Νέα χρονιά, νέα εστιατόρια, νέες απολαύσεις

Η νέα σεζόν ήρθε και με νέα εστιατόρια στην Αθήνα. Βρέθηκα σε δύο από αυτά, τα οποία είναι τελείως διαφορετικά σε αντίληψη και μενού. Μπορώ να πώ ότι το ένα με εντυπωσίασε και το δεύτερο δεν έχω ξαναφάει καλύτερο γαλακτομπούρεκο στην ζωή μου.

«Garum», Μετς

Σε ένα ήρεμο κάθετο στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης στενό, σε μια πανέμορφη μονοκατοικία, στέγασε ένας μάγειρας και το κορίτσι του ένα δημιουργικό μαγειρικό όραμα που δύσκολα συναντάς στην Αθήνα. Τι ωραία ιστορία! Μου αρέσουν αυτές οι ιστορίες των κοινών δρόμων, κρύβουν ένα ρομαντισμό και ένα όρκο.

Μόλις μπαίνεις μέσα στο «Garum» είναι σαν να βρίσκεσαι στο απλοϊκό και ονειρικό σύμπαν των ταινιών του Γουόνγκ Καρ-βαι. Αν και είναι όμορφοι και ήρεμοι όλοι οι χώροι του εστιατορίου, το ιδανικότερο μέρος για εμένα είναι η μικρή σάλα όπου βλέπεις τους μάγειρες να δημιουργούν. Εσύ, αυτή ή αυτός και οι δημιουργοί των επιθυμιών!

Είναι καλός μάγειρας ο Χρήστος Γλωσίδης και εδώ ξεδιπλώνει τις επιθυμίες του και γεύσεις κάποιες που αγάπησε στην πορεία της καριέρας του και άλλες από τις μνήμες του. Αυτός ο δημιουργικός πονοκέφαλος που επικρατούσε στο μυαλό και στην ψυχή του μετουσιώθηκαν σε γεύσεις. Πολλές φορές αυτό οδηγεί και σε ναυάγια, εδώ όχι αν και θα μπορούσε εύκολα να συμβεί: αν διαβάσεις το menu του «Garum» οι λέξεις σε μπερδεύουν, αλλά εδώ έχουν βάλει στο παιχνίδι την χημεία και οι αν ξέρεις από αντιδράσεις δύσκολα γίνονται λάθη, γιατί υπάρχει ο φασισμός των εξισώσεων. Εξισώσεις που σε οδηγούν στο άπειρο της γεύσης.

Είναι ερωτικό το φαγητό του «Garum»· είναι πικάντικο, θελκτικό, πικρό, ετερόκλητο, χυμώδες σαν τον πρώτο έρωτα. Δεν υπάρχουν κανόνες και νόρμες στον πρώτο έρωτα μόνο τρέλα και αφοσίωση. Το mini burger με το ταρτάρ είναι μαγικό και θυμίζει και πιροσκί. Το μπουρδέτο πεσκανδρίτσας είναι πικάντικο και φαντασμαγορικό. Τα αλκαλικά noodles με το ταρταρ ψαριού μέσα στο ζωμό αρνιού, είναι παράξενα και τόσο μαγικά… Τα gyoza με τον παστουρμά και την γαρίδα φαίνονται ετερόκλητα αλλά δένουν τόσο πολύ και δεν θέλεις να τελειώσουν. Το καλαμάρι φρικασέ είναι ιερόσυλο και αέρινο, όπως και η σεφταλιά που σβήνει την αψάδα της με το ρύζι ατμού. Όλα τα πιάτα του οδηγούν στις μνήμες σου. Ασία και Ελλάδα σε μια πιρουνιά.

Μόνο ένας καλός μάγειρας δημιουργεί τόσες νέες λιχούδικες χημικές αντιδράσεις στο στόμα σου. Είναι σαν να προσθέτει σε σταγόνες την ουσία της γαστρονομικής ερωτικής επιθυμίας. Μεγάλη έλξη επιστροφής έχω για το «Garum»!

«Πλυτά», Παγκράτι

Αν δεν άκουγα διάφορες υπερβολές για το «Πλυτά» που μου δημιούργησαν μια ανατριχιαστική αναγούλα, θα ήταν ένα εστιατόριο που θα ήταν μέσα στην πεντάδα επιλογών μου για ένα ξέγνοιαστο μεσημεριανό το Σαββατοκύριακο! Άλλο να γράφεις λιχουδιάρικο και άλλο η επανεφεύρεση της ελληνικής κουζίνας. Άλλο αισθάνθηκα χαρούμενος, άλλο συγκλονίστηκα!

Το «Πλυτά» δημιουργεί προσδοκίες με τόσα μαγειρικά κεφάλαια μαζεμένα, αλλά αυτά τα κεφάλαια είμαι σίγουρος ότι ήθελαν να φτιάξουν ένα τίμιο γευστικό καφενείο και όχι να εισχωρήσουν στα μυστικά των θησαυρών της ελληνικής μαγειρικής, γιατί με δυο-τρεις μαγειρευτούς μεζέδες δεν ανακαλύπτεις την Αμερική, αλλά δείχνεις κάτι εξίσου σημαντικό: ότι προσέχεις τον τελικό καταναλωτή.

Τι πήραμε στο «Πλυτά»; Για κρασί πήραμε μια μαλαγουζιά από αυτές τις φυσικής καλλιέργειας που δεν με τρελαίνουν. Η τυροκαυτερή, τα αυγά με το απάκι και οι πατάτες τηγανιτές ήταν επιλογές που γενικά βρίσκεις παντού. Θα σταθώ ότι οι πατάτες ήταν εξαιρετικές! Το παϊδάκι αρνιού ήταν απογοητευτικό σε ψήσιμο και ως παρουσίαση. Εύκολα όμως μπορώ να ξεχωρίσω το σύζουμο με την γίδα και την προβατίνα κοκκινιστή με τις πατατες τηγανιτές, τα οποία ήταν εξαιρετικά νόστιμα. Θα έλεγα ότι μπορείς να τα χαρακτηρίσεις εξαίσια μαγειρικά πιάτα. Βασικά με την μακαρονάδα ήθελα να πέσω στην μαρμίτα της, σαν τον Οβελίξ.

Το λουκάνικο ήταν πολύ καλής ποιότητας και το ψήσιμο του συκωτιού εξαιρετικό, ενώ η γραβιερόπιτα σου έβγαζε μια σπιτική θαλπωρή και νοστιμιά. Τα γλυκά ήταν απίθανα και εξαιρετικά, ειδικά το κάτι σαν μπακλαβαδάκι και το γαλακτομπούρεκο! Η παρέα τρελάθηκε με το γλυκο-αλμυρό μιλφέιγ (βασικά το έβαζε πρώτο), αλλά εγώ έχω αγάπη στο γαλακτομπούρεκο.

Θα σημειώσω ότι το μαγαζί έχει εξαιρετικό service. Δεν ανακαλύπτεις ξανά την γευστική Ελλάδα με το «Πλυτά» και δεν είναι εστιατόριο που θα θέλεις να κάνεις πρόταση γάμου, αλλά είναι μια ωραία ιδέα για να μαζευτείς με δυο-τρεις τύπους και να κάνετε ωραίες γαστρονομικές γαργαλιστικές συζητήσεις, ένα ανέμελο απόγευμα από αυτά που φεύγει ο ήλιος και θέλεις να καθίσεις κάπου και να λες φιλοσοφίες.