Το φαγητό στη Θεσσαλονίκη είναι ψυχοθεραπεία

Το φαγητό στη Θεσσαλονίκη είναι ψυχοθεραπεία

Κι αν νομίζετε πως υπερβάλλουμε, δοκιμάστε τα παρακάτω και ελάτε μετά να διαφωνήσετε.

Στην ζωή πρέπει να τα δοκιμάζουμε όλα και μην είμαστε επικριτικοί αν κάποιος κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που εμείς αγαπάμε. Για αυτό λοιπόν αν θες να πας στην Θεσσαλονίκη, σου έχω μια λίστα που καλύπτουν οποιαδήποτε ψυχολογική και οικονομική κατάσταση βρίσκεσαι. Ενώ να ξέρεις, κάθε δεκαπέντε μέρες ξεφυτρώνουν και νέες προτάσεις…

Η μαγεία της φύσης συναντά την ψυχοθεραπεία του φαγητού © Ρεμί

Στο «Duck» για fine dining ψυχοθεραπεία

Λατρεύω να πηγαίνω στο «Duck», βασικά να κάθομαι στον εσωτερικό χώρο και να κοιτάζω την Ιωάννα να μαγειρεύει. Μου βγάζει μια θαλπωρή αυτό το μαγαζί και μου προσφέρει μια ζεστασιά: όταν κάθεσαι μέσα και βλέπεις να μαγειρεύουν στο «Duck» είναι ενός είδους ψυχοθεραπεία! Άρα από το να τα δίνω στον ψυχολόγο…

Το φρικασε από κατσικάκι είναι εξαιρετικό όπως πάντα, ενώ ο τραχανάς με τα μοσχαρίσια μάγουλα ονειρικός και λιχουδιάρικος. Το σατομπριάν θα αναφέρω ότι ήταν υψηλής ποιότητας με ένα καραμελένιο ψήσιμο και μια μπεαρνέζ για σεμινάρια. Στα γλυκά, η μηλόπιτα είναι ξεχωριστή, ενώ το σουφλέ ήταν από αυτά με τα οποία θέλεις να λερωθείς. Θα το ήθελα όμως με παγωτό σε γεύση βανίλια και όχι φυστικοβούτυρο. Θα επιμείνω ότι στο «Duck» δεν πρέπει να καθίσεις στον εξωτερικό χώρο αλλά να επιδιώξεις να καθίσεις μέσα, γιατί είναι μαγικά που βλέπεις την chef Iωάννα να είναι αέρινη και να ψήνει με τόσο μπρίο και μαγεία που σε κάνει πραγματικά να ξεχνιέσαι.

Ωραίο το αμπαλάζ, αλλά καλύτερη η νοστιμιά © Ρεμί

Τα απρόσμενα προσεγμένα «3 γουρουνάκια»

Τα «3 γουρουνάκια» έχουν ίσως το πιο αντιεμπορικό όνομα που υπάρχει σε μαγαζί, το οποίο σε προϊδεάζει ότι θα φας σούβλες σε σάντουιτς. Αλλά πριν το αγνοήσεις λόγω τίτλου, δώσε του μια ευκαιρία: το αποδομημένο ντολμαδάκι με το τηγανιτό φύλλο είναι παιχνιδιάρικο και νόστιμο, ενώ ο καπνιστός τόνος εξαιρετικός με το δικό του παιχνίδι σερβιρίσματος με την πιτούλα του από κάτω. Το πιο λιχουδιάρικο, όμως, ήταν τα κεμπαπ από θράψαλο, ένα πιάτο βαθιάς νοστιμιάς. Το χουνκιάρ μπεγιεντί πραγματικά ήταν λες και ήρθε από την Κωνσταντινούπολη, πεντανόστιμο με ένα αέρινο πουρε μελιτζάνας.

Όσον αφορά το χώρο, είναι πολύ όμορφα διακοσμημένος και προσεγμένος. Ο σεφ και ιδιοκτήτης προσφέρει μια ελληνική κουζίνα που είναι λίγο πειραγμένη και – μεταξύ μας – κάποιες φορές μπορεί να φαίνεται και αχρείαστο όλο αυτό, γιατί αν ο μάγειρας ξέρει από νοστιμιά, τι να το κάνεις το αμπαλάζ;

Ε πείτε, δεν είναι μαγικό αυτό το πιάτο; © Ρεμί

Στο «Ψι Μεζέν» για …ψαροχασαπική

Το «Ψι Μεζέν» ναι μεν κρατάει τα θεμελιώδη στοιχεία του «Μεζέν», αλλά είναι και ένα σύγχρονο ιχθυοπωλείο ή σωστότερα ψαροχασάπικο, μιας και εκεί θα βρεις όλα τα τρελά αλλαντικά που φτιάχνουν με το ψάρι αλλά και νωπούς ψαρομεζέδες. Εκτός λοιπόν από το προαναφερθέν ψαροχασάπικο, μέσα στο χώρο λειτουργεί και ένα ιδιότυπο, λιτό και ευάερο εστιατόριο. Eίναι μάστορες στο τηγάνι και φαίνεται στην ποικιλία τηγανιτών, ένα τρομερο σε νοστιμιά Frito Misto που είχε θραψαλο, γόπα και σουπιά! Θα σταθώ και στον τρομερό τηγανιτό μπακαλιάρο, ενώ το λουκάνικο τύπου τζουμαγιάς ψαριού δεν θυμάμαι να σας πω από τι ψάρι ήταν ακριβώς όταν το δοκίμασα, αλλά θυμάμαι σίγουρα πως ήταν υπεροχο. Ξέρω ότι πρέπει να κρατάω σημειώσεις, αλλά το πάθος μου και η λαιμαργία μου με δυσκολεύουν… Βέβαια λάτρεψα και τα σουτζουκάκια τόνου με το ρύζι. Ζεστό φαγάκι!

Απλά, λιτά, υπέροχα © Ρεμί

Τα «Βομβίδια» για τους μύστες

Αν τέλος αναζητάτε μια οικονομική πρόταση, ακριβώς στο κέντρο της Θεσσαλονίκης βρίσκονται τα «Βομβίδια», όπου θα δοκιμάσετε θεσπέσια μπιφτεκάκια, ρώσικη σαλάτα, τοματούλα και πατάτες τηγανιτές, εννοείται με συνοδεία παγωμένης ρετσίνας.

Σχετικά άρθρα