Το Success story ενός οραματιστή – Ένα ξεχωριστό μάθημα επιχειρηματικότητας από τον Γιώργο Γεράρδο
Όταν φεύγεις από τη ζωή στα 80 σου και αυτό που έχεις δημιουργήσει είναι γνωστότερο από το όνομά σου, τότε σημαίνει πως έχεις ζήσει παραπάνω από μια ζωές. Ο Γιώργος Γεράρδος, εμβληματικός ιδρυτής της εταιρείας Πλαίσιο, άφησε την τελευταία του πνοή την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, πλήρης εμπειριών, προκλήσεων, επιτυχιών.
«Το πρώτο συστατικό της επιτυχίας είναι η αγάπη για αυτό που κάνεις»
Γεννημένος στο Παλαιό Φάληρο, με τον πατέρα του από τη Σέριφο και τη μητέρα του από τη Χίο, δεν θα μπορούσε να μην αγαπάει τη θάλασσα, το κολύμπι, τις καταδύσεις. Αν και οι δύο γονείς του ήταν νοσοκόμοι, το μικρόβιο της επιχειρηματικότητας μπήκε στη ζωή του από νωρίς, παρακολουθώντας τον πατέρα του να προσπαθεί να πουλήσει πατέντες σε φαρμακεία. Δεν του βγήκε, ήταν πολύ δύσκολο. Η μητέρα του επέμενε να πάει στο Κολλέγιο Αθηνών, εκμεταλλευόμενη το γεγονός πως τότε εισαγόταν με υποτροφία κάποια φτωχά παιδιά. Έδωσε εξετάσεις μαζί με άλλα 500 παιδιά και πέρασε. Έτσι, κέρδισε την υποτροφία.
Η γέννηση του Πλαισίου μέσα από τα λόγια του Γεράρδου
«Σπούδασα πολιτικός μηχανικός στη Θεσσαλονίκη. Εκεί είδα πως οι τιμές ήταν πολύ χαμηλότερες από ό, τι στην Αθήνα (σσ. σε προϊόντα που ήταν απαραίτητα για τα μαθήματα των φοιτητών). Το μελάνι που αγοράζαμε για το σχέδιο κόστιζε στην Αθήνα 17 και στη Θεσσαλονίκη 10», εξιστορούσε στην εκπομπή του Λάμπη Ταγματάρχη, Ανταλλακτήριο Ιδεών, στη Ναυτεμπορική.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ξεκινά την επιχείρησή του, χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του. «Πήγα στους χονδρέμπορους και άρχισα να αγοράζω προϊόντα, κόβοντας τους μεσάζοντες. Έμαθα πώς να εισάγω. Αγόρασα σχεδιαστήρια και θέλησα να στήσω ένα γραφείο και να κάνω εισαγωγή επιστημονικού εξοπλισμού, στη Στουρνάρη 24. Στο ισόγειο υπήρχε, όμως, και ένα κατάστημα ξενοίκιαστο. 18 τμ. Και σκέφτηκα, “μια ψυχή που είναι να βγει…”».
«Το Plan B που είχα για να ξεχρεώσω αν κάτι δεν πήγαινε καλά ήταν να κάνω μαθήματα κατ’ οίκον, για να ξεχρεώσω τα δανεικά. Τρώμε ένα χαστούκι και σηκωνόμαστε».
Ξεκίνησε την επιχείρηση με τη βοήθεια του πατέρα του. Παράλληλα, θα έπρεπε να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία. «Έπρεπε να διοικήσω την επιχείρηση 12 εργαζομένων, 800 χιλιόμετρα μακριά, από την Ξάνθη. Με βοηθούσε ο πατέρας μου και η γυναίκα μου. Έπρεπε να μιλάω στο τηλέφωνο και να λύνω προβλήματα της επιχείρησης και πίσω μου ήταν μια ουρά 10 ατόμων που ήθελαν να μιλήσουν με τη μητέρα του, με τη φιλενάδα του και να παραπονιούνται» διηγούταν στην ίδια εκπομπή.
«Δούλευα 15 ώρες την ημέρα»
Πώς βάφτισε την εταιρεία του «Πλαίσιο»; «Είχα ονειρευτεί πως θα κάνω μια αλυσίδα καταστημάτων. Εκείνη την εποχή είχε σταματήσει η συνήθεια να βάζουν οι επιχειρηματίες το επίθετό τους στην επωνυμία της επιχείρησης και τις ονόμαζαν με γεωμετρικά σχήματα. Κύκλος, τετράγωνο… Ήθελα να ξεφύγω από αυτό. Το Πλαίσιο είναι πολυνοηματικό και ευκολομνημόνευτο».
