Υπόθεση Παναγόπουλου: Πορεία προς το κυνήγι του θησαυρού
Να ξεκαθαρίσω κάτι: για μένα ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος δεν είναι ένοχος και τουλάχιστον μέχρι να καταδικαστεί δεν θα τολμήσω ποτέ να αφήσω υπόνοιες για την αθωότητα του. Το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του, όπως το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών ακόμη έξι προσώπων στο οποίο μάθαμε χθες ότι προχώρησε η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος με εντολή του προέδρου της κ. Χαράλαμπου Βουρλιώτη μαρτυρά απλώς ότι όλοι τους τελούν υπό έρευνα και ότι κατά την διάρκεια της έρευνας προέκυψαν υποψίες – όχι απαραίτητα ενδείξεις ενοχής.
Αλλά όσα είδαν το φως της δημοσιότητας έχουν έτσι κι αλλιώς κάτι το εντυπωσιακό – εντυπωσιακό ακόμα κι αν αύριο αποδειχτεί ότι ο Παναγόπουλος είναι αθώος και κακώς ο άνθρωπος διασύρεται. Ποιο είναι το αυτό; Ο διάβολος που σε όλες αυτές τις ιστορίες κρύβεται ως γνωστόν στις λεπτομέρειες γιατί σαν κανονικός διάβολος σιγά μην φώναζε και καμάρωνε για τα κόλπα του: διάβολος είναι, δεν έχει ναρκισσιστική διαταραχή.
Τι λένε αυτές οι λεπτομέρειες; Όλοι στέκονται στο ότι ο καλός Γιάννης Παναγόπουλος, με την ιδιότητα του προέδρου τριών κέντρων και ινστιτούτων επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης, φέρεται – με τη συνδρομή και την βοήθεια συνεργατών του – να έχει υπεξαιρέσει χρήματα που προορίζονταν για προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Αλλά δεν είναι αυτό η λεπτομέρεια: η λεπτομέρεια είναι ότι η εν λόγω Αρχή ερευνά χρηματοδοτήσεις που υπερβαίνουν συνολικά το ποσό των 73 εκατ. ευρώ! Και μιλάμε για χρήματα που ελήφθησαν τη χρονική περίοδο από το 2020 έως και το 2025 από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους: σε πέντε μόλις χρόνια δηλαδή. Το ξαναλέω για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό: η Αρχη διερευνά τι συνέβη με την διαχείριση 73 εκατ ευρώ που προορίζονταν για προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης σε μια και μόνο πενταετία!
Πιο πολύ και απο το αν ο Παναγόπουλος είναι αθώος ή ένοχος θα ήταν καλό να μάθουμε πως χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα χρήματα που προέρχονταν από επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις του ελληνικού Δημοσίου και φυσικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πληροφορίες κάνουν λόγο για απευθείας αναθέσεις, «εταιρίες-σφραγίδες» χωρίς αντικείμενο που είχαν όμως πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς, μεταφορές χρημάτων σε ατομικούς λογαριασμούς κ.λπ.
Αλλά εμένα εξακολουθούν να με εντυπωσιάζουν τα 73 εκατ. ευρώ: είναι τόσα πολλά που θα αρκούσαν ώστε ο κάθε μαθητής των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών κέντρων μεμονωμένα να πηγαίνει σε ένα σεμινάριο του Χάρβαρντ κάθε χρόνο και να μένει κανα μήνα εκεί τουλάχιστον. Μιλάμε για τρια κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης. Πόσους μαθητές έχουν, διάβολε;
Η όλη ιστορία θυμίζει σε κάτι τον ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα μάθαμε. Κυρίως μεγαλώνει την βεβαιότητα του μέσου Έλληνα ότι βρέχει λεφτά, κι ότι αυτός είναι το μόνο κορόιδο που δεν τον φώναξαν στο κυνήγι του θησαυρού. Αν έπαιρνε και μέρος στις πορείες της ΓΣΕΕ, θυμώνει. Δεν θα πάει πολύ καλό αυτό, να το θυμόσαστε…
