Δανάη Βορίδου: «Η μαγειρική δεν είναι διαγωνισμός ανακάλυψης αλλά εξέλιξης»
Η Δανάη Βορίδου, εκ των τριών γυναικών σεφ του «Ιωδίου», μιλά στον Ρεμί για όσα θα μαγείρευε στον Τομ Χανκς, τον Καββαδία και όποιον την έχει πικράνει.
Η Δανάη Βορίδου είναι μια εξαιρετική μαγείρισσα και είναι αναπόσπαστο μέλος της μοναδικής γυναικείας τριάδας του «Ιωδίου», του εστιατορίου που διέλυσε τα στεγανά ότι το ψάρι είναι ανδρική υπόθεση.
Μπιάνκο, σαβόρο ή μπουρδέτο;
Απ’ όλα αυτά το μπιάνκο είναι το αγαπημένο μου, ωστόσο κάθε ψάρι ζητάει τον τρόπο του για να το μαγειρέψεις. Κάποια θέλουν τηγάνι, άλλα γίνονται μπιάνκο, κυρίως τα μαύρα, και κάποια άλλα θέλουν σχάρα.
Ποια είναι για εσένα η απόλυτη μακαρονάδα της θάλασσας;
Αγαπάω όλα τα οστρακοειδή σε κάθε τους μορφή. Μου αρέσουν τα βόνγκολε, ειδικά αν είναι του «Ιωδίου».
Βλέπεις το ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο. Ποιο πιάτο σου έρχεται στο μυαλό;
Αχινός ωμός με λίγο ελαιόλαδο, αλάτι και λάιμ.
Σε προσκαλούν στο Προεδρικό Μέγαρο να φτιάξεις ένα δείπνο προς τιμή του Τομ Χάνκς. Ποιο θα ήταν αυτό;
Γνωρίζω ότι είναι λάτρης της Ελλάδας. Οπότε σε ενα τέτοιο δειπνο, εάν ήταν να μαγειρέψω προς τιμήν του θα διάλεγα για αχινό, γυαλιστερές ωμές, ταραμά σίγουρα γιατί είναι από τα φαγητά στα οποία έχει εκφράσει την αδυναμία του, καλαμάρι caccio pepe, όπως το έχουμε και στο «Ιώδιο» που είμαι σίγουρη ότι θα ξετρελαινόταν. Για κυρίως θα επέλεγα ένα αχνιστό ψάρι και για γλυκό, επειδή δεν είμαι ο Τομ Κρουζ να του κάνω δώρο το αγαπημενου του Coconut Bundt Cake, θα εφτιαχνα ένα φανταστικό ινδοκάρυδο σιροπιαστό με φρέσκο παγωτό κατσικίσιο, κατευθείαν από τη μηχανή.
Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω και συναντιόμαστε με τον Νίκο Καββαδία και σου λέει: «Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κι έχει χαλάσει. Σκαντζάρισες μα ‘σε κρατά λύπη μεγάλη, αγαπημένη μου Δανάη φτιάξε μου ένα φαγητό να μου ζεστάνεις την ψυχή και να συνεχίσω το ποίημα». Τι θα του έφτιαχνες;
Ε ως ναυτικός, σίγουρα πρέπει να του φτιάξω κάτι ζεστό, ίσως μια ωραία μπουγιαμπέσα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
H νοσταλγία τι γεύση έχει;
Η νοσταλγία έχει τη γεύση από «λίγο ακόμα». Είναι η γεύση που σε κάνει να θες άλλη μια μπουκιά όχι γιατί πεινάς, αλλά γιατί θυμάσαι. Για μένα, η νοσταλγία έχει τη γεύση εκεινού του καλοκαιριού που ήμουν μικρή. Θυμάμαι έναν φίλο του πατέρα μου που είχε πάει για ψάρεμα και εμείς περιμέναμε με ανυπομονησία να φέρει το ψάρι για να το ψήσουμε στη ταβέρνα του χωριού. Μέχρι τότε, εγώ με τα άλλα παιδιά της παρέας παίζαμε με τα δίχτυα, προσπαθώντας να τα ξεμπλέξουμε σαν να ήταν παιχνίδι. Αυτή η στιγμή για εμένα έχει γεύση απλή, αληθινή, και μια ανεμελιά που δεν αναπαράγεται εύκολα. Και αυτό είναι που με συγκινεί περισσότερο στην κουζίνα: η καθαρότητα της πρώτης ύλης και το συναίσθημα που τη συνοδεύει.
