Ο Μέσι είναι ο μόνος αληθινός σουπερ ήρωας
Και το ματς εναντίον της Αιγύπτου είναι άλλη μια απόδειξη!
Ο Σκαλόνι έβλεπε την Αίγυπτο να κερδίζει την Αργεντινή του με 0-2 στο 78΄και παραδόξως έμοιαζε ήρεμος. Ίσως γιατί γνώριζε ότι από τη στιγμή που φτάσαμε στα δύσκολα θα καθαρίσει ο σούπερ ήρωας που λέγεται Μέσι. Για ποιο λόγο άλλωστε υπάρχουν οι σούπερ ήρωες;
Ας πούμε μερικές αλήθειες για τους σούπερ ήρωες. Ο Σούπερμαν είναι ένας μπαμπέσης. Βρέθηκε σε ένα πλανήτη όπου η εξωγήινη καταγωγή του, του δίνει τεράστια αβαντάζ και μετέτρεψε το πράγμα σε one man show. Τα χαρίσματά του δεν προκύπτουν γιατί έκανε κάτι: απλά έτσι γεννήθηκε. Αν ζούσε στον πλανήτη του θα ήταν μια χαρά τραπεζικός υπάλληλος – εδώ κάνει μαγκιές. Η μόνη του αληθινή ικανότητα είναι ότι κυκλοφορεί με τη στολή κάτω από το κουστούμι και ότι παριστάνει πολύ καλά τον δημοσιογράφο. Το πρώτο δεν είναι εύκολο – για το δεύτερο λέω «σιγά το πράμα». Α έχει και την Λόις. Που τον ερωτεύτηκε όταν έμαθε ότι ήταν ο Σούπερμαν. ‘Οσο νόμιζε ότι ήταν ο Κλαρκ Κεντ μιλούσαν για τις εκλογές της ΕΣΗΕΑ.
Ο Μπάτμαν έχει του κόσμου τα λεφτά. Κληρονόμησε τον πατέρα του, έχει όλο το Γκόθαμ Σίτι δικό του, δεν κάνει σχεδόν καμία δουλειά και ξοδεύοντας χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να κάνει τον καμπόσο. Έχει τρομερό αμάξι, στολή αλεξίσφαιρη, γάντια με βαράκια, προσωπικό υπηρέτη και μια σχέση με το Ρόμπιν που κατά καιρούς έχει ξεσηκώσει θύελλες. Αλλά οι εχθροί του είναι όλοι βλαμμένοι. Του Τζόκερ του ‘χει καεί η μούρη και του ‘χει πειραχτεί το μυαλό, ο Πιγκουίνος είναι ένας κοντός διαβολεμένος ψυχάκιας που θα μπορούσε άνετα μια γιαγιά να τον αρχίσει στις τσαντιές, το «συνδικάτο του εγκλήματος» είναι κάτι σαν παρέα σε ριάλιτι: δεκαπέντε περίεργοι προσπαθούν να καταστρέψουν ο ένας τον άλλο. Ο Μπάτμαν παίζει μόνος και πάντα εντός έδρας: μακριά από το Γκόθαμ Σίτι φοβάται και τη σκιά του. Ούτε διακοπές δεν πάει. Κι έχει ένα ψιλοκόμπλεξ με τον Σούπερμαν.
Τον Σπάιντερμαν τον δάγκωσε μια ραδιενεργή αράχνη και του μετέδωσε τις δυνάμεις της: σόρι αλλά δεν βλέπω τίποτα το ηρωϊκό. Αν τον είχε δαγκώσει ραδιενεργός βάτραχος αντί να πηδάει από σκεπές θα έτρωγε μύγες. Μπορούμε να πούμε ότι είναι τυχερός. Άλλωστε πλην των ικανοτήτων της αράχνης όλα τα υπόλοιπα που κάνει είναι για γέλια. Ζει με τη θεία του, παιδεύεται είκοσι χρόνια να βγάλει γκόμενα μια γειτόνισσα ηθοποιό και για να βρει δουλειά βγάζει φωτογραφίες τον εαυτό του: λένε πως από τότε που τα κινητά έχουν κάμερες είναι άνεργος.
