Ποιος είσαι στ’ αλήθεια, Μακάριε;
Και πώς μπορείς να εξακολουθείς να είσαι Μακάριος μετά από τέτοια θύελλα στην οποία είσαι πρωταγωνιστής;
Η ιστορία του Μακάριου Λαζαρίδη, αν την δεις αποστασιοποιημένα, είναι αρκετά διασκεδαστική. Όχι απλά γιατί είναι μια ιστορία με πρωταγωνιστή κάποιον που νόμιζε ότι το 2026 μπορεί να έχει ένα βιογραφικό κομμάτι fake – αυτό το πιστεύουν πολλοί και κάτι μου λέει πως αν κάποιος έψαχνε το σύνολο των βιογραφικών των Ελλήνων βουλευτών θα έβρισκε πολλά ανάλογα. Το αληθινά διασκεδαστικό είναι η αντίδραση του βουλευτή της ΝΔ που μου θύμισε την τελευταία ιστορία στο αριστουργηματικό άλμπουμ του μεγάλου κόμικς δημιουργού Ζαν Μάρκ Ρέιζερ με τίτλο το «Μεγάλο Ρεμάλι». Σε αυτό απεικονίζεται ο ήρως να θυμώνει, να ουρλιάζει, να δυσανασχετεί, να αρνείται την μοίρα του, να χτυπιέται, να φωνάζει «όχι όχι όχι». Και τελικά να προχωράει μπροστά ακολουθώντας μια πινακίδα που γράφει «κόλαση». Στην προκειμένη περίπτωση ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις. Νομίζω ποτέ δεν είναι. Αλλά κάτι πρέπει να λέμε για παρηγοριά σε όποιον καλείται να τον διαβεί.
Διαβάστε επίσης
Ο Λαζαρίδης έκανε ότι μπορούσε για να αλλάξει την συζήτηση. Είπε ότι δεν αισθάνεται την ανάγκη να δώσει εξηγήσεις σε τεμπέληδες. Έδειξε το πτυχίο του στην τηλεόραση. Τα έβαλε ανοιχτά με όποιους αμφέβαλαν για το αν είχε τα τυπικά προσόντα να γίνει σύμβουλος Υπουργού. Μίλησε για δολοφονία χαρακτήρα. Θύμισε ότι προέρχεται από φτωχή οικογένεια. Ορκίστηκε ότι δεν του χρειάζεται να επανεκλεγεί βουλευτής καθώς το έχει πετύχει δυο φορές. Παρουσίασε ακόμα και βεβαίωση του ΕΦΚΑ όπου όπως είπε φαίνονται τα χρόνια ασφάλισης του από το 1993 και ως μισθωτός και ως ελεύθερος επαγγελματίας. Στο τέλος δήλωσε πως θα επιτρέψει όλα τα χρήματα που πήρε για τις υπηρεσίες του (και έντοκα…) αφού η πρόσληψή του δεν είναι νομότυπη – γεγονός που ωστόσο, όπως υπογράμμισε, δεν είναι κάτι για το οποίο ευθύνεται ο ίδιος. Το διασκεδαστικό σε αυτή την ιστορία είναι ότι όσο πιο πολύ μιλούσε κι όσο πιο πολύ εμφανιζόταν στις τηλεοράσεις τόσο πιο πολύ μεγάλωνε τις αμφιβολίες. Όχι απλά για το πτυχίο του, αλλά και για τα υπόλοιπα. Ακόμα και για το αν όντως λέγεται «Μακάριος Λαζαρίδης». Αυτό το «Μακάριος» μου μοιάζει ψευδώνυμο. Και λίγο ειρωνικό: πως μπορείς να εξακολουθείς να είσαι Μακάριος μετά από τέτοια θύελλα στην οποία είσαι πρωταγωνιστής;
Στις αρχές του 1990 όταν ο επαγγελματικός αθλητισμός ζούσε τις αλλαγές που έφερε ο νόμος Μπόσμαν (που εξίσωσε τα εργασιακά δικαιώματα όλων των επαγγελματικών αθλητών που προέρχονται από χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης) διάφοροι λατινοαμερικάνοι έψαχναν συγγενείς με ρίζες από την Ευρώπη για να αποκτήσουν κοινοτικά διαβατήρια. Ο Ουρουγουανός Αλβάρο Ρεκόμπα αποδείχτηκε πως είχε ένα τέτοιο πλαστό. Στην έρευνα προέκυψε ότι είχε και πλαστή ταυτότητα και πλαστό δίπλωμα οδήγησης. Ο συμπαίκτης του στην Ίντερ Κρίστιαν Βιέρι είχε πει πως αμφιβάλει αν ο τύπος λέγεται όντως Ρεκόμπα. Τότε μου είχε φανεί υπερβολή – τώρα το βρίσκω λογικό. Αν όντως ο Λαζαρίδης λέγεται Μακάριος είμαι μαζί του. Κυρίως γιατί αμφιβάλω πολύ…
Διαβάστε επίσης