Διαβάστε επίσης
Αν σε έπιανε η Εθνική Επιτροπή και σου έλεγε «Δανάη, ποια 4 ελληνικά φαγητά προτείνεις να στείλουμε στο διάστημα σε μια κάψουλα», ποια θα ήταν αυτά;
-Ντολμαδάκια γιαλαντζί. Μικρά, ανθεκτικά, τρώγονται εύκολα, είναι η έννοια της φροντίδας σε μπουκιά.
-Γιουβέτσι. Ο ζωμός δίνει γεύση που μένει.
-Σουτζουκάκια . Πολύ δυναμικό και επειδή στο διάστημα η γεύση αλλάζει λίγο και επηρεάζει την όσφρηση, αυτό είναι ένα έντονο φαγητό που σιγουρά θα κρατήσει τον χαρακτήρα του και στο διάστημα.
-Μαντολάτο. Έχει καλά λιπαρά, φυτική πρωτεΐνη και είναι ωραίο σνακ.
Aν δεν ήσουν μαγείρισσα, τι άλλο θα ήθελες να ήσουν; Ποιήτρια; Ζωγράφος; Ή επαναστάτρια;
Θα ήμουν επαναστάτρια, όχι για να τα αλλάξω όλα αλλά για να εξελίσσω ότι θεωρούμε δεδομένο. Θα ήθελα να δίνω φωνή σε ότι μένει συνήθως σιωπηλό.
Θα έρθουν καλύτερες ημέρες ή δεν έχει καμία σημασία;
Οι καλύτερες μέρες δεν είναι κάτι που απλώς έρχεται μόνο του· τις φτιάχνεις. Σημασία δεν έχει η προσμονή, αλλά η συνέπεια σε αυτό που χτίζεις κάθε μέρα και εκεί, σιγά σιγά, οι καλύτερες μέρες αρχίζουν να εμφανίζονται.
Θα ήθελες να είχες ανακαλύψει μια νέα γεύση, πιστεύεις ότι έχεις ήδη ανακαλύψει ή δεν έχει καμία σημασία;
Δεν θα ήθελα να έχω ανακαλύψει κάτι εντελώς άγνωστο, αλλά έναν τρόπο να αντιλαμβανόμαστε όσα ήδη υπάρχουν. Η μαγειρική δεν θεωρώ ότι είναι διαγωνισμός ανακάλυψης αλλά εξέλιξης.
Ποια είναι η Δανάη με 5 λέξεις και ποιο πιάτο φαγητό θα ήθελες να ήσουν;
Απαιτητική, εργασιομανής, παθιασμένη, πειθαρχημένη, αληθινή.
Ποια ήταν η μερα που ένιωσες υπερήφανη όταν μαγείρεψες;
Νιώθω υπερήφανη σε κάθε project καινούριο που αναλαμβάνω. Αυτή η προσμονή αν θα πάει καλά, αν θα είναι όλοι χαρούμενοι και όταν επιτέλους η σάλα στήνεται ο κόσμος κάθεται και σε περιμένει, αυτή είναι από τις πιο ωραίες στιγμές. Και καθημερινά, βέβαια, σε κάθε χαμόγελο και σε κάθε ικανοποίηση του πελάτη, που φεύγει χαρούμενος από τη φιλοξενία.
Τι θα μαγείρευες σε καποιον που σε έχει πικράνει; Θα του μαγείρευες, βασικά;
Δεν θα μαγείρευα κάτι διαφορετικό από αυτό που θα έφτιαχνα σε οποιονδήποτε. Το φαγητό για μένα είναι επικοινωνία, όχι αντίδραση.
Διαβάστε επίσης
