Η καρδιά μου είναι σαν την αγκινάρα! Vol. 3
Ο Ρεμί κάνει μια ανασκόπηση της εβδομάδας που μας πέρασε και των πιάτων που νοστάλγησε.
H φράση «καρδιά αγκινάρα» είναι μια μεταφορική, συχνά ειρωνική έκφραση που περιγράφει ένα άτομο υπερβολικά ανοιχτόκαρδο, διαχυτικό ή κάποιον που ερωτεύεται εύκολα και συχνά (ατίθαση καρδιά), παρομοιάζοντάς τον με τα πολλά φύλλα του λαχανικού. Συνώνυμα περιλαμβάνουν τις εκφράσεις «άστατη καρδιά» ή «εύκολος έρωτας».
Κοινώς, ορκίζομαι αιώνια αφοσίωση στη Λου, στην υποτιθέμενη κατάθλιψη, στην ιδεατή πορεία του Παναθηναϊκού να μην παίρνει πρωτάθλημα στην μπάλα, στο πράσινο τσάι, στην καταραμένη ποίηση, στο μπαλέτο, στις αμερικάνικες χαζοκωμωδίες, στις ρομαντικές ταινίες που δεν έχουν happy end, στα δικαστικά δράματα, στις επαναστάσεις και στο κάπνισμα.
Κάθε Κυριακή θα σας γράφω αυτά που ερωτεύτηκα και νοστάλγησα αυτήν την εβδομάδα.
Μαγειρευτό: Είναι απίθανο το διαφορετικό παπουτσάκι του Σερκάν στο «Dahlia». Είναι μεγάλος μάγειρας πραγματικά και παραδίδει ένα μικρό μάθημα Λεβαντίνικης κουζίνας στο μικρό αυτό εστιατόριο.
Κάτι με κρεατάκι: Oι σεφταλιές οι αλήτικες στην «Sriggla» είναι ζουμερές , είναι και νόστιμες. Βασικά θέλεις να τρως μόνο αυτό, δηλαδή να πάρεις τρεις μερίδες.
Πίτα: Δεν είναι ακριβώς πίτα, αλλά είναι φανταστικά τα τσούρος κολοκυθοκεφτές του «Σκαθαριού» στην Σαρωνίδα! Η αλήθεια είναι, αν και δεν μου αρέσουν οι νεωτερισμοί, αυτό είναι θεσπέσιο γιατί όντως είναι κολοκυθοκεφτές και παλαβό σαν σχήμα.
Μακαρονάδα: Οι χυλοπίτες με καβουρμά στις «Σεϋχέλλες» είναι λιχούδικες και λερώνεσαι για πλάκα!
Θαλασσινό: Η σφυρίδα φρικασέ του «Atelier Παπαϊωάννου» είναι μαγική και θέλεις να βουτήξεις ψωμάκι στην σάλτσα. Απερίγραπτο.
Burger: Αυτά τα mini burger πιροσκί στο «Garum» είναι μπουκιά και αποθέωση. Είναι σαν πιροσκί το ψωμάκι και έχει τάρταρ μοσχαριού.
Γλυκό: Το τιραμισού του «The Eatalians Mario and Luigi» είναι σαν σύννεφο απόλαυσης. Είναι αφρός λαχταριστός.
Πίτσα: Η μπρουτάλ πίτσα του «Salento» στη Θεσσαλονίκη είναι χορταστική, αλήτικη και έχει μια ζύμη που πραγματικά θέλεις να το κάνεις ένα.
Σουβλάκι: Δεν είναι σουβλάκι ακριβώς, αλλά επιθύμησα το κοντοσούβλι χοιρινό του «Mirlo». Είναι ένα πιάτο που χωρίς υπερβολή δεν συναντάς στην Αθήνα ολόκληρη.
