Οι 9 καλύτερες καναδέζικες πίτσες της Αθήνας
Το επίσημο Διάγγελμα της Σοσιαλιστικής Επιτροπής Διάσωσης Καναδέζικης Πίτσας.
Περιεχόμενα
Μετά από 1.000.000 δοκιμές όλων των ειδών από πίτσες, Ναπολιτάνικες, Ρώμης, Ντιτρόιτ, Σικάγου, κατάλαβα ότι μόνο μία πίτσα μού αρέσει: η καναδέζικη, η αγνή, η αθώα, αυτή που μόλις την τρως βλέπεις σε όραμα τον Ανδρέα και τον Γαρδέλη, τη Δήμητρα και τον Στηβ να σου κλείνουν το μάτι.
Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω την πρώτη Άτυπη Σοσιαλιστική Επιτροπή Καναδέζικης Πίτσας. Η Άτυπη Σοσιαλιστική Επιτροπή Διάσωσης της Αθώας Πίτσας των 80s επισκέφτηκε σοσιαλιστικές γιάφκες σε όλη την Αθήνα, συνομίλησε με πλήθος πιστών κατά τη διάρκεια της περιοδείας της και έσκυψε πάνω από τα προβλήματα των αθώων αγωνιστών και μαστόρων. Μας συγκίνησε ιδιαίτερα η αγάπη των μικρών παιδιών, που μας σταματούσαν στον δρόμο και μας έλεγαν με τρεμάμενη φωνή, σημαδεμένη από τα βασανιστήρια: «Γενικέ Γραμματέα, σώσε μας από την ιταλική λαίλαπα!»
Η θέληση για αλλαγή του κόσμου μάς έφερε αντιμέτωπους με μια νέα πραγματικότητα: ο λαός βαρέθηκε την απλότητα, την άνοστη μετριοπάθεια και τις κοροϊδίες γύρω από τις προτιμήσεις του. Γι’ αυτό αποφάσισα ένα βράδυ να γράψω και ένα ειδικό διάγγελμα, το οποίο θα μοιράζω με φυλλάδια σε όλη την Αθήνα.
Διαβάστε επίσης
Διάγγελμα της Σοσιαλιστικής Επιτροπής Διάσωσης Καναδέζικης Πίτσας
Καλύτερα μία ώρα απολαυστικής καναδέζικης πίτσας, παρά σαράντα χρόνια ιταλικής καταπίεσης.
Σύντροφοι της ζύμης, μέλη της πλατιάς λαϊκής συμμαχίας μπέικον–τυριού και ανένταχτοι φίλοι της τραγανής βάσης, η σημερινή συγκυρία δεν επιτρέπει αυταπάτες. Η ταξική πάλη έχει περάσει πλέον από τα εργοστάσια στα ταψιά, από τις πλατείες στους φούρνους, από τα μανιφέστα στα μενού. Για δεκαετίες ο λαός μας υπέστη την πολιτιστική ηγεμονία της λεπτοκομμένης ιταλικής λαίλαπας, μιας γαστρονομικής ολιγαρχίας που παρουσίαζε την πείνα ως φινέτσα και την έλλειψη υλικών ως υψηλή αισθητική. Εμείς απαντάμε καθαρά: ούτε βήμα πίσω, ούτε φέτα λιγότερη. Η πίτσα ανήκει σε αυτούς που τη μοιράζονται, όχι σε αυτούς που τη μετράνε με μεζούρα.
Η Άτυπη Σοσιαλιστική Επιτροπή, ύστερα από έκτακτη ολομέλεια, τρεις διαβουλεύσεις, δύο διαλείμματα για αναψυκτικό και μία ιστορική καταμέτρηση ελιών, αποφάσισε ομόφωνα την κλιμάκωση του αγώνα. Καλούμε τα τίμια νοικοκυριά, τους μαστόρους του φούρνου, τους παλιούς θαμώνες, τους ντελιβεράδες της βροχής και της ανηφόρας, καθώς και κάθε δημοκρατικό πολίτη που έχει βαρεθεί την τυραννία της άδειας ζύμης, να συστρατευθεί.
Οι πιτσαρίες της γειτονιάς δεν είναι απλά καταστήματα· είναι λαϊκά συμβούλια με σάλτσα, μικρά κοινοβούλια με καρό τραπεζομάντιλα, τόποι όπου η Ιστορία ψήνεται στους 220 βαθμούς και σερβίρεται χωρίς ταξικές εκπτώσεις.
Από σήμερα, κάθε φωτογραφία αποτελεί επίσημο κομματικό ντοκουμέντο, κάθε βίντεο πρακτικό συνεδρίου, κάθε λιωμένο τυρί απόδειξη ότι ο λαός μπορεί να αυτοοργανωθεί, όταν υπάρχει αρκετή σάλτσα. Θα τιμήσουμε την Άσκοτ, τη Γαλήνη, την Κάλιαρι, την Κλακάζ, το Πορτοφίνο, το Πίτσα Πάρκ, τη Ζεά, τη Νορμανδία και τη Νάπολι ως ιστορικούς σταθμούς της μεγάλης γευστικής μεταπολίτευσης.
Και όταν εντοπιστούν οι χαμένες φωτογραφίες του Λούκουλου και του Τοξότη, δεν θα ενταχθούν απλώς στο αρχείο· θα επαναπατριστούν με τιμές, θα αναρτηθούν σε περίοπτη θέση και θα αποτελέσουν ζωντανή απόδειξη ότι κανένα κομμάτι, καμία μνήμη και κανένας αγωνιστής της πίτσας δεν χάνεται, όσο υπάρχει λαός που φωνάζει: «Σεισμός, σεισμός, Καναδέζικος Σοσιαλισμός!»
Οι καλύτερες καναζέζικες πίτσες όπως τις αξιολόγησε η Σοσιαλιστική Επιτροπή
Άσκοτ στη Νίκαια
Γαλήνη στα Σεπόλια
Κάλιαρι στο Αιγάλεω
Κλακάζ στο Κέντρο
Πορτοφίνο στο Χαλάνδρι
Πίτσα Πάρκ στη Νέα Ερυθραία
Ζέα στη Νεα Σμύρνη
Νορμανδία στου Ζωγράφου
Πίτσα Νάπολι στου Ζωγράφου
