© Ρεμί
«Μανάρι» χωρίς ούτε ένα ψεγάδι
Ίσως μόνο το σε πόσο κόσμο αρέσει. Για το οποίο δεν μπορώ να τους κατηγορήσω κιόλας.
Αν με προσκαλούσες για δείπνο, γεύμα, ελαφρύ lunch (λέμε τώρα) και μου έγραφες την λέξη «Μανάρι», όπου και να βρίσκομαι -που λέει και το τραγούδι- θα έρθω να σε βρώ.
Δεν μπορώ να του βρω ούτε ένα ψεγάδι και πιστεύω ακράδαντα ότι αν έχει, είναι ξεκάθαρα ο υπερβολικά πολύς κόσμος. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ξαναδεί μεσημέρι Πέμπτης, 13:30, τόσο κόσμο· αναρωτιέσαι ποιος δουλεύει σε αυτήν τη χώρα! Στην ερώτηση «εσύ τι έκανες μεσημέρι Πέμπτης», θα πω ότι δούλευα, ήμουν σε αυτό που λένε ειδική δημοσιογραφική αποστολή.
Μου αρέσει να αυτοπαρουσιάζομαι στα ψέματα ως δημοσιογράφος γεύσης αντί γαστρονομικό τρολ ‒ μαζί με το μεσήλικας δίνει μια σοβαρότητα! Παράλληλα, κάνω και πρόβες πως θα καπνίσω πίπα – δεν το έχω καταφέρει, όπως ούτε και να αφήσω μούσια. Γιατί από το παρουσιαστικό κερδίζεις τον άλλον, δηλαδή, αν είχα μούσια, κράταγα μια πίπα και έλεγα γαστρονομικές αρλούμπες για εντάσεις, θα έλεγε ο άλλος «ααα, ο κύριος Ρεμί ξέρει».


Αλλά, ευτυχώς ή δυστυχώς, ο κύριος Ρεμί, δηλαδή εγώ ‒το να μιλάς για τον εαυτό σου σε γ’ ενικό προσδίδει επίσης αξία‒, παθαίνει ένα σοκ με τα αμνοερίφια, ανατριχιάζει μόνο με την ιδέα. Σκέφτομαι καμιά φορά ότι μπορεί ακόμα και να ακολουθήσω κάποιον άγνωστο αν μου προτείνει να μου δείξει τη συλλογή με τα παϊδάκια που έχει σπίτι του. Ευτυχώς, με γλιτώνει η Λου από αυτές τις κακοτοπιές.
Το «Μανάρι» είναι ένα από τα αγαπημένα μου μαγαζιά (μην ξεχνάς ότι ήταν το πρώτο μου post σαν Ρεμί) στο οποίο πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοπάρω: παϊδάκια αρνιού ή προβατίνας, το ζουμερό του κοκορέτσι, το φρυγαδέλι, τα κεφτεδάκια προβατίνας, τα γλυκάδια, την εξαιρετική μακαρονάδα, το κριθαράκι με το αρνί ή το ακόμα καλύτερο, πατάτες φούρνου με μπούτι αρνιού. Η μουσική, το service… δεν βρίσκω κάτι να πω αρνητικό, εκτός από τον υπερβολικό κόσμο.


Αν θες να πας, πήγαινε κουλές ώρες δηλαδή μεσημέρια, απογεύματα. Κάνε μια κοπάνα ρε παιδί μου, μπορώ να σου γράψω και εγώ χαρτί να σε δικαιολογήσω στην δουλειά. Θα γράψω ήθελε να έρθει στην δουλειά αλλά έκπεσε από το πάθος του για τα αμνοερίφια. Αν δεν είναι vegan, θα σε νιώσει!