«…αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις…», Κ.Π.Καβάφης
Στην πάροδο των χρόνων, η ελληνική ποίηση έχει εμπνεύσει καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο να δημιουργήσουν.
Βασισμένος στο ποίημα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον», ο Leonard Cohen εμπνεύστηκε και δημιούργησε μια διαφορετική εκδοχή αυτού, ξεπερνώντας τον εαυτό του.
Ακόμη και αν το πρωτότυπο ποίημα παραμένει αξεπέραστο όταν αποδίδεται στα Ελληνικά, με τη μελοποιημένη διασκευή του στα Αγγλικά ο Leonard Cohen αν μη τι άλλο τιμά το πρωτότυπο.
«Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον» , Κώνσταντίνος Π. Καβάφης, 1911
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες, με φωνές— την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει. Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου· μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι, πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα, ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.
«Alexandra Leaving», Leonard Cohen, Ten New Songs, 2001
Suddenly the night has grown colder. The god of love preparing to depart. Alexandra hoisted on his shoulder, They slip between the sentries of the heart.
Upheld by the simplicities of pleasure, They gain the light, they formlessly entwine; And radiant beyond your widest measure They fall among the voices and the wine.
It’s not a trick, your senses all deceiving, A fitful dream, the morning will exhaust – Say goodbye to Alexandra leaving. Then say goodbye to Alexandra lost.
Even though she sleeps upon your satin; Even though she wakes you with a kiss. Do not say the moment was imagined; Do not stoop to strategies like this.
As someone long prepared for this to happen, Go firmly to the window. Drink it in. Exquisite music. Alexandra laughing. Your firm commitments tangible again.
And you who had the honor of her evening, And by the honor had your own restored – Say goodbye to Alexandra leaving; Alexandra leaving with her lord.
Even though she sleeps upon your satin; Even though she wakes you with a kiss. Do not say the moment was imagined; Do not stoop to strategies like this.
As someone long prepared for the occasion; In full command of every plan you wrecked – Do not choose a coward’s explanation that hides behind the cause and the effect.
And you who were bewildered by a meaning; Whose code was broken, crucifix uncrossed – Say goodbye to Alexandra leaving. Then say goodbye to Alexandra lost.
Say goodbye to Alexandra leaving. Then say goodbye to Alexandra lost.
