Σταυριανή Ζερβακάκου: «Θα αντάλλαζα την μαγειρική μου καριέρα με την ζωή μιας αφοσιωμένης στην τέχνη της χορεύτριας»
Η Σταυριανή Ζερβακάκου τα λέει όπως είναι για τη ζωή, τις νέες γεύσεις και κάτι μαγικό: την ψυχραιμία.
Την Σταυριανή Ζερβακάκου δεν την γνωρίζω προσωπικά: έχω φάει δύο φορές από τα χέρια της αλλά και τις δύο έλειπε από την κουζίνα εκείνη την ημέρα για να της πώ συγχαρητήρια. Θα ήθελα πολύ να πάω στην Μάνη στο εστιατόριο της «Αspasia», το έχω σημειώσει για φέτος το καλοκαίρι και θα πάω. Η μαγειρική της τέχνη έχει μια βαθιά ελληνικότητα ανεξάρτητα αν τα πιάτα της θυμίζουν πίνακες του μετά- ιμπρεσιονισμού.
Έχει μεταμορφωθεί και αναγεννηθεί αρκετές φορές στην ζωή της: από μια ακαδημαική καριέρα προτίμησε την μαγειρική και από μια καριέρα με βραβεία επέλεξε την μητρότητα και την ηρεμία του μανιάτικου τοπίου.
Aν δεν ήσουν μαγείρισσα τι άλλο θα ήθελες να ήσουν; Ποιήτρια, ζωγράφος ή επαναστάτρια;
Έτρεφα πάντα μια απέραντη αγάπη για τον χορό και την υποκριτική, οπότε εύκολα θα αντάλλαζα την μαγειρική μου καριέρα με την ζωή μιας αφοσιωμένης στην τέχνη της χορεύτριας.
Ποιες λέξεις σε έχουν σοκάρει;
Έχει παγώσει πολλές φορές το αίμα μου από ατάκες ή λέξεις των οποίων θα ευχόμουν να μην έχω γίνει αποδέκτης. Μια από τις πιο πρόσφατες ήταν: είμαστε φίλοι.
Ο Έντουαρντ Νόρτον στην 25η ωρα λίγο πριν μπει στον καθρέπτη γύρισε στον καθρέπτη του και αφιέρωσε αρκετα «F*ck» σε όλα όσα θεωρεί λάθος. Αν την γυρίζαμε ρεαλιστικά την σκηνή αυτή και έπαιζες σε ποιους θα αφιέρωνες τρία «F*ck»;
Όσα f*cks και να είχα, όσα έχω, τα προσφέρω στον εσωτερικό μου συγκάτοικο, για κάθε φορά που προσπαθεί να με πείσει ότι δεν μπορώ να νικήσω όσα φοβάμαι.
Tι θα μαγείρευες σε καποιον που σε έχει πικράνει; Βασικά θα του μαγείρευες;
Σίγουρα θα του/της μαγείρευα και θα έδινα και τον καλύτερο μου εαυτό. Προϋπόθεση της μαγειρικής αυτής είναι να έρθει σαν πελάτης στο εστιατόριο και φυσικά να πληρώσει.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποια ήταν η μέρα που ένιωσες υπερήφανη όταν μαγείρεψες;
Είναι πάρα πολλές οι φορές που αισθάνθηκα μια παροδική πληρότητα και υπερηφάνια για το αποτέλεσμα της μαγειρικής μου. Την τελευταία φορά που συνέβη αυτό ήταν στο διεθνές γαστρονομικό συνέδριο του Culinary Institute of America στην Καλιφόρνια, που είχαμε συμμετάσχει με τον φίλο Μανώλη Παπουτσάκη και απλώς δεν μπορούσα να χορτάσω την ιδέα του ότι μαγείρεψα ένα τόσο απλό πιάτο εμπνευσμένο από την νόστιμη κουζίνα της Ελλάδας και είχε τόσο θερμή ανταπόκριση από τον κόσμο που το δοκίμασε, ανάμεσα σε αυτούς πολλοί σημαντικοί συνάδελφοι, που είχαν έρθει από τα πέρατα της γης, όπως εξάλλου, κι εμείς.
Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζούσες;
Σε μια εποχή που δεν θα ήταν όλα τόσο ταξικά και τόσο αφόρητα πατριαρχικά.
