Τα ρεκόρ που πρόκειται να σπάσουν στα 98α βραβεία Όσκαρ 2026
Πώς μπορεί η φετινή απονομή να γράψει ιστορία με βάση στατιστικά από τη σχεδόν εκατονταετή πορεία του θεσμού.
Η απονομή των 98ων βραβείων Όσκαρ (15/3) βρίσκεται μερικές ώρες μακριά και ένα είναι σίγουρο: η φετινή τελετή θα είναι ιστορική. Ήδη, οι 16 υποψηφιότητες των «Αμαρτωλών» (Ράιαν Κούγκλερ) αποτελούν ρεκόρ, αφού ξεπερνούν σε αριθμό οποιαδήποτε άλλη παραγωγή στη σχεδόν εκατονταετή διοργάνωση του θεσμού. Ποιες άλλες στατιστικές, όμως, ενδέχεται να αλλάξουν οι ψήφοι των μελών της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου;

Οι περισσότερες οσκαρικές νίκες
Σε αριθμό υποψηφιοτήτων, τους «Αμαρτωλούς» διαδέχεται το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» (Πολ Τόμας Άντερσον) με 13. Μεταξύ των δύο τίτλων «παίζεται» και το πώς θα μοιραστεί η πλειονότητα των βραβείων. Αλλά, δεν είναι απίθανο να κριθεί μεταξύ τους το εάν θα ξεπεραστεί ένα στατιστικό που παραμένει ακλόνητο εδώ και είκοσι τρία χρόνια, αυτό των περισσότερων νικών σε μια βραδιά. Μέχρι σήμερα, «Μπεν Χουρ» (1959), «Τιτανικός» (1997) και «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά» (2003) μοιράζονται από έντεκα Όσκαρ. Σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, οι «Αμαρτωλοί» θεωρούνται φαβορί σε 13 από τις 16 κατηγορίες που συμμετέχουν, αλλά και το πολιτικό θρίλερ του Άντερσον διεκδικεί με αξιώσεις το χρυσό αγαλματίδιο σε 12 ενότητες. Τα πάντα θα κριθούν στο νήμα.

Αφροαμερικανικές πρωτιές
Αυτήν τη στιγμή ο Κούγκλερ είναι ο κορυφαίος Μαύρος σκηνοθέτης του αμερικανικού σινεμά και φέτος έγινε μόλις ο έβδομος Αφροαμερικανός σε 98 οσκαρικές διοργανώσεις που είναι υποψήφιος για το βραβείο σκηνοθεσίας. Αξίζει να αναφέρουμε πως οι υπόλοιποι ήταν οι Σπάικ Λι («Η Παρείσφρηση»), Μπάρι Τζένκινς («Moonlight»), Στιβ ΜακΚουίν («12 Χρόνια Σκλάβος»), Τζόρνταν Πιλ («Τρέξε!»), Τζον Σίνγκλετον («Boyz n the Hood») και Λι Ντάνιελς («Μονάκριβη»), εκ των οποίων κανείς τους δεν επικράτησε. Εάν, λοιπόν, τα καταφέρει ο Κούγκλερ θα έχει γράψει ιστορία. Αντίστοιχα, η παραγωγός των «Αμαρτωλών» και σύζυγός του Ζίνζι Κούγκλερ μπορεί να γίνει η πρώτη Αφροαμερικανή του κλάδου της που «σηκώνει» το Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Ο σκηνοθέτης είναι αουτσάιντερ στη δική του κατηγορία, λόγω επειδή Άντερσον, ωστόσο εκείνη είναι διόλου απίθανο να στο τέλος να κερδίσει τη «Μάχη». Στο ίδιο κλίμα, ο πρωταγωνιστής του βαμπιρικού horror Μάικλ Μπ. Τζόρνταν εάν ολοκληρώσει μια εντυπωσιακή ανατροπή επί του συναδέλφου του Τίμοθι Σαλαμέ («Marty Supreme») και κρατήσει αυτός το βραβείο α’ ανδρικού ρόλου, θα είναι ο πρώτος ηθοποιός που το καταφέρνει ενσαρκώνοντας δίδυμα αδέρφια. Από την άλλη, εάν ο Σαλαμέ βρεθεί τετ-α-τετ με τον θείο Όσκαρ, στα τριάντα του θα γίνει ο δεύτερος νεαρότερος βραβευμένος πρωταγωνιστής, μετά τον Έιντριεν Μπρόντι («Ο Πιανίστας»).

