«Σπύρος και Βασίλης»: Η αστική Αθήνα του 70 ακμαία
Γιατί ξεχνιόμαστε και γράφουμε μόνο για τα καινούργια;
Γιατί ξεχνιόμαστε και γράφουμε μόνο για τα καινούργια;
Off radar ναι, off γεύση όχι. Υπάρχουν κάποια ψαρομάγαζα που η ανακάλυψή τους έχει ακόμα πιο εντονη γεύση.
Μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος θέλει να βγεί, να δοκιμάσει κάτι γευστικό και να μην αιμορραγήσει.
Ίσως μόνο το σε πόσο κόσμο αρέσει. Για το οποίο δεν μπορώ να τους κατηγορήσω κιόλας.
Κι ο Ρεμί έχει έξοδα, γι’ αυτό έψαξε και βρήκε πώς μπορείς να δοκιμάσεις μισελενάτη κουζίνα, άξια του τίτλου της χωρίς να πληγώνει το πορτοφόλι σου.
Ο Ρεμί δοκιμάζει δύο από τις νέες εστιατορικές αφίξεις της πόλης για να επιβεβαιώσει αν αξίζουν τον ντόρο.
Εδώ δεν έχει μιζέρια στη μερίδα ούτε στην ατμόσφαιρα.
Οι Ιταλοί κατάφεραν και ανακηρύχθηκε η κουζίνα τους αυλή πολιτιστική κληρονομιά της Unesco. Tι σημαίνει αυτό με λιγα λόγια; Αρχικά, δεν έχει φυσικά να κάνει με την προφύλαξη της κουλτούρας (δεν είναι τόσο ρομαντικοί κι ας ισχυρίζονται το αντίθετο!), αλλά για μια γενικευμένη μπίζνα. Κερδίζουν περισσότερη διαφήμιση, ακόμα μεγαλύτερο ντόρο στα προϊόντα που παράγουν, τουρισμός […]
Μακριά από τις μόδες ένας μάγειρας υπηρετεί μια νόστιμη αποστολή να σε χορτάσει.
Η casio e pepe του «Brunello» (και γενικά) δεν είναι μια απλή μακαρονάδα, ειδικά όταν την απολαμβάνεις ένα απόγευμα στην Αθήνα.