Η Μαρία Ηλιοπούλου πιστεύει ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες, αρκεί να προσπαθήσουμε

H Mαρία Ηλιοπούλου μεγάλωσε μέσα στις κουζίνες, τις αγάπησε και έκανε το όνειρό της πραγματικότητα να διατηρήσει το οικογενειακό της εστιατόριο. Για εμένα είναι μια εξαιρετική μαγείρισσα που δεν κάνει υπερβολές και προσφέρει νόστιμα πιάτα χωρίς να μπερδεύει. Εξάλλου πριν ξεπεράσεις τους αριθμούς πρέπει να τους κατέχεις καλά!

Ποιο είναι το εγχειρίδιο της σωστής γουρουνοπούλας;

Τραγανή, υπερτραγανή μάλλον πέτσα, να σπάει στο δόντι και να μην κολλάει, ζουμερό κρέας, αφρός αλατιού, μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι, μυρωδάτη ρίγανη και δίπλα προζυμένιο ψωμί ποτισμένο με τα πολύτιμα ζουμάκια που γενναιόδωρα μας δίνει η γουρουνοπούλα από το πολύωρο ψήσιμό της.

Αν σε έπιανε η Εθνική επιτροπή και σου έλεγε «Μαρία, ποια 4 ελληνικά φαγητά προτείνεις να στείλουμε στο διάστημα;» Ποια θα ήταν αυτά;

Χορτόπιτα με φέτα, γεμιστά, φασολάδα, στιφάδο με οποιοδήποτε κρέας.

Ποιο είναι για εσένα το τοπ 3 ελληνικών πιτών;

Χορτόπιτα φυσικά η πρώτη, η βασίλισσα των πιτών για εμένα, καμωμένη όμως όπως της πρέπει. Τσουκνίδες, σέσκουλα, καυκαλήθρες, μυρώνια, σπανάκια, παπαρούνες, μάραθα ό,τι έχει να σου δώσει η γη την κάθε εποχή, φύλλο ανοιγμένο με σοφία και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Να γεύεσαι σε κάθε μπουκιά όλη την ιστορία της ελληνικής κουζίνας! Μετά η πρασόπιτα με φέτα. Πάντα με εκπλήσσει πώς με τόσα λίγα υλικά βγαίνει κάτι τόσο συγκλονιστικά νόστιμο. Τέλος το κοζούνι με πουλιά, παραδοσιακή της περιοχής μου, αγαπημένη μου και θα ήθελα πραγματικά να την γνώριζε περισσότερος κόσμος.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΘάΜα Μεζέ (@thama_meze)

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Το έχεις βγάλει ποτέ σε κάρτα εστιατορίου;

Εάν πρέπει να πω μόνο ένα, αυτό είναι κατσικάκι κοκκινιστό με χειροποίητο χυλοπιτάκι και σπάταλη μυζήθρα. Αυτό το χυλοπιτάκι που μας έστελναν από το χωριό μέσα σε μαξιλαροθήκες και μοσχομύριζε γάλα, και την μυζήθρα που έφτιαχνε ο παππούς μου. Δεν είναι απλά ένα φαγητό, είναι οι Κυριακές με την οικογένειά μου, ο αγαπημένος μου μπαμπάς που τόσο το αγαπούσε, η πρώτη γεύση που με συγκίνησε, όλα τα χέρια που δούλευαν για να φτιαχτεί το κάθε υλικό. Φυσικά και το έχω σερβίρει στο μαγαζί μου, δεν θα μπορούσα αλλιώς, και πόσο χαίρομαι όταν βλέπω ότι περνάω τα δικά μου συναισθήματα μέσα από το πιάτο σε όποιον το τρώει!

Αν σε καλούσαν στο Προεδρικό Μέγαρο να φτιάξεις ένα δείπνο προς τιμή του Μάικλ Τζόρνταν, τι θα έφτιαχνες εκείνη την ημέρα;

Πάντως δεν θα του έφτιαχνα ψάρι. Τραχανά ξινό σούπα με πρόβειο βούτυρο, χορτόπιτα με γλυκά και άγρια χόρτα, μπαμπανάτσα, ήτοι προζυμένιο ψωμί με σκόρδο, τριμμένη ντομάτα, μαλακή φέτα, ρίγανη, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, λαχανοντολμάδες, λαγό στιφάδο. Και μία γίδα βραστή γιατί έτσι. Και ρυζόγαλο για να μην του πέσει βαρύ το γλυκό.

