Το φαγητό στη Θεσσαλονίκη είναι ψυχοθεραπεία
Κι αν νομίζετε πως υπερβάλλουμε, δοκιμάστε τα παρακάτω και ελάτε μετά να διαφωνήσετε.
Κι αν νομίζετε πως υπερβάλλουμε, δοκιμάστε τα παρακάτω και ελάτε μετά να διαφωνήσετε.
Αυτά που λέμε «κλασικά», έχουν κλείσει τον αιώνα και συνεχίζουν να σερβίρουν ακμαία.
Μιλάμε για ένα μαγαζί που έχει διάκριση από τον οδηγό Michelin και διατηρεί χαρακτήρα λαϊκού εστιατορίου, ο ορισμός της σπανιότητας.
Ναι, αντιλαμβανόμαστε τον χωροταξικό παραλογισμό. Και ναι, στον Πειραιά και τα πέριξ του τα σουβλάκια είναι θρυλικά.
Ένας μεζές στον οποίο δύσκολα αντιστέκεσαι, ειδικά όταν οι εστιάτορες φροντίζουν να τον κάνουν έξτρα λιχούδικο. Πάταξον μεν, άκουσον δε!
Γιατί ξεχνιόμαστε και γράφουμε μόνο για τα καινούργια;
Off radar ναι, off γεύση όχι. Υπάρχουν κάποια ψαρομάγαζα που η ανακάλυψή τους έχει ακόμα πιο εντονη γεύση.
Μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος θέλει να βγεί, να δοκιμάσει κάτι γευστικό και να μην αιμορραγήσει.
Ίσως μόνο το σε πόσο κόσμο αρέσει. Για το οποίο δεν μπορώ να τους κατηγορήσω κιόλας.
Κι ο Ρεμί έχει έξοδα, γι’ αυτό έψαξε και βρήκε πώς μπορείς να δοκιμάσεις μισελενάτη κουζίνα, άξια του τίτλου της χωρίς να πληγώνει το πορτοφόλι σου.