Η Τήνος σε 10 χρόνια μπορεί να γίνει η νέα Μύκονος (και αυτό δεν είναι καλό)
Μια ειλικρινής καταγραφή των εστιατορίων, των τιμών και της ποιότητας του φαγητού στην Τήνο.
Περιεχόμενα
Για χρόνια, η Τήνος ζούσε κάπως στη σκιά της Μυκόνου. Η εκκλησιαστική περιουσία και οι ιδιαιτερότητες του νησιού δυσκόλευαν συχνά κάθε επενδυτική πρόταση. Τα πράγματα δεν έχουν γίνει απαραίτητα εύκολα, όμως η αλλαγή φυσιογνωμίας της Μυκόνου, η απομάκρυνση πολλών Ελλήνων επισκεπτών από το νησί και η εγγύτητα της Τήνου στην Αθήνα — μόλις δύο ώρες από τη Ραφήνα — έφεραν μια εντυπωσιακή, σχεδόν τρομακτική ανάπτυξη.
Δεκάδες εστιατόρια άνοιξαν σε χωριά και στη Χώρα και, μαζί τους, ήρθαν χιλιάδες άρθρα και post που μιλούσαν για τον νέο γευστικό παράδεισο του Αιγαίου. Μόνο που, όταν ακούς για παραδείσους, συνήθως ακολουθούν και οι αυξήσεις στις τιμές. Έτσι, αν το 2022 έτρωγες στην Τήνο με 50-60€ για δύο άτομα, σήμερα δύσκολα θα φύγεις με λιγότερα από 120€.
Προσπάθησα να επισκεφθώ όσο το δυνατόν περισσότερα εστιατόρια και να σας μεταφέρω τον παλμό του νησιού: τις γεύσεις, τις αυλές, τα χωριά, τη θάλασσα και αυτή τη νέα ενέργεια που κάνει την Τήνο να μοιάζει με προορισμό που αλλάζει μπροστά στα μάτια μας.
Κεφάλαιο πρώτο: Η Μαραθιά
Το δημιούργημα του Μαρίνου Σουράνη έχει μια ιδιαίτερη ταυτότητα, κυρίως γύρω από την ωρίμανση και την επεξεργασία των ψαριών. Το εστιατόριο δεν έχει πια την ίδια θέα που είχε κάποτε και μοιάζει πιο αποτραβηγμένο, στην άκρη του δρόμου. Όμως, ό,τι φας εκεί, έχει χαρακτήρα, μνήμη και μια ξεχωριστή γευστική υπογραφή. Ίσως παραξενευτείς βλέποντας αρκετές προτάσεις με μη φρέσκο ψάρι και αναρωτηθείς πώς γίνεται, δίπλα στη θάλασσα, να μην τρως πάντα φρέσκα ψάρια. Αλλά, αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι, με τέτοια κατανάλωση, υπάρχει ακόμη άφθονο φρέσκο ψάρι στο Αιγαίο; Η «Μαραθιά» δεν είναι φθηνή· θα έλεγα πως είναι ακριβή για τον μέσο καταναλωτή. Αυτό που προσφέρει, όμως, είναι ιδιαίτερο και βαθιά προσωπικό.
Διαβάστε επίσης
Κεφάλαιο δεύτερο: Bui Bui Τήνος
Πιστεύω πως, αν δεν είσαι Γάλλος ή λάτρης της γαλλικής κουλτούρας, δύσκολα θα βρεις ιδιαίτερο λόγο να πας στο «Bui Bui». Έχει τη δική του αισθητική, αλλά δεν ένιωσα ότι συνομιλεί ουσιαστικά με το νησί ή με την εμπειρία της Τήνου.
