Άγγελος Αντωνόπουλος: Και Βαρτάνης και Κάρλ Μάρξ
Ο αποχαιρετισμός του Αντώνη Καρπετόπουλου.
Δεν θυμάμαι την εποχή που στο δρόμο δεν κυκλοφορούσε άνθρωπος γιατί όλη η Ελλάδα έβλεπε στην τηλεόραση τον «Άγνωστο Πόλεμο» αλλά θυμάμαι καλά την επιτυχία του Άγγελου Αντωνόπουλου στο ρόλο του συνταγματάρχη Βαρτάνη. Δεν ήταν εποχές που στα σπίτια των Ελλήνων υπήρχαν δυο τηλεοράσεις: σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν δυο σε μια πολυκατοικία κι ο κόσμος έτρεχε στα σπίτια των φίλων του που είχαν το από τότε αποκαλούμενο «χαζοκούτι» για να μην χάσει επεισόδιο. Ο Αντωνόπουλος ερχόταν από μεγάλους αλλά και χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους σε ταινίες του Νίκου Φώσκολου, αλλά και του Τάκη Καλογερόπουλου και του Σταύρου Τσιώλη, που τότε ακόμα δούλευε για την Φίνος Φιλμ: ο «Πανικός» θα μπορούσε να είναι φιλμ νουάρ γυρισμένο στο Χόλυγουντ. Ηταν οικείος στο κοινό που γέμιζε τα σινεμά για να δει ελληνικές ταινίες, αλλά είχε και φάτσα και παράστημα δυτικοευρωπαίου – για να μην πω Αμερικάνου – ηθοποιού. Είναι λογικό ότι η καριέρα του απογειώθηκε στην τηλεόραση: ο Κουτσομίτης που τον διάλεξε ως πρωταγωνιστή είχε μάτι. Ο Αντωνόπουλος έμοιαζε δικός μας άνθρωπος και ήταν συγχρόνως λαμπερός – ήταν η ελληνική απάντηση σε ξένους ήρωες που οι πρωτόπλαστοι Έλληνες τηλεθεατές παρακολουθούσαν με θαυμασμό.
Με τον ερχομό της Μεταπολίτευσης ο Αντωνόπουλος κατηγορήθηκε από ένα μέρος της αριστερής διανόησης γιατί έπαιζε στον «Άγνωστο Πόλεμο» έναν ικανό Ελληνα συνταγματάρχη: η κατηγορία ήταν ότι έκανε τους συνταγματάρχες να φαίνονται συμπαθείς. Απάντησε ότι στο σήριαλ εμφανίζονταν πολλοί ηθοποιοί που προέρχονταν από την Αριστερά, τόνισε ότι όλα όσα σε αυτό συνέβαιναν διαδραματιζόταν στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο κι όχι στα χρόνια της δικτατορίας, επεσήμανε με τακτ – γιατί δεν του άρεσαν οι φωνές – ότι έχασε τον πατέρα του στη Κατοχή κι ότι στην Ολυμπία, όπου η μητέρα του κατέφυγε αφήνοντας τον Πειραιά όπου γεννήθηκε, τον μεγάλωσαν αντάρτες. Δεν απολογήθηκε αλλά έκανε κάτι σπουδαιότερο: έγινε ένας σπουδαίος θεατρικός ηθοποιός κερδίζοντας το μεγάλο κοινό με την Τέχνη του κι όχι με την επίδειξη των φρονημάτων του που στην Ελλάδα είναι ένας σίγουρος δρόμος για να μην σε στοχοποιούν, αν όχι και για να περνάς απαρατήρητος. Αργότερα, όταν όλα ηρέμησαν, δήλωνε και αριστερός χωρίς ωστόσο κομματικές ταυτότητες. Κι όπως έλεγε πολιτικό του πρότυπο ήταν ο πάτερ Αντώνιος που γνώρισε μικρός και που άφησε το εκκλησίασμα για να βγει στο βουνό χωρίς μάλιστα να δηλώνει κομμουνιστής. Ο Αντωνόπουλος ήταν μεταξύ άλλων κι ένας υπέροχος αφηγητής: για αυτό έγραψε κι ένα μυθιστόρημα.
Διαβάστε επίσης
Ο χρόνος ήταν πολύ καλός μαζί του. «Ο χρόνος σε αναγκάζει να είσαι φιλόσοφος, να σκέφτεσαι τις ταχύτητές του που αλλάζουν από ηλικία σε ηλικία. Πρέπει να έχεις χιούμορ για τον χρόνο. Για να το καταφέρεις, πρέπει να είσαι ικανοποιημένος για όσα πέρασαν, όσα έζησες» έχει πει. Ακόμα και στις συνεντεύξεις του ένιωθες ότι θέλει να σε μαγνητίσει. Ήταν υπέροχος στο σανίδι του θεάτρου – σίγουρα καλύτερος από όσο ήταν στις ταινίες που πήρε μέρος, αλλά και από όσο μας φαινόταν στις τηλεοπτικές σειρές που τίμησε με τον επαγγελματισμό του. Ηταν ηθοποιός χωρίς ημερομηνία λήξης γιατί δεν κλισαρίστηκε – δεν υπήρξε ούτε παιδί θαύμα, ούτε ζεν πρεμιέ, ούτε ωραίος όσο ο Αλεξανδράκης ή ο Μπάρκουλης, ούτε μπρουτάλ και σκληρός όπως ο κουμπάρος του Κώστας Καζάκος. Έγινε ηθοποιός από τον Κουν, έπαιξε στην θρυλική παράσταση «Ορνιθες» και στην περιοδεία στη Γαλλία κατάλαβε την τύχη του και την δύναμη της υποκριτικής, και το Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης το ένιωθε σπίτι του. Εκεί τον θυμάμαι σε ένα αληθινά συνταρακτικό ρόλο, αυτόν του συνθέτη Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ που ανακρίνεται από τον Αμερικάνο διοικητή του Βερολίνου (τον Γιάννη Φέρτη εν προκειμένω) για την σχέση του με τους Ναζί: το έργο ήταν η «Προσωπική συμφωνία» του Ρόναλντ Χάργουν. Ο Αντωνόπουλος ήταν συγκλονιστικός και με έκανε να σκέφτομαι πως η άνεσή του οφειλόταν και στα όσα ο ίδιος πέρασε απολογούμενος για το ρόλο του στον «Άγνωστο Πόλεμο». Περιττό φυσικά να πω ότι η τελευταία του μεγάλη επιτυχία ήταν ο μονόλογος «ο Μαρξ στο Σόχο»: ήταν εντυπωσιακή ακόμα και η ομοιότητα του με τον φιλόσοφο σταρ.
Έφυγε 94 ετών. Θα πάει να βρει τον φίλο του Γιάννη Φέρτη. Κάτι ωραίο θα σκαρώσουν. Στη αιωνιότητα…
Διαβάστε επίσης
