγκεκριμένο σαν αυτοφροντίδα, όμως προσωπικά βλέπω με βαθιά συμπάθεια τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι κι έτσι δεν μπορώ να πω ότι φεύγω φορτισμένη.
Η τήρηση των ρουτινών μου είναι πολύ σημαντική και μου είναι αρκετή για να είμαι καλά.
Η επαφή με τα ζωάκια μου, το να ταξιδεύω, να χορεύω, να δημιουργώ, να βρίσκομαι με αγαπημένα μου άτομα, το να βοηθάω, να αγγίζω τη γη, τα φυτά και τα ζώα είναι κάποια πράγματα που με βοηθούν να είμαι καλά και να θυμάμαι πάντα να είμαι ανθρώπινη με ολα τα πλάσματα.
Πόση διαφορά υπάρχει ανάμεσα στον επαγγελματικό και τον προσωπικό σου εαυτό;
Αυτός είναι ο πραγματικός μου εαυτός, κουβαλάω το ίδιο άτομο παντού, δεν υποδύομαι κάποια περσόνα, δεν το κρίνω καθόλου, απεναντίας, θαυμάζω τα άτομα που φοράνε περσόνες. Έχω περάσει κάποιον καιρό στην αρχή που πειραματιζόμουν και δοκίμαζα κι εγώ να παρουσιάσω έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα αλλά είδα πολύ σύντομα ότι δεν μπορώ μακροπρόθεσμα να υποστηρίξω κάτι που δεν είμαι.
Η κοινωνία
Τι θα ήθελες να αλλάξει στο πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος το BDSM και την σεξεργασία;
Ξέρεις, ο κόσμος γενικά είναι επικριτικός, όλοι προσπαθούν να νιώσουν καλά μειώνοντας τον άλλο. Ο μέσος Έλληνας δεν μπορεί να κατανοήσει το δικαίωμα του άλλου στην επιλογή, ζουν οι άνθρωποι με τις αλήθειες τους και νομίζουν πως είναι πανανθρώπινες. Εν τω μεταξύ υπάρχουμε 8,5 δις άνθρωποι, κάθε ένας από εμάς μια ολότητα, ένα ολόκληρο σύμπαν, αλίμονο αν ήμασταν όλοι ίδιοι μεταξύ μας.
Το ότι εργάζομαι στον τομέα του σεξ δεν με κάνει λιγότερη ή ρηχή ή ανάξια, δεν με ορίζει η δουλειά μου, έχω 1002 άλλα πράγματα που με ορίζουν εκτός απ’ το ότι ταΐζω τα πατουσάκια μου στον κόσμο… Ούτε και οι άνθρωποι που έρχονται για να φάνε τα πατουσάκια μου είναι τελειωμένοι, δεύτεροι και αηδιαστικοί, είναι απλά άνθρωποι που εκφράζονται στο σεξ διαφορετικά… Αυτό λοιπόν που θα ήθελα, είναι να είμαστε όλοι ταπεινοί και να θυμόμαστε πως οι πιο πολλοί από εμάς υποφέρουμε απ’ τα ίδια πράγματα και ελάχιστα απ’ αυτά έχουν να κάνουν με το επάγγελμα κάποιου.