Θα ήθελες να είχες ανακαλύψει μια νέα γεύση, έχεις ανακαλύψει ήδη ή δεν έχει καμία σημασία;
Έχω ανακαλύψει την πολύ δική μου γεύση, στηριζόμενη σε αυτές που ήδη υπάρχουν και λέγεται η «σταυριανική γεύση». Αυτό πρακτικά σημαίνει, όπως έχω ακούσει πολλές φορές από ανθρώπους που αγαπάνε την κουζίνα μου (και τους ευχαριστώ πολύ για αυτό), ότι αν δοκίμαζαν ένα πιάτο μου ανάμεσα σε άλλα, και χωρίς να ξέρουν σε ποιον ανήκει, θα έλεγαν με βεβαιότητα ότι το έχω μαγειρέψει εγώ. Νομίζω πως είναι ό,τι πιο όμορφο έχω ακούσει για την προσπάθεια μου όλα αυτά τα χρόνια.
Τελικά τι έχει σημασία να πεθάνουμε νέοι για ένα σκοπό και να έχουμε αφήσει ένα στίγμα ή να πεθάνουμε μεγάλοι ήρεμοι και με ησυχία;
Θα ήθελα να με δαγκώσει ένα βαμπίρ και να συνεχίσω να ζω κι ας είναι για πάντα νύχτα.
Ποια είναι η Σταυριανή με πέντε λέξεις και ποια γεύση θα ήθελες να ήσουν;
Δημιουργική, απρόβλεπτη, ευφυής, ανθεκτική, ανασφαλής. Θα ήθελα να έχω αυτή την μετρημένη γλύκα και άρωμα που έχουν τα αγαπημένα μου χόρτα, τα μελικόνια, που φυτρώνουν πάνω στα βράχια και τις πέτρες, πάνω σε γκρεμοπλαγιές της μέσα Μάνης.
Οι άνδρες τι είναι; Φαλοκρατικά γουρούνια; Εκμεταλλευτές; Δουλάκια; Μαμάκηδες; Παιδιά;
Πιστεύω ότι είναι άνθρωποι οδυνηρά τραυματισμένοι από την πατριαρχία (και αυτοί) και εύχομαι να νοιώσουν την ανάγκη να αφυπνιστούν και βρουν τον όμορφο εαυτό που τους έχει στερηθεί.
Αν σου δίνανε 10.000.000€ αλλά δεν θα ξαναμαγείρευες θα το έκανες;
ΧΤΕΣ.
Τι φαγητό θα έφτιαχνες σε ένα επίσημο δείπνο στο οποίο θα υπογραφόταν συμφωνία ειρήνης μεταξύ δύο αντιμαχόμενων πολεμικών πλευρών;
Θα έφτιαχνα μια απύθμενη ψαρόσουπα, με όστρακα, καβούρια, καραβίδες, πετρόψαρα, σμέρνες, όξινη, αρωματική, ελαφρώς πικάντικη, λίγη πίκρα από άγρια χόρτα, μια ιδέα γλυκιάς επίγευσης από σάρκα ψαριού μαγειρεμένη σε βούτυρο γάλακτος, πολύ μυρωδιαστή από βότανα, παστά μανταρίνια και φρέσκιες μυρωδιές.
Σε καθοδηγεί το πρέπει ή η τρέλα;
Με καθοδηγεί το πάθος μου και οι εσωτερικές μου ανάγκες. Ενώ κάποια πράγματα τα σκέφτομαι ελάχιστα πριν τα πραγματοποιήσω, κάποια άλλα τα συλλογίζομαι πάρα πολύ πριν πάρω αποφάσεις.
Bαριέσαι τους πελάτες που όταν φάγανε τον αγλέορα μετά ξεκίνησαν την κριτική και τα παράπονα; Eάν ναι τι θες να κάνεις εκείνη των ώρα;
Δεν βαριέμαι κανέναν πελάτη, πλέον. Ακόμα και αυτοί που φέρνουν στον γαλήνιο χώρο μου αναστάτωση, έμαθα, ύστερα από εσωτερική διεργασία και μεγάλες απογοητεύσεις, και να το διασκεδάζω και να στραφώ σε κάτι κυριολεκτικά μαγικό, που λέγεται ψυχραιμία.