Τα πράγματα εκείνη την εποχή ήταν άγρια για επίδοξους επιχειρηματίες με μηδενικό λογαριασμό τραπέζης. «Ξεκίνησα με δανεικά από φίλους και συγγενείς. 80.000 δραχμές… Στις τράπεζες ο τόκος ήταν πολύ υψηλός. Η πρώτη καινοτομία ήταν πως απέφυγα τους μεσάζοντες. Η δεύτερη, η πολύ καλή εξυπηρέτηση, αφού οι πρώτοι πελάτες μου ήταν οι συμφοιτητές μου. Αυτό έκαναν το Πλαίσιο επιτυχημένο». Το πρώτο μαγαζί, το οποίο άνοιξε το 1969, είχε 12 τ.μ. επιφάνεια.
Όταν ο Γεράρδος έμπασε… τεχνολογία στα Ελληνικά σπίτια
Ο καινοτόμος Γεράρδος ήταν ένα πνεύμα ανήσυχο, ασυμβίβαστο προς τη μετριότητα. Επιζητούσε να ξεχωρίζει και κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980 έφερε μια νέα επανάσταση.
«Το 1985 βγήκαν οι πρώτες παιχνιδομηχανές, κάτι Commodore, Amiga. Δυνατοί υπολογιστές. Τότε εμφανίστηκαν και οι πρώτοι προσωπικοί υπολογιστές. Ξεκινήσαμε και εμείς να φτιάχνουμε τον πρώτο υπολογιστή, Turbo X. Οπότε, ο κάθε πελάτης μπορούσε να φτιάξει τον δικό του υπολογιστή, σε ανταγωνιστική τιμή και εξυπηρέτησης. Είχαμε βγάλει έναν κατάλογο, από τον οποίο μπορούσες να παραγγείλεις αυτό που ήθελες και εμείς στέλναμε την παραγγελία την επομένη. Καταφέραμε, λοιπόν, να περάσουμε την τεχνολογία στον Έλληνα της εποχής».
Από το 2021 πέρασε την ηγεσία του Πλαίσιο, στον γιο του, Κώστα. Δεν ήταν εύκολη απόφαση, όσοι έχουν παρακολουθήσει το Succession, το γνωρίζουν καλά. Όσοι παρακολουθούν τους ανθρώπους που χτίζουν αυτοκρατορίες από το μηδέν δεν είναι εύκολο να αποσυρθούν. Είναι σαν να τους στερείς το οξυγόνο. «είναι δύσκολη απόφαση να κάνεις πίσω, αλλά η μαγκιά είναι να περάσει η δεύτερη γενιά και να την ενθαρρύνεις. Του λέω, “θα την τρως τη σφαλιάρα, θα πέφτεις, αλλά θα σηκώνεσαι”. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα. Μπορεί να μην είχαμε το IQ άλλων, αλλά είχαμε το ψυχικό σθένος. Θα το πολεμήσω, δεν μασάω» έλεγε στο vidcast My Story της Μάριον Μιχελιδάκη.
Μαθήματα επιχειρηματικότητας από έναν οραματιστή
«Η αναλυτική σκέψη του Πολυτεχνείου με βοήθησε πολύ»
«Είμαι συγκεντρωτικός είναι η αλήθεια. Δεν υπήρχε και φράγκο τότε. Έπρεπε να είσαι ανταγωνιστικός, έπρεπε να έχεις καλό service, δεν μπορούσα να έχω πέντε διευθυντές».
«Ήμουν νοικοκύρης με τα οικονομικά, δεν είχα άγχος»
«Το μυστικό είναι η συνέπεια. Αγαπάω κάτι και το χτίζω συνεχώς, δεν πάω για την αρπαχτή. Αν δεν αναπτύσσεσαι, πεθαίνεις»
«Έφαγα πολλά κύματα ανταγωνισμού. Έχω ψηθεί στον ανταγωνισμό, με κάνει καλύτερο.
«Το 2005 είχαμε ανταγωνισμό επιχειρήσεις που ήταν πενήντα φορές μεγαλύτερες από εμάς, αλλά εξαφανίστηκαν»
«Κάθε μέρα μπαίνεις στο γραφείο και σκέφτεσαι “τι τούβλο θα μου έρθει σήμερα;”. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος»
«Αν τρέξω μόνος μου 100 μετρά, θα το κάνω σε 20 δευτερόλεπτα. Αν τρέξω με άλλον, θα το κάνω στα 15 δευτερόλεπτα»
«Το αντιστάθισμα της ήττας είναι η βελτίωση»
«Να πας από το 0 στο 1 είναι πιο δύσκολο από ό, τι από το 1 στο 100»
«Η μεγαλύτερη μου επιτυχία είναι ότι μέχρι πριν από 15-20 χρόνια το 80% του management team ήταν άνθρωποι που η πρώτη τους δουλειά ήταν στο Πλαίσιο»
