Η ιταλική κουζίνα στην Unesco, η ελληνική μόνο στον ΕΟΤ

Οι Ιταλοί κατάφεραν και ανακηρύχθηκε η κουζίνα τους αυλή πολιτιστική κληρονομιά της Unesco. Tι σημαίνει αυτό με λιγα λόγια; Αρχικά, δεν έχει φυσικά να κάνει με την προφύλαξη της κουλτούρας (δεν είναι τόσο ρομαντικοί κι ας ισχυρίζονται το αντίθετο!), αλλά για μια γενικευμένη μπίζνα. Κερδίζουν περισσότερη διαφήμιση, ακόμα μεγαλύτερο ντόρο στα προϊόντα που παράγουν, τουρισμός σε ολόκληρη την ιταλική επικράτεια ανεξαρτήτως σεζόν, γιατί θα το πανε πακέτο και με τις περιφέρειες τους, και βέβαια αύξηση των τζίρων σε όλους.

Επίσης δεν θα είναι απίθανο να βάζουν copyright σε αυτά που είναι δικά τους· και που ξέρεις αν θα ζητάνε και χρήματα σε όποιον θέλει να χρησιμοποιήσει τις ονομασίες αυτές; Δηλαδή θέλεις να πουλάς καρμπορνάρα και να λέγεσαι ιταλικό εστιατόριο; «Παρα πολύ ωραία», θα απαντούν, «κοστίζει τόσο, αλλιώς ονόμασε το διαφορετικά»! Ήδη το κάνουν τάχατες για την προφύλαξη της κληρονομιάς τους· τώρα που το έχουν πιστοποιήσει θα τους ανοίξει η όρεξη για πιο καλές μπίζνες.

Στην άλλη πλευρά του Ιονίου, υπάρχει βέβαια και το δικό μας κράτος που σε λίγο θα χάσουμε την ονομασία από το γιαούρτι, την φέτα και ότι άλλο θησαυρό παράγουμε… Θα πηγαίνουμε, ωστόσο, σε χαζοεκθέσεις στο εξωτερικό δίνοντας άπειρα λεφτά σε περίπτερα για να καταφέρουμε να εξάγουμε ολοι μαζί όσα θα εξάγει ένα μικρό χωριό της Ιταλίας σε όλο το κόσμο. Όλη αυτή η διαδικασία για να επιτύχει, θέλει όραμα. Δεν είναι απλως φωτογραφίες στα social ή να κρεμιόμαστε μόνο απο τα κέφια των μεγάλων ταξιδιωτικών πρακτόρων του εξωτερικού. Θέλει δουλίτσα και κυρίως πρέπει να παλέψουμε ώστε να προσφέρουμε μοναδικότητα και εμπειρίες!