Ο Δημήτρης Δημητριάδης θα έφτιαχνε για τον Θανάση Παπακωνσταντίνου μελιτζανόπιτα με ζυγούρι και τραχανά
Ο Δημήτρης Δημητριάδης απαντά στο ερωτηματολόγιο του Ρεμί για τη γεύση της νοσταλγίας, τα φαγητά που θα έστελνε στο διάστημα και την ΑΕΛ.
Ο Δημήτρης Δημητριάδης είναι ένας από τους γνωστότερους δημιουργικούς σεφ στην Ελλάδα. Η επαγγελματική του εξέλιξη δεν αποτέλεσε έκπληξη, διότι διαθέτει πάθος και αφοσίωση σε αυτό που κάνει. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λάρισα και το 1987 δεν διάβαζε το Κλικ γιατί ήταν μικρός αλλά πανηγύρισε το θρυλικό πρωτάθλημα της ΑΕΛ.
Από το 2002 δουλευει ανελιπως σε εξαιρετικά εστιατόρια στο Εξωτερικό και στην Ελλάδα ενδεικτικά αναφέρουμε την «Hytra» και το αδερφάκι της, την Παριανή «Γαλάζια Hytra», και το «Artisanal». Τα τελευταία χρόνια προσφέρει νοστιμιά στο γνωστό και αγαπημένο «ΦΙΤΑ».
Ηλιοβασίλεμα στον Πηνειό: Ποιο φαγητό σου έρχεται στο νου;
Μεγαλωμένος στην Λάρισα με γονείς μαγειρες από μικρός έζησα μέσα στην ατμόσφαιρα του μεζεδοπολείου. Ο μπαμπάς μου με πήγαινε και ψαρεύαμε στον Πηνειό καραβίδες ποταμίσιες και γουλιάνους και συνήθως τους έκανε η μαμά μου πλακί. Αυτό το φαγητό μου ήρθε σαν ανάμνηση μόλις είδα την ερώτηση.
Σε καλούν στο Προεδρικό Μέγαρο για ένα επίσημο δείπνο για τον Έλον Μασκ. Τι θα έφτιαχνες;
Αυτό που θα του έκανα είσαι σίγουρα ειναι ψάρι με άγρια χόρτα, για να του δείξω μέσα από την γεύση πόσο σημαντικό είναι το φυσικό περιβάλλον και ότι πρέπει να το προστατεύουμε πάση θυσία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Έχεις δημιουργήσει κάποιο ιερόσυλο πιάτο ελληνικής κουζίνας; Ένα «ιερόσυλο» πιατο αν μπορούμε να το πούμε είναι οι ντολμαδες θαλασσινών που έκανα με μαρούλι της θάλασσας, γαρίδες και αυγολέμονο με ζωμό γαρίδας στο «Artisanal».
Τι γεύση έχει η νοσταλγία; Η νοσταλγία έχει για μένα πολλές γεύσεις: ακόμα θυμάμαι την μοσχαροκεφαλη που έβαζε για ώρες στον φούρνο η μαμά και άλλα πολλά, αλλά θα ξεχώριζα τους κεφτέδες τους κοκκινιστούς με τηγανιτές πιπεριές κέρατο και πατάτες. Ένα πιάτο όνειρο.
Αν δεν ήσουν μάγειρας, τι θα ήθελες να ήσουν; Ανέκαθεν μου άρεσαν τα κρουστά και μικρός έπαιζα ντραμς. Ακόμα και τώρα παρακολουθώ βιντεάκια, είναι η απόλυτη ψυχοθεραπεία μετά την μαγειρική.
Αν σου έλεγαν να φτιάξεις το τέλειο σουβλάκι, τι θα είχε μέσα; Το κεμπάπ στην Λάρισα είναι το πρόβατο περασμένο στην σούβλα που αργοψήνεται. Νομίζω θα έκανα σουβλακι με ψητή προβαίνα στην σούβλα με όλα τα προβλεπόμενα: τζατζικι, ντομάτα, κρεμμύδι, πάπρικα και όχι πατάτες τηγανιτές!
Υπήρχαν πιάτα που ήσουν υπερήφανος όταν τα έφτιαχνες και αποδείχτηκαν μια φρικτή εμπορική αποτυχία; Ναι, αν ανατρέξω γύρω στο 2006 όταν δούλευα στην Εκάλη και είχα βγάλει μια πανσέτα μπρεζέ με πορτοκάλι και ριζότο πράσσο. Στις δοκιμές μάς έτρεχαν τα σάλια από την νοστιμιά, αλλά οι πελάτες των βορείων προαστίων είχαν άλλη άποψη. Βλέπετε τότε ζούσαμε την εποχή του μοσχαριού και του φιλέτου. Εγώ πάντως ήμουν όντως πολύ περήφανος γι’ αυτό το πιάτο.
Διαβάστε επίσης
Ποια πέντε ελληνικά φαγητά θα πρότεινες να έστελναν στο διάστημα σε μια κάψουλα για να μείνουν στην αιωνιότητα; Σίγουρα παστίτσιο, ρεβύθια πλακί με μελιτζάνες, προβατίνα σύζουμη με χοντρό μακαρόνι, μπακαλιάρο μπιάνκο, ανθούς γεμιστούς με ρύζι και αυγολέμονο.
Συναντάμε τον Θανάση Παπακωνσταντίου και σου λέει: «Δημήτρη θέλω να μου φτιάξεις ένα πιάτο για να μου δώσει ώθηση να συνεχίσω να τραγουδάω»! Τι θα του έφτιαχνες για να δώσεις έμπνευση στον μουσουργό;
Καθότι είναι κ συμπατριώτης μου, θα του έκανα μελιτζανόπια με ζυγούρι και τραχανά, ένα πιάτο που σίγουρα θα του ξυπνούσε μνήμες για έξτρα ώθηση κ έμπνευση.
Αν δεν είχες καμία υποχρεώση, πού θα ήθελες να ήσουν αυτήν την στιγμή, τι μουσική θα άκουγες και ποιο θα ήταν το πρώτο πιάτο που θα έτρωγες;
Θα ήθελα να ήμουν με την γυναίκα μου και τον γιο μου στους Δολομίτες στο εστιατόριο «Sanbrite», να ακούμε το «Cinema Paradiso» του Ένιο Μορικόνε και να τρώμε ζυμωτό ψωμί με βούτυρο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποιο φαγητό σου λείπει και για κάποιο λόγο δεν θέλεις να το φτιάξεις;
Ένας ωραίος μουσακάς με φέτες ντομάτας ενδιάμεσα και πάνω η μπεσαμέλ να χύνεται ηδονικά. Δεν το φτιάχνω, γιατί απλά βαριέμαι.
Τι γεύση ή τι πιάτο θα ήθελες να ήσουν;
Θα ήθελα να ήμουν παγωτο για να κάνω χαρούμενο τον κόσμο.
Το 1987 όταν κυκλοφόρησε το Κλικ που σε βρήκε;
Το 1987 με βρήκε σπίτι μου στην Λάρισα να παρακολουθώ την μεγάλη μου αρρώστια την ΑΕΛ να παίρνει πρωτάθλημα τον επόμενο χρόνο.