Διαβάστε επίσης
Ο Άιρον Μαν είναι ένας άλλος λεφτάς που τον πιάσανε ενοχές γιατί πλούτισε από το εμπόριο όπλων. Κι άλλοι πλουτήσαν από αυτή τη δουλειά, αλλά δεν άρχισαν να κατασκευάζουν μηχανές για να πετάνε, ζήσανε άλλες περιπέτειες. Ο Άκης π.χ παντρεύτηκε στο Παρίσι, πήρε σπίτι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ολοκλήρωσε την καριέρα του κάπως άσχημα. Ο Άιρον Μαν δεν είναι σούπερ ήρωας, είναι ένας αυτοκταστροφικός βλαμμένος – σχεδόν για λύπηση. Το ίδιο κι ο Χουλκ. Επιστήμονας άνθρωπος, χτυπήθηκε από ραδιενέργεια κι έγινε πράσινος, τεράστιος και πλακώνεται με όλο τον κόσμο. Αν αυτός είναι σούπερ ήρωας, τότε σούπερ ήρωας είναι κι ο Αχιλλέας Μπέος πχ που έχει κάνει τον Βόλο Μονακό. Οι Χ-men έχουν δυνατότητες που οφείλονται στo μεταλλαγμένο τους DNA: μια ασθένεια που κουβαλάς δεν μου φαίνεται πράξη ηρωϊκή. Επίσης στους X-men εστιάζουμε πάντα σε αυτούς που έχουν κάποιο χάρισμα εξαιρετικό, στον τηλεκινητικό Ξαβιέρ, στο Γούλβεριν που βγάζει λεπίδες, στην τύπισσα που αλλάζει μορφές γιατί κάθε γυναίκα έχει τον πολλαπλό εαυτό της. Εγώ ξέρω ότι υπάρχει ένας Χ-men που αλλάζει χρώματα σαν πολύφωτο κι ένας άλλος που διαρκώς ρεύεται: κανείς δεν τους έχει αναδείξει. Το χαρακτηριστικό που έχουν δεν θεωρείται χάρισμα.
Πού θέλω να καταλήξω; Ότι ο μεγαλύτερος σούπερ ήρωας που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα λέγεται Λίο Μέσι. Πήρε το μουντιάλ στα 36 του – πράγμα απίθανο – και πήγε στις ΗΠΑ να υπερασπιστεί τον τίτλο του παίζοντας στα 40 ακόμα καλύτερα. Εχει γίνει ηγέτης από τα εικοσιένα του, σκοράρει κάθε χρόνο τα θεαματικότερα γκολ που βλέπουμε και στις βραδιές που δεν είναι καλός ή υποφέρει τα μαρκαρίσματα των αντιπάλων, ξαφνικά συνέρχεται, ξεπερνάει τη δυσκολία και υπογράφει ανατροπές. Κι αν έχει χάσει ένα πέναλτι κι ένα δοκάρι πεισμώνει πιο πολύ.
Δεν σας έπεισα; Θα σας πω κάτι ακόμα. Το 2011 είχε πετύχει 73 γκολ – 61 με την Μπαρτσελόνα. Τότε ξεπέρασε το ρεκόρ γκολ σε μια χρονιά του Πούσκας που τόσα είχε πετύχει πριν πενήντα χρόνια όταν τα ματς έληγαν 7-2, 3-6, και 4-8. Για να καταλάβετε τι σημαίνουν αυτά τα γκολ σκεφτείτε ότι είχε πετύχει περισσότερα από τη Λιλ (59) και τη Λιών (60) που τότε πρωταγωνιστούσαν στη Γαλλία, είχε μόλις ένα λιγότερο απο τη Μίλαν (που έχει 62) και έχει περάσει ομάδες όπως η Λίβερπουλ (58), η Τότεναμ (45) και η Μάντσεστερ Σίτυ που τότε έχει ξοδέψει λεφτά που δεν έχουν ούτε ο Μπατμαν και ο Αιρον Μαν μαζί και όλοι οι παίκτες της είχαν πετύχει στην Πρέμιερ λιγκ δυο γκολ λιγότερα από όσα ο Μέσι μόνος του! Θα πείτε εντάξει είχε μια τρομερή χρονιά. Ε λοιπόν χρονιές ανάλογες, που σκόραρε μόνος του όσο μεγάλες ομάδες, είχε πέντε! Και πριν δυο μόλις χρόνια στο MLS έβαλε 43 γκολ!
Αμφιβάλετε ακόμα ότι είναι σούπερ ήρωας; Ξαναδείτε το χθεσινό Αργεντινή – Αίγυπτος 3-2 και πείτε μου αν ο Σούπερμαν, ο Σπάιντερμαν, ο Μπάτμαν και ο Χουλκ θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο στο Μουντιάλ…
