36 ώρες στη Σύρο, με λουκούμια, Μάρκο και Βαπόρια
Προφανώς δεν μπορείς να δεις όλη τη Σύρο σε 36 ώρες, αλλά μπορείς να δεις πάνω από αρκετά.
Περιεχόμενα
Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτά τα ταξίδια, όσο κι αν έχουν μια κούραση, πάντα με ενθουσιάζουν όταν κρύβουν μια νέα ανακάλυψη. Ο πατέρας μου έλεγε πως κάθε μέρα πρέπει να μαθαίνεις και κάτι καινούργιο. Και η αλήθεια είναι ότι μέσα σε 36 ώρες στη Σύρο έμαθα πολλά.
Τι κάνεις, λοιπόν, στη Σύρο όταν έχεις μόνο 36 ώρες;
Μπορείς να δεις το ηλιοβασίλεμα στα Βαπόρια, να φας στον Αστακό τοματοκεφτέδες, μαραθόπιτα και μια απίστευτη μακαρονάδα με θαλασσινά. Μπορείς να δοκιμάσεις πτι μπερ με λουκούμι από τον Συκουτρή — ιδανικά από την ίδια την παραγωγή τους —, να πιεις πρωινό καφέ στην αυλή του μικρού Saint, να φας παγωτό από τον Καρακατσάνη, με ειδική σύσταση για ανανά, ροδάκινο ή εκείνο το καϊμάκι που το λέει κάπως αλλιώς. Μπορείς επίσης να ανέβεις στην Άνω Σύρο για τον Μάρκο, να φας κόκορα με μακαρόνια και, δυστυχώς, λίγο ψιλοκαμένο κατσικάκι, να δοκιμάσεις τυριά από τον Ζωζεφίνο ακούγοντας τον Στέφανο να σου λέει την ιστορία τους και να πάρεις ένα ιδιαίτερο γλυκό που λέγεται παστελαρία.
Η Σύρος έχει μια ιδιαιτερότητα ως νησί και αυτό είναι ακόμη ορατό σήμερα: η συνύπαρξη πολιτισμών, θρησκειών και κοινωνικών τάξεων. Δεν μπορείς να πεις ότι ήταν πάντα αρμονική και ειρηνική, αλλά σίγουρα, με την πάροδο του χρόνου, κάποιες αδικίες τερματίστηκαν.
Κεφάλαιο 1: Λουκούμια στον Συκουτρή
Την πληροφορία για τα λουκούμια μού την έδωσε ο Αντώνης Σελέκος, ο οποίος μου είπε ότι υπάρχει το κεντρικό μαγαζί αλλά και το εργαστήριο και πως αξίζει να το προσέξω. Κατά λάθος, βρέθηκα τελικά στο εργαστήριο, το οποίο ήταν κλειστό. Ένα παιδί στην πόρτα μού είπε να χτυπήσω δυνατά για να με ακούσουν, γιατί μέσα έφτιαχναν λουκούμια. Ξαφνικά, η πόρτα άνοιξε και εμφανίστηκε η κ. Ντίνα, μαζί με το απίθανο εργαστήριό της, που υπάρχει εδώ και περίπου 100 χρόνια. Με έπιασε δέος βλέποντας τα λουκούμια να φτιάχνονται στα καζάνια, με τα χέρια, όπως παλιά. Αξίζει να σημειώσω ότι τα λουκούμια της δεν έχουν γλυκαντικά.
Κεφάλαιο 2: Τυριά από τον Ζωζεφίνο
Ο Στέφανος είναι κτηνοτρόφος και έχει αγελάδες. Όταν έκλεισε ο συνεταιρισμός, το 2012, βρέθηκε με χρέη και απόγνωση, αλλά βρήκε τη δύναμη να δημιουργήσει τον Ζωζεφίνο, ένα πρότυπο τυροκομείο. Άρχισε να παράγει Σαν Μιχάλη, γραβιέρα και υπέροχα κατσικίσια τυριά. Με πολλή δουλειά, το 2026 μπορείς πια να βρεις τα προϊόντα του σε όλη την Ελλάδα.
Κεφάλαιο 3: Παστελαριά από τον Πρέκα
Δεν γίνεται να φύγεις από τη Σύρο χωρίς να επισκεφτείς το πρότυπο μπακάλικο του Πρέκα και χωρίς να πάρεις την παραδοσιακή παστελαριά. Είναι ένα απίστευτο γλυκό με σύκα, σαν μικρό σάντουιτς, που ενώνεται με ξηρούς καρπούς.
Κεφάλαιο 4: Παγωτό Django
Καλοκαίρι είναι, θέλεις δροσιά και αποκλείεται να μη θελήσεις να δοκιμάσεις το υπέροχο παγωτό του Καρακατσάνη από το Django. Φυσικά παγωτά, χωρίς συντηρητικά — αυτό που λέμε πραγματικά φρέσκα. Φτιάχνονται από φρέσκα φρούτα και αγνά υλικά, χωρίς εκείνη τη βιομηχανική επίγευση που αφήνουν συχνά άλλα παγωτά. Αν πάτε, δοκιμάστε οπωσδήποτε ροδάκινο, ανανά και την απίθανη γεύση που θυμίζει καϊμάκι.
