Μελάνια με τυροκαυτερή
Αν το «Μελάνια» παίζεται στο Κέντρο Αθηνών, στο Hotel Ερμού θα ανεβεί σύντομα ο «Καποδίστριας» και στο Έναστρον όλη η φιλμογραφία του Σάκη Ρουβά.
Έβλεπα τις φωτογραφίες από την εκδήλωση που έγινε σε κάτι μπουζούκια για την προβολή του ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μελάνια». Οικοδέσποινα ήταν διαβάζω η Αμερικάνα Πρέσβης στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκιλφοίλ – πήγε λέει και ο γιος της, πράγμα που για μένα είναι είδηση καθώς μέχρι τώρα όπου πήγαινε είχε μαζί της τον στυλίστα της. Αναρωτιόμουν γιατί διάβολε η προβολή ενός ντοκιμαντέρ έγινε στα μπουζούκια, τι είδους μόδα είναι αυτή και τι μας περιμένει ακόμα. Άρχισα να φοβάμαι πως αν το «Μελάνια» παίζεται στο Κέντρο Αθηνών, στο Hotel Ερμού θα ανεβεί σύντομα ο «Καποδίστριας» και στο Έναστρον όλη η φιλμογραφία του Σάκη Ρουβά, πράγμα μάλλον λογικό αφού ο Σάκης εμφανίζεται εκεί, ενώ η Μελάνια το που είναι το Κέντρο Αθηνών δεν ξέρει που βρίσκεται. Μου εξήγησαν ότι αυτό συνέβη γιατί η Κίμπερλι είναι φίλη με το ζεύγος Αργυρού και ο Κωνσταντίνος την διευκόλυνε προσφέροντας το μαγαζί για την εκδήλωση. Ωραία, αλλά το θέμα δεν είναι τι κάνει ο πονόψυχος Αργυρός, αλλά τι κάνει η Πρεσβεία. Δηλαδή αν η Κίμπερλι αντί να γνωρίσει τον Αργυρό και την γυναίκα του γνώριζε ένα ωραίο τίμιο ζευγάρι περιπτεράδων θα έκανε την προβολή σε περίπτερο; Κι αν γνώριζε δυο μάχιμούς σουβλατζίδες, θα βλέπανε την «Μελάνια» οι καλεσμένοι της σε παγκόσμια πρεμιέρα με πίτες αλάδωτες, μια τυροκαφτερή, δυο παγωμένες Μύθος και δυο γύρους κοτόπουλο «με απ΄όλα»; Δεν το καταλαβαίνω.
Διαβάστε επίσης
Και δεν καταλαβαίνω κι άλλα. Ποιος διάβολε Κυριακή βράδυ με βροχή πήγε στο Κέντρο Αθηνών για να δει ένα ντοκιμαντέρ για την «Μελάνια»; Τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ που βρήκα με τον τίτλο «ποιοι έδωσαν το παρών στην λαμπερή βραδιά» έχουν ελάχιστα ονόματα. Ακόμα λιγότερες φωτογραφίες. Διακρίνονται οι συνηθισμένοι «κοσμικοί» – δεν έχω τίποτα εναντίον των ανθρώπων, κάποιοι μου είναι και συμπαθέστατοι αλλά πουθενά πλέον η παρουσία τους δεν συνιστά είδηση. Διάβασα επίσης τα ονόματα μερικών πολιτικών που δεν θα ήθελαν ποτέ να δυσαρεστήσουν την Κίμπιρλι και τα ονόματα μερικών εφοπλιστών που κάνουν ή ονειρεύονται να κάνουν δουλειά με τους Αμερικάνους – κωλοδουλειά είναι που λένε «αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει». Οι άλλοι όμως, που δουλειές ανάλογες δεν έχουν, για ποιο διάβολο λόγο πήγαν; Περίμεναν μήπως ότι ένα ντοκιμαντέρ για την Μελάνια, την παραγωγή του οποίου έχουν πληρώσει κάτι φίλοι της, θα ήταν αποκαλυπτικό και ενδιαφέρον; Αμφιβάλω πολύ: κανείς νομίζω δεν έχει τόση νοσηρή φαντασία. Να ήταν ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την Κίμπερλι – ναι μάλιστα το καταλαβαίνω: κι εγώ θα έτρεχα να το δω, ακόμα κι απρόσκλητος. Κι όταν θα άκουγα τον Αργυρό να έλεγε ««δεν είναι όλα πολιτική, μερικές φορές υπάρχει ανάγκη για αλήθεια και έκφραση» μπορεί και να δάκρυζα: δεν είμαι παιδί γενναίο.
Το να πας να δεις ντοκιμαντέρ για την Μελάνια στα μπουζούκια Κυριακή βράδυ είναι κάτι που με ξεπερνά. Πόσο μάλλον όταν ήταν και δεδομένο ότι δεν θα τραγουδούσε ο Αργυρός. Κωνσταντίνος Αργυρός είναι, και δεν τραγουδάει τζάμπα ο άνθρωπος. Δεν είναι δα και Τέρης Χρυσός. Αργυρός είναι.