Όσκαρ επί 3
Μιας και πιάσαμε τον αγαπημένο αριθμό της Χρύσπα(ς), επτά είναι οι ηθοποιοί που έχουν κερδίσει τρεις φορές Όσκαρ ερμηνείας (Γουόλτερ Μπρέναν, Ντανιελ Ντέι-Λιούις, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Μέριλ Στριπ, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Τζακ Νίκολσον). Στο εν λόγω κλειστό κλαμπ ίσως προστεθούν οι Σον Πεν («Μια Μάχη Μετά την Άλλη») και Έμα Στόουν («Βουγονία») οι οποίοι, προφανώς, κατέχουν ήδη δύο. Ο Πεν για το «Μυστικό Ποτάμι» (2003) και το «Milk» (2008), η Στόουν για το «La La Land» (2016) και το «Poor Things» (2023). Εκ των δύο, ο Πεν έχει ελπίδες να κάνει χατ τρικ, η συνάδελφός του, ωστόσο, μοιάζει αδύνατο να «κλέψει» το Όσκαρ από την Τζέσι Μπάκλεϊ («Άμνετ»). Βέβαια, να θυμίσουμε πως την τελευταία φορά που βραβεύτηκε η Στόουν θεωρούταν σίγουρο πως η Λίλι Γκλάντστοουν («Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού») θα ακούσει την αναγγελία του ονόματός της, απολύτως δίκαια παρεμπιπτόντως, κάτι που δε συνέβη. Με δεδομένο ότι η πρωταγωνίστρια του Γιώργου Λάνθιμου ξεπέρασε εκ νέου τον εαυτό της στη «Βουγονία», δεν πρέπει να αποκλείουμε τελείως το έστω και πενιχρό ποσοστό που έχει για νίκη.

Το διεθνές μέτωπο
Την τελευταία δεκαετία, ευτυχώς, η Ακαδημία υπολογίζει περισσότερο το ταλέντο που έρχεται έξω από τις ΗΠΑ και ενίοτε το βραβεύει κιόλας. Στην 98η απονομή ο Βάγκνερ Μούρα («Ο Μυστικός Πράκτορας») μπορεί να κάνει αυτό που δεν κατάφερε πέρσι η εμβληματική Φερνάντα Τόρες («Είμαι Ακόμη Εδώ») ή παλαιότερα η μητέρα της(!) Φερνάντα Μοντενέγκρο («Κεντρικός Σταθμός») και να γίνει ο πρώτος ηθοποιός από τη Βραζιλία που κερδίζει Όσκαρ. Εδώ που τα λέμε, σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν ο πρώτος Βραζιλιάνος οσκαρικός νικητής σε οτιδήποτε, μιας και σε πάνω από 25 υποψηφιότητες που έχουν αποσπάσει συμπατριώτες του, κανείς τους δεν έχει βραβευτεί ποτέ. Πέρσι το «Είμαι Ακόμη Εδώ» τιμήθηκε με δάφνη μεν, ως διεθνή ταινία δε.
Σε παρόμοιο μήκος κύματος, ο σπουδαίος Στέλαν Σκάρσγκαρντ («Συναισθηματική Αξία») εάν κάνει την έκπληξη και επιλεγεί αντί του προαναφερθέντος Πεν, τότε θα γίνει ο πρώτος μη Αμερικανός που αποσπά το Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου. Επίσης, εάν η Μπάκλεϊ όντως κερδίσει, θα δώσει λόγο στους Ιρλανδούς να γίνουν λιώμα δύο μέρες νωρίτερα από τη St. Patrick’s Day (μαζί τους κι εμείς).

Ένα Όσκαρ, για το Θεό
Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις αλλά 17 φορές(!) έχει φύγει με άδεια χέρια από την απονομή των Όσκαρ η συνθέτρια Νταϊάν Γουόρεν. Μάλιστα, φέτος είναι ξανά υποψήφια για το τραγούδι «Dear Me» που ακούγεται στο ντοκιμαντέρ για την ίδια με τίτλο «Diane Warren: Relentless». Εάν χάσει πάλι, εκτός από άβολο, θα είναι και η μοναδική στην ιστορία που σε τόσες υποψηφιότητες δεν έχει κερδίσει τέπο.
Αυτά για την ώρα, ραντεβού τα ξημερώματα της Δευτέρας για το τι μέλει γενέσθαι…