Κεφάλαιο τρίτο: Το Θαλασσάκι
Το «Θαλασσάκι» έχει το προνόμιο να βρίσκεται σε ένα πραγματικά απίστευτο σημείο. Αν καθίσεις στα τραπεζάκια πάνω στην προβλήτα, η εμπειρία είναι σχεδόν κινηματογραφική: σηκώνεις λίγο τα πόδια σου όταν έρχεται το κύμα και νιώθεις πως τρως μέσα στη θάλασσα. Η κουζίνα της μαγείρισσας είναι απλή και λιτή, όμως τη βρίσκω ιδιαίτερα ακριβή — βασικά, πολύ ακριβή. Ένα γεύμα για τρία άτομα, χωρίς να επιλέξετε ψάρι, μπορεί εύκολα να φτάσει τα 100€ το άτομο, για πιάτα που, στην Αθήνα, ίσως να πληρώνατε αρκετά λιγότερο.
Κεφάλαιο τέταρτο: Majorana
Στο χωριό Αγάπη βρίσκεται η «Majorana», ένα μέρος που κρατά μια τίμια σχέση με τα ψητά κρέατα και τις μερίδες του. Το χωριό έχει αρκετά σκαλοπάτια, οπότε, αν κάποιος αντιμετωπίζει κινητικές δυσκολίες, μπορεί να ταλαιπωρηθεί λίγο. Παρ’ όλα αυτά, η «Majorana» θα τον ανταμείψει. Κατανοώ το χαλαρό κλίμα του εστιατορίου, όμως χρειάζεται μια καλύτερη οργάνωση και διαχείριση στο προσωπικό. Κάποιες φορές αυτή η χαλαρότητα λειτουργεί σαν boomerang και είναι κρίμα, γιατί τα παιδιά της κουζίνας δίνουν πραγματικό αγώνα.
Διαβάστε επίσης
Κεφάλαιο πέμπτο: Το Μικρό Καράβι
Το «Μικρό Καράβι» προσπαθεί να παραμείνει τίμιο τόσο στις τιμές όσο και στις γεύσεις του. Δεν μπλέκεται με υπερβολές· αντίθετα, σερβίρει νησιώτικες νοστιμιές με απλότητα και καθαρότητα. Θα έλεγα πως είναι μια από τις πιο τίμιες προτάσεις στο νησί, χωρίς καμία υπερβολή.
Κεφάλαιο έκτο: Serviam
Το «Serviam» είναι ένα all day εστιατόριο που κερδίζει πρώτα με τον χώρο του. Βρίσκεται στο παλιό μοναστήρι και είναι πολύ πιθανό να σας εντυπωσιάσει με την ομορφιά και την ατμόσφαιρά του. Στο φαγητό δεν θα πάθετε την ίδια «πλάκα», όμως διατηρεί μια σωστή ισορροπία στις γεύσεις. Ευτυχώς, δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει ανόητα· ό,τι σερβίρει είναι τίμιο, προσεγμένο και σωστό.
Κεφάλαιο έβδομο: San Petra
Το «San Petra», που βρίσκεται στο San Aeriko, είναι ένα εντυπωσιακό εστιατόριο με απρόσκοπτη θέα στο ηλιοβασίλεμα. Εκεί ο Θανάσης Καραβίδας προσπαθεί να δημιουργήσει ένα μενού που λειτουργεί σαν γαστρονομικό ταξίδι. Δεν σας κρύβω ότι, από το σκηνικό μέχρι τη διαδρομή των πιάτων, μπορεί πραγματικά να σας εντυπωσιάσει.
Διαβάστε επίσης
Αγαπημένο χωριό για καφέ
Αναμφίβολα, ο Πύργος. Με το τρομερό γαλακτομπούρεκο κάτω από τον πλάτανο, τα μαρμάρινα σοκάκια και την αύρα ενός χωριού γλυπτών, αξίζει μια μεγάλη, αργή επίσκεψη. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν τα διασχίζεις απλώς· τα περπατάς, τα χαζεύεις και τα αφήνεις να σου μείνουν.
Μην αμελήσετε να πάρετε ωραία αμυγδαλωτά, μαντολάτα και, φυσικά, τα εξαιρετικά αλλαντικά του νησιού. Γιατί η Τήνος δεν είναι μόνο ένα νησί που αλλάζει· είναι ένας τόπος που, αν τον ταξιδέψεις με ανοιχτά μάτια και ανοιχτή όρεξη, έχει ακόμη πολλά να σου αποκαλύψει.
