Ήταν δίκαιο κι έγινε πράξη: Το «Lolita’s» έβαλε επιτέλους καρμπονάρα
Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε όλους τους καρμποναράκηδες της Αττικής!
Περιεχόμενα
Όταν πρωτάνοιξε, το «Lolita’s» ήταν ένα εντυπωσιακό εστιατόριο με γεύσεις τίμιες, χωρίς ιδιαίτερες υπερβολές. Βασικά πόνταρε στο εξαιρετικό σέρβις και σε αυτήν τη ζεστασιά άλλης εποχής που έβγαζε έντονα ο χώρος – δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια γυναίκα στον κόσμο που δεν θα το ερωτευόταν.
Κάποια στιγμή θέλω να τους ζητήσω, αντί για την κεντρική είσοδο, να μπω από την κουζίνα, όπως μπήκε ο Ρέι Λιότα με την αγαπημένη του στο φανταστικό «Copacabana» του «Goodfellas», και αφού διασχίσω τις αποθήκες τροφίμων και την κουζίνα, να μου βάλουν εκείνη την ώρα το τραπέζι και δυο καθίσματα στην κεντρική σάλα και να καθίσω με την αιώνια αγαπημένη μου. Ξέρω, θα πείτε πως δεν γίνονται αυτά που ζητάω, αλλά αυτό το μονόπλανο είναι ιστορικό και αξέχαστο, και το «Lolita’s» με κάνει να θέλω να ζήσω μια τέτοια τρέλα.
Διαβάστε επίσης
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το νέο μενού του «Lolita’s»
Από πέρσι ακριβώς τον Μάρτιο, το «Lolita’s» έχει κάνει τεράστια ανανέωση στο μενού του και από εκεί που ήταν ένα φαντασμαγορικό διαδικαστικό σε γεύσεις εστιατόριο, έχει πια καθιερωθεί σαν μια ξεχωριστή γευστική πρόταση, γιατί την ατμόσφαιρα την είχε έτσι κι αλλιώς.
Όμως δεν έβαζε, για κάποιον λόγο, καρμπονάρα. Όχι, δεν μάζεψα υπογραφές να βάλουν καρμπονάρα. Μάλλον ήθελαν τον χρόνο τους και τελικά την έβαλαν, και πραγματικά είναι απίθανη. Βέβαια, μην με πείτε ανάποδο. Καλή η καρμπονάρα, αλλά εμένα την καρδιά μου έκλεψε και κλέβει κάθε φορά τα λιγκουίνι με τα μοσχαρίσια μάγουλα και την εσάνς Gorgonzola. Είναι πιάτο για κάθε εποχή, είναι πιάτο θαλπωρής.
Να τονίσω επίσης ότι έχουν και μια πίτσα με σολομό και Mascarpone, φυστίκι και ρικότα, η οποία είναι απίστευτα καλοκαιρινή και λιχούδικη! Ενώ κάνανε και ένα παιχνίδι με το ταρτάρ τους, το οποίο έρχεται γεμιστό σε κανόλι και με μια κρέμα παρμεζάνας, το οποίο και σαν παιχνίδι και σαν γεύση ήταν ξεχωριστό.
Θα κάνω και μια ιδιαίτερη μνεία στο ριζότο με το καλαμάρι, που έχει και μια δροσιά από pesto. Γενικά έχουν ένα παιχνίδι με θάλασσα αυτό το καλοκαίρι στο «Lolita’s».
Στα γλυκά, το Semifreddo Nocciola ήταν μπρουτάλ και αέρινο. Δεν ξέρω πώς συμβαδίζουν αυτές οι δύο έννοιες, αλλά αυτό μου έδινε. Θα πω και την ιεροσυλία μου: αν το ονόμαζαν και αρμενοβίλ, θα μου άρεσε εξίσου. Ενώ το σουφλέ λευκής σοκολάτας με τη φράουλα και το φυστίκι ήταν πραγματικά ξεχωριστό.
Να πάω στο «Lolita’s»;
Προφανώς δεν είναι για κάθε μέρα το «Lolita’s», αλλά ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι πια για κάθε μέρα… Εδώ πας σε μέρη που αποπνέουν μιζέρια και σου το πουλάνε ως υπεραξία. Άλλο το γνήσιο και άλλο το επιτηδευμένο.
Εν κατακλείδι, το «Lolita’s» είναι ένας πανέμορφος χώρος, με νόστιμα πιάτα και λαμπερά γλυκά. Τι άλλο θέλεις για να κάνεις μια έξοδο με το αμόρε σου γιορτή και να της πεις για ακόμη μια φορά «σε αγαπάω» – όχι «σε αγαπώ», αλλά «σε αγαπάω», που λέει και ο ποιητής!
