Πατουσάκια, αγάπη μου: Ο Σταύρος Κιουτσιούκης βρίσκει πάτημα στα κόμικς του
Ο κομίστας που αφιερώνει τα στριπάκια του (κυρίως) στο γυναικείο αισθησιασμό, δεν έκρυψε ποτέ του τον ενθουσιασμό του για τα πέλματά τους.
Σταύρο Κιουτσιούκη, γιατί πόδια;
Ίσως γιατί όλοι ξεκινάμε από χαμηλά 😋
Πότε/πώς το ανακάλυψες;
Θυμάμαι να παρατηρώ τα γυναικεία πέλματα από πολύ τρυφερή ηλικία. Όχι ερωτικά στην αρχή, αλλά με μια περιέργεια. Ίσως να είχε να κάνει με το γεγονός ότι αποκαλύπτονταν συγκεκριμένες εποχές του χρόνου… Σε κάθε περίπτωση, πάντα μου ασκούσαν μια αδιόρατη γοητεία.
Πώς θα εξηγούσες την ποδολαγνεία σε κάποιον που δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται;
Πέρα από κάποιον επιστημονικό ορισμό, η ποδολαγνεία για εμένα προσωπικά είναι η αγάπη ερωτικά και αισθητικά για το γυναικείο πέλμα. Για οτιδήποτε από τον αστράγαλο και κάτω. Είναι η επιθυμία παρατήρησης της ανατομίας τους. Αλλά αυτή είναι μία προσωπική προσέγγιση.
Όταν σχεδιάζεις ένα ερωτικό σκίτσο, ξεκινάς από μια φαντασίωση, μια εικόνα που έχεις στο μυαλό σου ή από μια ιστορία που θέλεις να πεις;
Είναι απελευθερωτικό το να σχεδιάζεις πράγματα που πολλοί άνθρωποι θεωρούν «περίεργα» ή δύσκολα να συζητηθούν δημόσια;
Είναι η προσωπική μου επανάσταση στην τέχνη. Σχεδιάζω όχι μόνο πέλματα, αλλά και άβολες πόζες ή ερωτικές στιγμές που κανείς δεν συζητάει. Γενικά μου αρέσουν οι τρυφερές στιγμές ανάμεσα στις «ερωτικές» στιγμές. Εκείνες που οι συμμετέχοντες γίνονται πιο ανθρώπινοι. Για παράδειγμα η στιγμή που μια κοπέλα θέλει να διακόψει προσωρινά γιατί κατουριεται. Ή όταν το αγόρι σταματάει λίγο για να την τραβήξει να μην χτυπάει στο προσκέφαλο. Είναι στιγμές που κανείς δεν προσποιείται και που κρύβουν ένα νοιαξιμο. Όταν οι χαρακτήρες των κόμικς μου λοιπόν γίνονται ειλικρινείς, τότε έρχεται η απελευθέρωση από την “σκηνοθεσία” του έρωτα.
Ποιοι πιο κλασικοί ή και μοντέρνοι καλλιτέχνες πιστεύεις ότι μοιράζονταν το φετίχ σου;
Ποια είναι η ανταπόκριση από όσους καταλαβαίνουν «τι περνάς»;
«Αααχ η άνοιξη και το καλοκαίρι… Αλλά κυρίως η άνοιξη. Η ιδανική εποχή για να ερωτευτείς. Ίσως γιατί τα πέδιλα κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση». Αν αυτό ήταν η εισαγωγή ενός κόμικς τότε εκατοντάδες ανθρώπων θα μου χτυπούσαν φιλικά τον ώμο δείχνοντας κατανόηση .
Είναι η ντροπή μέρος της κα*λας;
Η ντροπή ή μάλλον καλύτερα η συστολή είναι ερεθιστική. Η πραγματική κα*λα όμως είναι όταν ξεπεραστεί.
Πώς καταφέρνεις να κάνεις πορνογραφήματα να μοιάζουν αθώα;
Είναι αθώα γιατί μιλάνε για απλούς καθημερινούς έρωτες απλών καθημερινών ανθρώπων. Είμαστε όλοι εμείς, χωρίς καμία επιτήδευση. Και οι έρωτές μας δεν μπορεί να αποτελούν πορνογράφημα.
Αν όλα τα φετίχ είχαν προσωπικότητα, τι χαρακτήρας θα ήταν η ποδολαγνεία;
Χαχαχαχα! Θα ήταν ένας γλυκός, στοργικός χαρακτήρας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πώς το έργο σου έχει επηρεάσει τις ερωτικές σου σχέσεις; Έχει τύχει να σε προσεγγίσει σύντροφος εξαιτίας της δουλειάς σου;
Βοήθησε στο να μην χρειάζεται να εξηγώ. Φυσικά η έκδηλη αποτύπωση του φετίχ μου έχει αποτελέσει την κερκόπορτα του φλερτ. Εννοείται πως η ερωτική προσέγγιση έχει γίνει πάντοτε μέσα από τα πατουσάκια. Ευτυχώς! 😜
Τι τρέχει στο άμεσο μέλλον στη δουλειά σου;
Αυτόν τον καιρό δουλεύω κάτι καθόλου μα καθόλου ερωτικό. Παρ όλα αυτά γράφω παράλληλα ένα μεσαιωνικό στορυ που έχει γενναίες δόσεις χιούμορ και έρωτα. Αλλά θα πάρει καιρό να ολοκληρωθεί. Ο στόχος είναι η άνοιξη του ’27.
