Τα σνομπαρίσματα και οι εκπλήξεις των 98ων βραβείων Όσκαρ

Μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για 98α βραβεία Όσκαρ, ξεκινά επίσημα η αντίστροφη μέτρηση για την πολυαναμενόμενη απονομή της 15ης Μαρτίου. Ας δούμε, λοιπόν, πώς διαμορφώνονται οι κατηγορίες, ποιοι μπορούν να θεωρούνται ήδη κερδισμένοι και ποια ονόματα άφησαν έξω οι ψηφοφόροι της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Ένα «αμαρτωλό» ρεκόρ

Το έξοχο φιλμ υβρίδιο το οποίο συνδυάζει τρόμο, μαγικό ρεαλισμό και μιούζικαλ, οι «Αμαρτωλοί» (Ράιαν Κούγκλερ), έγραψε ιστορία διεκδικώντας συνολικά 16 Όσκαρ. Πρόκειται για πρωτοφανές ρεκόρ στο θεσμό, καθως έτσι ξεπεράστηκε η επίδοση των «La La Land» (2016), «Τιτανικού» (1997) και «Όλα Για Την Έυα» (1950) που είχαν φτάσει έκαστος τις 14 υποψηφιότητες. Με αυτόν τον τρόπο δικαιώνεται το όραμα του Κούγκλερ, καθώς η ταινία του αντιμετωπίστηκε εξαρχής με δυσπιστία από το στούντιό του (Warner Bros.), χρειάστηκε ένα υπέρογκο προϋπολογισμό για να ολοκληρωθεί (περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια), δεν υποστηρίχθηκε επαρκώς η προώθησή της αλλά παρόλα αυτά, γνώρισε τεράστια απήχηση στο κοινό και ξεπέρασε τα 368 εκατ. στα ταμεία. Από την άλλη, αν και μικρή σημασία έχει αυτό, οι πιθανότητες να επικρατήσουν οι «Αμαρτωλοί» το βράδυ της απονομής είναι μετρημένες, κυρίως εξαιτίας του μεγαλύτερου φετινού φαβορί.

Το οποίο δεν είναι άλλο από το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» (Πολ Τόμας Άντερσον). Οι δικές του υποψηφιότητες είναι επίσης υψηλές (13), όπως ακριβώς αναμενόταν, με το συγκεκριμένο τίτλο να είναι αυτός με την πρωτοβουλία των κινήσεων όσον αφορά τους τελικούς νικητές. Συν τοις άλλοις, πίσω από την κάμερα βρίσκεται ο ίσως σημαντικότερος σύγχρονος Αμερικανός σκηνοθέτης ο οποίος, παρόλα αυτά, δεν έχει αποσπάσει ποτέ Όσκαρ στην καριέρα του. Μένει να φανεί αν αυτή θα είναι η χρονιά του ή θα πρέπει να περιμένει για να σπάσει η «κατάρα» του.

Το πιο ειρωνικό από όλα είναι πως οι παραπάνω παραγωγές, οι οποίες απέκτησαν το ενθουσιώδες σούσουρο που τις οδήγησε μέχρι εδώ χάρη στο κοινό που τις παρακολούθησε στους κινηματογράφους, ανήκουν αμφότερες στη Warner Bros. Ήτοι, στο στούντιο που όπως όλα δείχνουν πρόκειται να δώσει τα χέρια με το Netflix, βάζοντας σε σοβαρό υπαρξιακό κίνδυνο το μέλλον των σκοτεινών αιθουσών. Στο εν λόγω θέμα αναμένονται εξελίξεις μέχρι τον Μάρτιο, πάντως, θα μας έκανε εντύπωση εάν νικητές ή παρουσιαστές της τελετής δε θα σχολιάσουν αυτήν την τεράστια αντίφαση.

Το Netflix, εν τω μεταξύ, έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει για τα δικά του 16 βραβεία που διεκδικεί, αλλά ομολογουμένως διανύει αδύναμη σεζόν. Το πιο δυνατό χαρτί του είναι το δημοφιλές animation «KPop Demon Hunters» (Μάγκι Κανγκ & Κρις Άπελχανς), ωστόσο, τις περισσότερες υποψηφιότητες έλαβε το άνισο «Frankenstein» (9). Είναι ενδεικτικό ότι ο σκηνοθέτης του, ο κατά τα άλλα πολύ αγαπητός Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, απουσιάζει από την κατηγορία της σκηνοθεσίας.

Οι παράγοντες «Άμνετ» και «Marty Supreme»

Στα πόσα Όσκαρ θα σταματήσει το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» θα εξαρτηθεί από το βαθμό στον οποίο θα υποστηρίξει το «εκλογικό σώμα» τα έτερα φαβορί «Άμνετ» (Κλόι Ζάο) και «Marty Supreme» (Τζος Σάφντι). Μοιράζονται οκτώ και εννέα υποψηφιότητες, αντίστοιχα, αλλά έχουν προβάδισμα στις ερμηνευτικές ενότητες. Το μεν με την πανάξια Τζέσι Μπάκλεϊ και το δε με τον υπερηχητικό Τίμοθι Σαλαμέ, που μόνο μια ανατροπή μπορεί να του στερήσει το χρυσό αγαλματίδιο. Με δεδομένο, βέβαια, πως έχει «απέναντί» του βαριά πυροβολικά όπως οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Ίθαν Χοκ, Μάικλ Μπ. Τζόρνταν και Βάγκνερ Μούρα, δεν είναι απίθανη μια κάποια έκπληξη. Παρομοίως η Ζάο, η οποία είχε θριαμβεύσει στα Όσκαρ με τη «Χώρα των Νομάδων», ίσως στερήσει το διασκευασμένο σενάριο από τον Άντερσον, σε ένα άτυπο Σαίξπηρ versus Πίντσον.

