«Μακαρούνες»: Υπάρχει εστιατορική επιβίωση εκτός social;
Ναι αρκεί να είσαι νόστιμος, όπως αποδεικνύουν οι «Μακαρούνες» στο Περιστέρι.
Η αναζήτηση των κρυφών διαμαντιών με έφερε ξανά στα Δυτικά για τις «Μακαρούνες». Όχι, δεν μου αποκαλύφθηκε το όνομά τους κάπου συνωμοτικά, αλλά μέσα στις προτάσεις του κοινού για ιταλικό εστιατόριο. Όταν μου γράφουν πάνω από τέσσερις φορές για κάποιο μέρος, εκτός από τον αλγόριθμο επιδρά και σε εμένα.
Βέβαια να τονίσω ότι δεν είναι είναι ακριβώς αυτό που λέμε εμείς «ιταλικό εστιατόριο»: δεν θα βρεις καρμπονάρα και πίτσα, αλλά θα βρεις ζυμαρικά χειροποίητα και γεύσεις που είναι ξεκάθαρες, πρωτότυπες, ξεχωριστές και κυρίως νόστιμες. Γράφοντας αυτές τις λέξεις έψαξα και μέσα από τα σχεδόν ανύπαρκτα σε ζωή social τους ανακάλυψα ότι ο σεφ τους είναι Ελληνο-Ολανδός και υπάρχουν εδώ και δέκα χρόνια. Τελικά κατάλαβα ότι υπάρχει ζωή σε ένα εστιατόριο και πέρα από τα λαμπερά reels: για να είναι τόσο γεμάτο την ημέρα που πήγα, μάλλον ακόμα λειτουργεί το συνωμοτικά από στόμα σε στόμα.
Οι «Μακαρούνες» μπορεί να μην έχουν την αισθητική και τη διακόσμηση ενός σημερινού μοντέρνου εστιατορίου, είναι όμως καθαρές, ταπεινές και πάνω από όλα άνετες. Άνετο κάθισμά, μεγάλο τραπέζι και δεν έχεις και τον περιορισμό της ώρας.
Όσα φάγαμε στις «Μακαρούνες»
Δεν θα μπώ στην διαδικασία των πρώτων – εξάλλου δεν πήρα πολλά – αλλά θα μπω κατευθείαν στην ουσία. Γιατί η ουσία είναι η μελαγχολία και η νοστιμιά που βρίσκεται σε ένα πιάτο με ζυμαρικά και οι «Μακαρούνες» σου δίνουν την ξεχωριστή εμπειρία να σου παρουσιάσουν την δική τους εκδοχή, η οποία οπτικά είναι ιδιαίτερη, στη γεύση είναι οικεία και στο τέλος σου αφήνει τη χαρά ότι βρήκες κάτι πραγματικά διαφορετικό. Όχι φανφαρα· είναι απλή η γραμμή τους και αέρινη σαν τον καλπασμό του μεγάλου Βαν Μπάστεν. Μπαλέτο και ροκ, δηλαδή.
Τα χειροποίητα πάκερι με το φανταστικό αρνάκι με στακοβούτυρο και ψητά αγκιναράκια τουρσί είναι πιάτο το οποίο δεν το συναντάς εύκολα και αν έβαζα βαθμολογία θα του έβαζα 10 με τόνο. Το ίδιο βάζω και στο χταπόδι πάλι με πάκερι, ελιά και κολοκύθα. Για να καταλάβεις την κρυμμένη του νοστιμιά πρέπει να πάρεις λίγο από όλα. Να σταθω στο ότι τα πάκερι ήταν τόσο καλοφτιαγμένα, βουτυρωμένα και αέρινα που πραγματικά ήθελες να κλέψεις την ποσότητα που έχουν.
Διαβάστε επίσης
Στα ζυμαρικά με τις γαρίδες η μπισκ ήταν αφρός και τόσο τέλεια ψημένες οι γαρίδες που σου θύμιζαν ανέμελο καλοκαίρι, από αυτά όταν δεν σε ένοιαζε τι θα κάνεις αύριο και τι λογαριασμούς έχεις να πληρώσεις. Ενώ το πιάτο με το μοσχάρι ήταν σωστά ψημένο και εξαιρετικό το γεμιστό ζυμαρικό.
Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στα γλυκά τους και στο μάνγκο με την μαστίχα και στο brownies αλλά ο βασιλιάς της απόλαυσης ήταν το τιραμισού με το τσαλαφούτι, την σοκολάτα και τα μανιτάρια. Αν δεν μου έλεγαν ότι είχε όλα αυτά πραγματικά δεν θα το καταλάβαινα γιατί έδεναν τόσο αρμονικά μεταξύ τους.
Εξαιρετική ποιότητα και μαγειρική με τιμές από 18 έως 22€ το κάθε κυρίως πιάτο! Στο πιάτο με το αρνί δεν άντεξα και έκανα βούτες με την απίθανη φοκάτσια τους· να την πάρετε, μην την αμελήσετε. Αν οι «Μακαρούνες» ήταν στίχος θα ήταν αυτός που λέει «Συγχωρα με Ρόζα που δεν καταλαβαίνω», όχι τα computers και τους αριθμούς, αλλά την νοστιμιά!
