Μήπως να απαγορεύαμε τον Άγιο Βαλεντίνο;
Εγώ για πρακτικούς λόγους το λέω.
Δουλέψανε παραπάνω τα μαγαζιά γιατί αυτό το Σάββατο ήταν του Αγίου Βαλεντίνου; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Πουλήθηκαν τόνοι από σοκολατάκια λόγω της ημέρας; Δεν μου προκύπτει. Γέμισαν τα σπίτια χνουδωτά αρκουδάκια κι άλλα ανάλογα; Δεν πέρασα από όλα αλλά για να πω την αλήθεια μόνο ένα τύπο είδα να έχει αγοράσει ένα τεράστιο αρκούδο και να τον έχει στο κάθισμα δίπλα του – ωστόσο δεν παίρνω όρκο ότι ήταν για την αγάπη του, μάλλον δώρο για κόρη μου έμοιαζε. Μακάρι να κάνω λάθος γιατί εγώ θέλω να δουλεύει η αγορά, αλλά ο Βαλεντίνος δεν μου φαίνεται να τραβάει πλέον. Χρειάζεται κάτι ριζικό για να πάρει η γιορτή τα πάνω της, δεν αρκούν οι διαφημίσεις και οι προσφορές. Νομίζω μια ωραία λύση θα ήταν η απαγόρευσή της. Ό,τι απαγορεύεται γίνεται αυτομάτως πιο σκανδαλιστικό. Αν ήταν εκτός νόμου η γιορτή θα θεωρούσαμε την απόφαση της απαγόρευσής της σκάνδαλο: μπορεί να κάναμε και πορείες διαμαρτυρίες.
Θα μου πεις πως διάβολο να απαγορευτεί η γιορτή των ερωτευμένων. Νομίζω με λίγη φαντασία όλα γίνονται. Θα μπορούσε να υπάρξει μια απόφαση με την οποία να υποχρεωνόμασταν να μείνουμε για ένα βράδυ μόνοι σπίτι όπως στην πανδημία. Θα στέλναμε Sms για να βγούμε εκείνο το βράδυ από το σπίτι στο οποίο θα επικαλούμασταν κάποιο ειδικό λόγο για να πάμε στην καλή μας ή στον καλό μας – για παράδειγμα ότι έχει ειδική ανάγκη από στοργή και προδέρμ, απλά θα το λέγαμε cocooning. Θα ορκιζόμασταν (ψεύτικα…) στις αστυνομικές αρχές ότι δεν είμαστε ερωτευμένοι, αλλά πάμε βόλτα το σκύλο τα μεσάνυχτα γιατί είναι ερωτευμένος αυτός. Θα γίνονταν και ειδικές εκπομπές στα κανάλια, όχι με λοιμοξιολόγους αλλά με άλλους γιατρούς που θα μας εξηγούσαν πόσο επικίνδυνα είναι τα αφροδίσια νοσήματα. Ίσως και τα ψυχικά.
Την δεύτερη κιόλας χρονιά της απαγόρευσης θα είχαμε αρχίσει να οργανωνόμασταν. Θα γίνονταν παντού κρυφά τρομερά πάρτι όπου θα ακούγαμε μόνο Γιάννη Πάριο γιατί είναι ο τραγουδιστής της αγάπης – ίσως και να χορεύαμε και Νησιώτικα. Θα υπήρχε κρυφή διακίνηση σε ότι έχει να κάνει με σοκολατάκια, καραμελίτσες και άλλα ανάλογα. Θα κάναμε δώρα vintage αρκουδάκια – όχι πάντως πραγματικά, από αυτά που δαγκώνουν. Θα μαγειρεύαμε όστρακα και μύδια και άλλα αφροδισιακά – το όλο θα έμοιαζε Καθαρή Δευτέρα, αλλά απλά θα ήταν ένας λίγο βρώμικος Αγιος Βαλεντίνος. Θα κάναμε δώρα κρυφά ακόμα και στον εαυτό μας αν ήμασταν μόνοι μας – μόνο και μόνο για να αντισταθούμε στις κρατικές απαγορεύεις. Θα κάναμε και καντάδες όπως παλιά: θα τραγουδούσαμε το «Δεν σου κάνω τον Αγιο» με υπόκρουση τις σειρήνες των περιπολικών. Όλο αυτό θα ήταν υπέροχο γιατί δεν θα υπήρχε και ποτέ και η πιθανότητα να υπάρξει εμβόλιο για τον έρωτα ώστε να τσακωνόμαστε για τις παρενέργειές του. Αλλωστε είναι γνωστό ότι ο έρωτας μόνο με έρωτα περνάει.
Την τρίτη χρονιά που ο Βαλεντίνος θα είχε απαγορευτεί θα είχε λυθεί σε ένα βράδυ και το δημογραφικό πρόβλημα…