Οι ευχάριστες εκπλήξεις

Ιστορία έγραψε και ο προαναφερθείς Μούρα, πρωταγωνιστής του «Μυστικού Πράκτορα» (Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιο), διότι έγινε ο πρώτος Βραζιλιάνος που διεκδικεί Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου. Ευτυχής σύμπτωση πως πέρσι, ήταν η εμβληματική συμπατριώτισσά του Φερνάντα Τόρες («Είμαι Ακόμη Εδώ») που είχε βρεθεί σε αντίστοιχη θέση.

Μένουμε στα διεθνή, καθώς στην απονομή επιβλητική θα είναι η παρουσία της νορβηγικής «Συναισθηματικής Αξίας» (Γιόακιμ Τρίερ). Το υπαρξιακό οικογενειακό δράμα βρίσκεται σε εννέα κατηγορίες, με όλους τους πρωταγωνιστές (Ρενάτε Ρέινσβε, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Ελ Φάνινγκ, Ίνγκα Ιμπσντότερ Λιλέας) να είναι υποψήφιοι. Το παράδοξο; Πως η ταινία δεν επιλέχθηκε για την καλύτερη διανομή ρόλων (casting), το βραβείο που απονέμεται φέτος για πρώτη φορά. Εξέλιξη αρκετά αλλόκοτη, αν υπολογίσουμε και το στατιστικό που αναφέρει το Deadline, πως δηλαδή ο Σκάρσγκαρντ γίνεται ο πρώτος μη Αμερικανός ηθοποιός υποψήφιος για β’ ανδρικό ρόλο. Τι να πεις…

Δύο ακόμα θετικά των Όσκαρ, πως ο βετεράνος Ντελρόι Λίντο («Αμαρτωλοί») απέσπασε την πρώτη υποψηφιότητά του στα 73(!) και πως δεν παραγνωρίστηκε η τεχνική δουλειά των Νορβηγών συντελεστών του «The Ugly Stepsister» (Εμίλιε Μπλίχφελντ) που βρίσκονται στην κατηγορία του μεϊκάπ.

Οι ηχηρές απουσίες

Φυσικά, από τη συζήτηση δε θα μπορούσαν να λείψουν… οι απουσίες. Όπως αποδείχθηκε, σε αντίθεση με το χόμπι των πρωταγωνιστριών του, η Ακαδημία δε συγκινήθηκε ιδιαίτερα από το σίκουελ «Wicked: Μέρος Δεύτερο» (Τζον Τσου), με το μιούζικαλ φαντασίας να παραβλέπεται εντελώς.

Από τη μεριά τους, δικαιολογημένα αδικημένοι θα πρέπει να νιώθουν οι Πολ Μεσκάλ («Άμνετ») και Τσέϊς Ινφίνιτι («Μια Μάχη Μετά την Άλλη»). Ο Ιρλανδός σταρ μπορεί να μην έπιασε τις καθηλωτικές επιδόσεις της πρωταγωνίστριάς του, ωστόσο, η ερμηνεία του ήταν άξια τουλάχιστον μιας υποψηφιότητας. Όσο για την ταλαντούχα ηθοποιό, ήταν εκείνη που έκλεψε την παράσταση στη «Μάχη» από του πουθενά, «κουβαλώντας» το συναισθηματικό πυρήνα του καταιγιστικού φιλμ. Κρίμα…

Βέβαια, πραγματικά αίσχη έγιναν στην κατηγορία της πρωτότυπης μουσικής. Εκεί όπου απουσιάζουν δύο από τα καλύτερα σάουντρακ της χρονιάς, αν όχι της δεκαετίας, των Ντανιέλ Λοπατέν ή Oneohtrix Point Never για το «Marty Supreme» και του Kangding Ray για το «Sirat» (Όλιβερ Λάσε). Θα περίμενε κανείς πως μετά το φιάσκο του σνομπαρίσματος των Trent Reznor και Atticus Ross για τους «Αντιπάλους» (Λούκα Γκουαντανίνο) η Ακαδημία θα είχε βάλει μυαλό, αλλά δεν από ότι φαίνεται.

Με τη «Βουγονία» τι έγινε;

Σχεδόν μόνιμος κάτοικος Λος Άντζελες ο Γιώργος Λάνθιμος τα τελευταία χρόνια, ούτε φέτος θα απουσιάζει από τα Όσκαρ, όμως, παρευρίσκεται με την ιδιότητα του παραγωγού και όχι του σκηνοθέτη. Ο Έλληνας δημιουργός είδε τη «Βουγονία» να επιλέγεται για τέσσερις κατηγορίες (καλύτερης ταινίας, α’ γυναικείου ρόλου, διασκευασμένου σεναρίου, πρωτότυπης μουσικής)  και να δίνει την πέμπτη υποψηφιότητα στην καριέρα της Έμα Στόουν. Για τους λάτρεις της στατιστικής, οι τρεις ήταν για ταινία του Λάνθιμου και τη μία την κέρδισε. Τη λες και επιτυχημένη τη συνεργασία τους…

Τα βλέμματα όλων, τώρα, στρέφονται στο βράδυ της 15ης Μαρτίου, όταν ο αγαπημένος κωμικός και παρουσιαστής Κόναν Ο’Μπράιεν θα παρουσιάσει τα 98α Όσκαρ. Δείτε αναλυτικά όλες τις υποψηφιότητες εδώ.