Το «Cinapos» θα έπρεπε να παραδίδει μαθήματα σωστού κεμπάπ

Στις ορθές αναζητήσεις που γίνονται κάθε Σάββατο στην σελίδα RemiInGreece και μέσα στα άπειρα σχόλια που αναγράφονται και κλέβω ιδέες, ξαφνικά πριν 2 εβδομάδες γράφει ένας αγαπητός αναγνώστης «Remi, έχεις φάει την μακαρονάδα με το αρνί στο “Cinapos”;». Δεύτερο σχόλιο από κάτω σαν απάντηση: «Να πας γιατί χάνεις Remi» και τρίτο σχόλιο, πάλι για την μακαρονάδα.

Η πικραμένη μου καρδιά εκεί που πάει να μαραθεί μόλις ακούει τέσσερις λέξεις αναγεννιέται αυτόματα: μακαρονάδα, αρνί, κεμπάπ και πρωτάθλημα στην μπάλα. Τα τρία ευτυχώς τα βρίσκω ακόμα, το τέταρτο κάπου το έχω ξεχάσει, αλλά τι είναι 16 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα;

Ο «Cinapos» βρίσκεται ίσως στο πιο όμορφο σημείο της Αθήνας που, αν έχει φανταστικό καιρό, αυτός ο περίπατος από τον σταθμό του Θησείου μέχρι το μουσείο της Ακροπολης είναι μαγικός. Βέβαια να αναφέρω και ότι είναι ένα πανέμορφο μαγαζί, όπως τον έχουν ανακατασκευάσει και αν κάθεσαι και στην κεντρική σάλα που είναι τόσο φωτεινή το απολαμβάνεις ακόμα πιο πολύ.

Βλέπω στον κατάλογο και τα τρία που αγαπώ (αρνί, κεμπάπ και ζυμαρικά με αρνί) τα παραγγέλνω και τα τρία, παράλληλα για κάποιο λόγο λιγουρεύτηκα ρεβίθια και πήραμε και μια τυροκαυτερή, πατάτες και κεφτεδάκια. Υπερβολικά θα πείτε, θα σας πω ναι, αλλά για κάποιο λόγο ήθελα να τα δοκιμάσω. Πήραμε και μια χόρτα με λίγη τομάτα τριμμένη για να πούμε ότι κάναμε και σωστή διατροφή.

Τα κεφτεδάκια ήταν νόστιμα, σωστά τηγανισμένα, είχαν και λίγο κίμινο πιο έντονο, το οποίο το λατρεύω σαν μπαχαρικό. Τα ρεβίθια ήταν μελωμένα και βγάζανε και μια εσάνς καπνίσματος, ένα απλό νόστιμο πιάτο. Το αρνί με τις πατάτες είχε εξαιρετικό ψήσιμο και μια αρκετά επιτυχημένη Demi-glace από πάνω, κάθε μπουκιά ήταν αφρός στο στόμα σου, πραγματικά λιχούδικο χωρίς περιττά λίπη και κόκκαλα το αρνί.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι έχω καταναλώσει στην ζωή μου άπειρα κεμπάπ: από το τελευταίο και πιο βρώμικο κεμπατζίδικο του κόσμου, μέχρι μερίδα κεμπάπ που έχω χρυσοπληρώσει. Το πιάτο με το κεμπάπ της chef Δώρας Σακαγιάννη είναι για να διδάσκεται σε σεμινάριο ολοκληρωμένης εμπειρίας μερίδας Κεμπάπ. Συνδύαζε με απόλυτο τρόπο τα κρεμμύδια που ήταν σε μορφή πίκλας, την ψητή πιπεριά και ψητή τομάτα, την φρέσκια τομάτα, το φρέσκο κρεμμυδάκι, το γιαούρτι και βέβαια με κεμπάπ τα οποία μόλις τα δοκίμαζες καταλάβαινες ότι ήταν από εξαιρετικό κιμά φτιαγμένο, με τέλεια ισορροπία μπαχαρικών και με ψήσιμο που νόμιζες ότι το ψήσανε μεγάλοι κεμπατζήδες μάστορες της Ανατολής.

Χρειάζεται γνώση, μεράκι και αγάπη για να φτάσεις σε αυτό το υψηλό επίπεδο το κρεατοσκεασμά σου. Είμαι σίγουρος ότι θα σκεφτείτε μα του τάδε είναι καλό, του άλλου τάδε είναι φοβερό. Αυτή η μερίδα κεμπάπ μπαίνει στο πάνθεον γιατί είναι αλήτικη στην γεύση και οπτικά κοσμοπολίτικη, μαζί όλες αυτές οι αισθήσεις λειτουργούν σε μια συνουσία μυστική.

Με το λιχούδικο αρνί και με το αλήτικο κεμπάπ έγινε βέβαια και κάτι που φοβόμουν, η προτεινόμενη μακαρονάδα πέρασε δυστυχώς και δεν ακούμπησε, γιατί όταν γεύεσαι κάτι τόσο δυνατό και το τρίτο είναι λίγο πιο εκλεπτυσμένο τελικά χάνεται. Βασικά ήμουν και χορτάτος και η μακαρονάδα θέλει όρεξη!

Τα γλυκά, δηλαδή το γιαούρτι παγωτό με γλυκά του κουταλιού, είχαν ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα το παντζάρι και η φράουλα, απλά σκέφτομαι αν το παγωτό ήταν καϊμάκι θα άγγιζε πιο πολλές συναισθηματικές χορδές.

Θα ξαναπήγαινα στον «Cinapos» ένα απόγευμα πριν την δύση του ήλιου για μια μπίρα και μια μερίδα κεμπάπ ή μόνο για την μακαρονάδα που έχασα και μετά σινεμά στο cine Θησείο για όνειρα από σελιλόιντ και θέα τον Ιερό Βράχο. Απίθανη βόλτα διάρκειας 4-5 ωρών στο πιο όμορφο κομμάτι της Αθήνας με περίπου 28-30€!