Κεφάλαιο 5: Καφές στο Saint
Το Saint είναι ένα μικρό καφέ στη Μητρόπολη της Σύρου και αξίζει μια στάση 30-40 λεπτών, ιδανικά για να ξεκουραστείτε λίγο από το περπάτημα και να πιείτε έναν πραγματικά φοβερό καφέ.
Κεφάλαιο 6: Άνω Σύρος
Αν αγαπάτε τον Μάρκο Βαμβακάρη, έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες της χώρας, είναι σχεδόν υποχρεωτικό να κάνετε έναν περίπατο στην Άνω Σύρο, στον τόπο όπου γεννήθηκε. Είναι σαν η Ερμούπολη και η Άνω Σύρος να είναι δύο διαφορετικοί προορισμοί. Αν με ρωτήσετε ποια είναι πιο μαγευτική, θα σας πω ότι και οι δύο έχουν τη δική τους ιδιαίτερη γοητεία.
Στην Άνω Σύρο, όμως, πρέπει να πάτε, ακόμη κι αν δεν αντέχετε τα σκαλοπάτια. Και ποιος ξέρει; Αν κλείσετε τα μάτια, μπορεί να φανταστείτε μια σκηνή με τον Μάρκο να περπατά.
Κεφάλαιο 7: Μπάνιο στα Βαπόρια
Μπορεί οι βουτιές στα Βαπόρια να μην είναι οι πιο εύκολες, αλλά με τέτοια θέα αξίζει να κατέβεις τα σκαλοπάτια. Αν δεν έχετε πάρει αυτοκίνητο — κάτι που το προτείνω γιατί το πάρκινγκ είναι δύσκολο —, είναι ωραίο να μείνετε σε ένα ξενοδοχείο στην Ερμούπολη, ώστε να τα έχετε όλα πιο κοντά.
Κεφάλαιο 8: Αστακός στα Βαπόρια
Υπάρχουν άπειρες προτάσεις για φαγητό στη Σύρο, αλλά κανένα μέρος δεν έχει τη θέα του Αστακού στα Βαπόρια. Μόλις πας, δεν θέλεις να φύγεις· σκέφτεσαι πώς θα ξαναπάς ή πώς θα παρατείνεις λίγο ακόμη τη διαμονή σου εκεί.
Τα περισσότερα μέρη στην Ελλάδα με τέτοια θέα είναι συνήθως τουριστικές παγίδες. Όμως ο Αστακός είναι από τα πιο τίμια εστιατόρια με αυτό το προνόμιο: έχει ωραίες γεύσεις, εξαιρετικές τιμές και μια θέα πραγματικά μοναδική. Ακόμη και 80 ή 90 ευρώ το άτομο να πλήρωνα, δεν θα με πείραζε. Αν υπήρχε ένας οδηγός με τα μέρη της Ελλάδας που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείς, αυτό θα έπρεπε να είναι μέσα.
Τι να πάρετε; Η απάντηση είναι απλή: σίγουρα την αλοιφή με μάραθο, τη μαραθόπιτα και τους εξαιρετικούς τοματοκεφτέδες. Μην αμελήσετε την αθηναϊκή και, φυσικά, δοκιμάστε την απίστευτη μακαρονάδα με μύδια και αχιβάδες, η οποία είναι για δύο. Στον Αστακό θέλει μεγάλη προσπάθεια, αν δεν πάρεις φρέσκο ψάρι, για να φτάσεις τον λογαριασμό στα 100 ευρώ.
Μου άρεσε πολύ και το κέρασμα στο τέλος, με λουκούμι Σύρου και μαστίχα.
Προφανώς δεν μπορείς να δεις όλη τη Σύρο σε 36 ώρες. Αν όμως θέλετε μια σύντομη εκδρομή που να σας γεμίσει εικόνες, γεύσεις και μικρές ιστορίες, να την κάνετε. Μπορεί να έχει κούραση, αλλά οι εικόνες που θα πάρετε μαζί σας θα σας κρατούν συντροφιά τον χειμώνα.
Special thanks στη Νεφέλη, που το οραματίστηκε. Χωρίς αυτήν δεν θα γινόταν, γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει κάποιος που οργανώνει τα πράγματα.
Στη φιλοσοφική ερώτηση «εσύ τι έκανες;» δεν μπορώ να απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια. Νομίζω πως περισσότερο ονειρευόμουν. Ονειρευόμουν να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, να ακούσω έστω ένα ακόρντο του Μάρκου στην Άνω Σύρο και ύστερα να κατέβω στα Βαπόρια, να κοιτάζω τη θάλασσα και να τρώω μια βόνγκολε με μπόλικο Σαν Μιχάλη από πάνω.