Αν σου έλεγαν να φτιάξεις το τέλειο σουβλάκι, ποιο θα ήταν αυτό;

Νομίζω για εμένα το έχω φτιάξει! Χειροποίητη πίτα, φυσικά λαδωμένη, γουρνοπούλα με κομματάκια κριτσανιστής πέτσας, σκορδαλιά, ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανός, πάπρικα και λίγο καυτερό.

Αν σου έλεγαν να φτιάξεις το τέλειο street food, ποιο θα ήταν αυτό;

Μόλις το είπα! Το τυλιχτό με την γουρουνοπούλα. Άντε και μία παραλλαγή αντί για σκορδαλιά, με πρόβειο γιαούρτι και μία γλυκοκαυτερή ντοματένια σαλτσούλα. Και άλλο ένα. Κεφτέδες με πατάτες τηγανισμένα στο ίδιο τηγάνι, μέσα σε χωνάκι από λαδόκολλα και πιρουνάκι να τα τρως στο δρόμο!

Φήμες λένε ότι φτιάχνεις τέλεια παστιτσάδα! Θα την παρουσίαζες ποτέ στην Κερκυραϊκή επιτροπή παστιτσάδας;

Νομίζω πλέον ευθαρσώς. Ταξίδεψα μέχρι την Κέρκυρα μόνο για να δοκιμάσω και να μιλήσω για το τι είναι η παστιτσάδα, ποια συναισθήματα πρέπει να σου αναμοχλεύει. Για κάποιο λόγο αυτό το φαγητό με ιντρίγκαρε χρόνια, δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή είναι τόσο πολύπλοκο και τόσο κακοποιημένο. Την πρώτη φορά που το έφτιαξα, μετά από διάβασμα, έδωσα στον φίλο μου τον Περικλή (αυστηρός Κερκυραίος γευσιγνώστης) να δοκιμάσει. Μου έδωσε 8,5/10. Πείσμωσα. Μετά από κάποιες δοκιμές του ξαναέδωσα. Δεν μου είπε βαθμό. Απλά στην πρώτη μπουκιά τα μάτια του έκλεισαν, μούγκρισε και όταν ξανάνοιξαν είδα την συγκίνηση. Και τότε το παστιτσάδο μου, μπήκε στον κατάλογο.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΘάΜα Μεζέ (@thama_meze)

Θα έρθουν καλύτερες μέρες;

Νομοτελειακά θα έρθουν. Το θέμα είναι πώς εμείς φτιάχνουμε τις μέρες μας καλύτερες σύμφωνα με αυτά που ζούμε. Ας προσπαθήσουμε όλοι να φτιάξουμε τον μικρόκοσμό μας βασισμένο στην αγάπη και τον αλληλοσεβασμό και πού ξέρεις; Ίσως επηρεάσουμε την πορεία του κόσμου με τρόπο που δεν το περιμένουμε. Ίσως μικροί πυρήνες ανθρωποκεντρικής ιδεολογίας να φτιάξουν κάτι μεγάλο και όμορφο με κέντρο της την ελευθερία, την ευτυχία, την αλληλουποστήριξη, την αγάπη..

Η νοσταλγία τι γεύση έχει;

Ζεστό προζυμένιο ψωμί, μόλις έχει βγει από τον ξυλόφουρνο. Είσαι στον δρόμο για το σπίτι στο χωριό, δεν αντέχεις, κόβεις την γωνία και την τρως. Φτάνεις στην αυλή, το τραπέζι στρωμένο κάτω από κληματαριές, ένα καλοκαιρινό αεράκι ξαφνικά σου χτυπάει το πρόσωπο, γέλια από τα παιδιά που παίζουν ανέμελα. Κόβεις άλλη μία μπουκιά από το ψωμί και το βουτάς στο ευλογημένο ζουμί της χωριάτικης. Στο τέλος «αλμυρά» φρούτα ξεπλυμένα στη θάλασσα και δροσερό καρπούζι να τρέχουν τα ζουμιά του στα μάγουλα

Είμαστε στο Σούνιο και βλέπουμε το ηλιοβασίλεμα. Τι φαγητό σου έρχεται στο μυαλό;

Αχινομακαρονάδα και χέρια μπλεγμένα σαν τα σπαγγέτι.